نسبت شارپ به چه معنی است و اندازه گیری آن چیست؟

در سال 1966 توسط ویلیام شارپ ، برنده جایزه نوبل در اقتصاد ، نسبت شارپ یکی از محبوب ترین پارامترهای مورد استفاده در امور مالی برای مقایسه بازده سرمایه گذاری با ریسک خود است. این نسبت ساده و آسان برای استفاده است ، اما آیا می دانید آن چیست و چه چیزی را اندازه گیری می کند؟

نسبت شارپ متوسط بازدهی است که بیش از نرخ ریسک ، در هر واحد نوسانات یا ریسک کل به دست آمده است. این عملکرد یک سرمایه گذاری را در مقایسه با دارایی بدون ریسک ، پس از تنظیم ریسک خود ، اندازه گیری می کند. به عنوان معیار بازگرداندن ریسک تنظیم شده از یک سبد مالی ، می توان از نسبت شارپ برای مقایسه عملکرد وجوه مختلف با استناد به ریسک گرفته شده استفاده کرد.

در این پست موارد زیر را یاد خواهید گرفت:

• نسبت شارپ به چه معناست و اندازه گیری می کند
• چگونه محاسبه می شود
• اهمیت نسبت
• موارد استفاده
• نحوه استفاده از آن برای انتخاب صندوق متقابل
• محدودیت ها

نسبت شارپ به چه معنی است؟

نسبت شارپ توسط برنده نوبل ویلیام اف. شارپ برای کمک به سرمایه گذاران در درک بازده یک سرمایه گذاری در مقایسه با ریسک آن ساخته شده است. این نسبت متوسط بازدهی است که یک سرمایه گذاری بیش از نرخ بدون ریسک ، در هر واحد نوسانات یا ریسک کل سرمایه گذاری در آن کسب می کند. نوسانات ، همانطور که می دانید اندازه گیری نوسانات در قیمت یک امنیت یا نمونه کارها است و اندازه گیری ریسک کل درگیر در سرمایه گذاری محسوب می شود.

از زمان ایجاد نسبت شارپ ویلیام شارپ در سال 1966 ، این یکی از اقدامات ارجاع شده ریسک/بازگشت مورد استفاده در امور مالی بوده است. با تعریف ، نسبت شارپ اندازه گیری بازده تنظیم شده در ریسک یک سبد مالی است. یک نمونه کارها با نسبت شارپ بالاتر نسبت به همسالان خود برتر است. این اقدام به نام ویلیام اف شارپ ، یک برنده جایزه نوبل و استاد امور مالی در استنفورد نامگذاری شد. نسبت شارپ تاریخی برای اندازه گیری اهمیت آماری میانگین بازده دیفرانسیل با T-Statistic ارتباط نزدیکی دارد.

در امور مالی ، نسبت شارپ عملکرد یک سرمایه گذاری را در مقایسه با دارایی بدون ریسک اندازه گیری می کند ، پس از تنظیم خطر آن. این به عنوان تفاوت بین بازده نمونه کارها و نرخ بازده بدون ریسک ، تقسیم بر انحراف استاندارد بازده نمونه کارها تعریف شده است. نسبت شارپ ، که توسط ویلیام اف. شارپ ساخته شده است ، یک روش مؤثر برای معیار بازده سرمایه گذاری در مقایسه با میزان ریسک درگیر است. این یک اندازه گیری بازده تنظیم شده ریسک از یک سرمایه گذاری یا یک مدیر سرمایه گذاری با گذشت زمان است. نسبت شارپ نشان می دهد که یک سرمایه گذاری در مقایسه با نرخ بازده سرمایه گذاری بدون ریسک چگونه عملکرد خوبی دارد.

دارایی بدون ریسک دارایی است که فرض می شود خطرات صفر دارد. نمونه ای از قبض های خزانه داری ایالات متحده کوتاه مدت است. بازده چنین دارایی به عنوان نرخ بازده عاری از ریسک دیده می شود زیرا سرمایه گذاران بازده دریافت می کنند بدون اینکه خود را در معرض خطر قرار دهند. از این گذشته ، ایالات متحده ثروتمندترین و قوی ترین کشور جهان است ، بنابراین دولت آنها بعید است که در تعهدات خود به طور پیش فرض باشد. از این رو ، عملکرد لایحه خزانه داری ایالات متحده اغلب به عنوان نرخ بازده بدون ریسک استفاده می شود.

آنچه نسبت شارپ انجام می دهد ، اندازه گیری بازده به دست آمده بیش از نرخ بازده بدون ریسک است و آن را با ریسک ناشی از سرمایه گذاری در امنیت یا نمونه کارها مقایسه می کند. سرمایه گذار با مشاهده بازده بیش از حد با توجه به ریسک ذاتی در سرمایه گذاری ، می تواند ارزیابی کند که آیا بازده ارزش ریسک دارد یا خیر.

فرض در اینجا این است که انحراف استاندارد از بازده از یک سرمایه گذاری ، اندازه گیری خطرات درگیر در سرمایه گذاری است. بنابراین ، هنگامی که ریسک متناسب با بازده نیست ، نسبت شارپ کم خواهد بود و باعث می شود سرمایه گذاری غیر جذاب باشد. اما اگر بازده بسیار بیشتر از ریسک باشد ، نسبت شارپ زیاد خواهد بود و سرمایه گذاری را جذاب می کند ، زیرا بازده کافی برای توجیه خطر اضافی وجود دارد. بنابراین ، هرچه نسبت شارپ بالاتر باشد ، بازده تنظیم ریسک از سرمایه گذاری بهتر می شود-به این معنی که می توان از این نسبت برای مقایسه وجوه استفاده کرد.

نحوه محاسبه نسبت شارپ

محاسبه نسبت شارپ آسان است. این فقط به شما نیاز دارد تا بازده مورد انتظار دارایی یا نمونه کارها را مورد بررسی قرار دهید و سپس نرخ بازده بدون ریسک را کم کنید-در اینجا ، می توانید از بازده صورتحساب خزانه داری ایالات متحده استفاده کنید. سپس با انحراف استاندارد بازده مورد انتظار سرمایه گذاری یا نمونه کارها ، تفاوت را که بازده اضافی نامیده می شود تقسیم می کنید. از طرف دیگر ، می توانید نسبت شارپ را پس از تحقق بازده محاسبه کنید ، در این صورت شما به جای مورد انتظار از بازده واقعی استفاده می کنید.

فرمول محاسبه نسبت شارپ به شرح زیر آورده شده است:

R_e= بازده مورد انتظار

R_f= نرخ بازده بدون ریسک

σ_e= انحراف استاندارد بازده که اندازه گیری نوسانات (ریسک کل) در نمونه کارها است

در اینجا مراحل دنبال شده است:

1. بازده مورد انتظار یا بازده واقعی در نمونه کارها را محاسبه کنید
2. نرخ بازده عاری از ریسک (عملکرد خزانه داری یک ساله یا دو ساله ایالات متحده) را از بازده نمونه کارها برای به دست آوردن بازده اضافی کم کنید.
3. بازده اضافی را با انحراف استاندارد بازده مورد انتظار یا واقعی نمونه کارها تقسیم کنید - انحراف استاندارد اندازه گیری نوسانات در بازده نمونه کارها است که بازتاب مستقیم ریسک درگیر در نمونه کارها است.

درجه بندی نسبت شارپ

بنابراین ، نسبت شارپ چگونه درجه بندی می شود؟چه چیزی باعث می شود نسبت شارپ خوب که در آن بازده مورد انتظار یا واقعی خطر در سرمایه گذاری را توجیه می کند؟در اینجا دستورالعمل کلی که می توانید استفاده کنید:

• هر نسبت شارپ کمتر از 1. 0 قابل قبول نیست. این بدان معناست که خطر بیشتر از بازده اضافی است ، بنابراین بازده خطری را که مصرف می کنید توجیه نمی کند.
• بیشتر از 1. 0 قابل قبول تلقی می شود و هرچه بالاتر باشد.
• نسبت بیشتر از 2. 0 بسیار خوب در نظر گرفته می شود.
• نسبت 3. 0 یا بالاتر بسیار عالی محسوب می شود.

نسبت شارپ منفی به چه معنی است؟

هنگامی که نسبت شارپ منفی است ، به این معنی است که بازده نمونه کارها کمتر از نرخ بدون ریسک است ، یا ارزش منفی دارد. در این حالت ، این نسبت اطلاعات بسیار کمی را ارائه می دهد ، اما به هر طریقی ، شما بهتر است در دارایی بدون ریسک سرمایه گذاری کنید.

پیامد نسبت شارپ

نسبت شارپ در دنیای مالی اهمیت زیادی دارد. هم سرمایه گذاران خرده فروشی و هم مدیران صندوق از آن برای ارزیابی سرمایه گذاری های بالقوه ریسک پذیر استفاده می کنند تا بدانند آیا بازده ارزش ریسک دارد یا خیر. این نسبت بازده اضافی را که در هر واحد خطر اضافی می گیرید نشان می دهد. بنابراین ، شما می توانید از آن برای تعیین اینکه آیا ریسک بالاتر مرتبط با برخی از سرمایه گذاری ها مانند سهام و معاملات ارز توجیه شده است ، استفاده کنید. اگر ریسک از بازده اضافی بالاتر باشد ، ممکن است یک نمونه کارها با بازده بالاتر توجیه نشود.

اگر مجبور به تحمل نوسانات اضافی هستید ، بازده اضافی باید بسیار بالاتر از خطر باشد. شما فقط یک سرمایه گذاری را انتخاب نمی کنید زیرا اگر خطرات مرتبط را در نظر نگرفته اید ، بازده بیشتری نسبت به همسالان خود ارائه می دهد. ریسک زیاد برای بازگشت کمی اضافی ، استفاده خوبی از سرمایه شما نیست زیرا شما در شانس بیشتری برای از دست دادن بزرگ یا تحمل یک کاهش بزرگ هستید. پاداش تحمل نوسانات بالاتر باید به اندازه کافی بزرگ باشد.

مسلماً ، سرمایه گذاران ترجیحات ریسک متفاوتی دارند. در حالی که برخی سرمایه گذاری های کم خطر را ترجیح می دهند ، برخی دیگر می توانند نوسانات بیشتری را برای بازده بالاتر تحمل کنند. آنچه مهم است این است که بازگشت ارزش خطر را داشته باشد. این جایی است که نسبت شارپ وارد می شود. شما همچنین می توانید از زاویه دیگری به آن نگاه کنید: وقتی یک سرمایه گذار یک سرمایه گذاری کم اما پایدار را انتخاب می کند ، سطح ریسک باید به اندازه کافی پایین باشد تا بازده پایین را توجیه کند ، همانطور که باید باشدپرونده با تنوع در دارایی های پایدارتر.

در پایان روز ، هر سرمایه گذار قصد دارد حداکثر بازده و به حداقل رساندن ریسک باشد. اما محدودیتی برای آن وجود دارد زیرا هرچه بازده بیشتر ، خطر بیشتر یا خطر کمتری باشد ، بازده کمتر می شود. شما فقط باید به تعادل مناسب برسید که در آن ریسک با بازده متناقض توجیه می شود. و می توانید از نسبت شارپ برای این قضاوت استفاده کنید. در حقیقت ، همانطور که در نمودار زیر مشاهده می کنید ، یک رابطه معکوس اما نمایی بین نوسانات بازده و نسبت شارپ وجود دارد.

استفاده از نسبت شارپ

روش های زیادی وجود دارد که می توانید از نسبت شارپ استفاده کنید. در اینجا برخی از آنها آورده شده است:

ارزیابی تأثیر یک سرمایه گذاری بالقوه با بازده بالا بر روی نمونه کارها شما

شما می توانید از نسبت شارپ برای ارزیابی دارایی بالقوه با بازده بالا که می خواهید به سبد خود اضافه کنید استفاده کنید تا بدانید که آیا بازده ارزش این خطر را دارد یا خیر. به عنوان مثال ، می گویند شما یک نمونه کارها دارید که هر سال به طور متوسط 12 ٪ با 6 ٪ نوسانات باز می گردد و نرخ فعلی بدون ریسک 3 ٪ است. نسبت شارپ نمونه کارها شما (12-3)/6 = 1. 5 خواهد بود

حال ، بیایید بگوییم که شما در نظر دارید بیت کوین را به نمونه کارها خود اضافه کنید ، که می تواند بازده شما را به 17 ٪ برساند اما در عین حال نوسانات بازده خود را به 15 ٪ برسانید. با فرض اینکه نرخ بدون ریسک 3 ٪ باقی مانده است ، نسبت شارپ نمونه کارها شما (17-3)/15 = 0. 93 خواهد بود.

از آنجا که این دارایی نسبت شارپ سبد شما را کاهش می دهد ، با وجود افزایش بازده ، ممکن است یک افزودنی هوشمندانه به نمونه کارها شما نباشد زیرا این امر به طور قابل توجهی نوسانات بازده شما را افزایش می دهد.

ارزیابی فواید متنوع سازی با دارایی با ثبات تر اما کمتر پاداش دهنده

این معکوس از مثال اول است. تنوع با هدف کاهش خطر بدون کاهش چشمگیر بازده شما انجام می شود. بنابراین در اینجا ، شما بررسی می کنید که آیا دارایی جدید این کار را به طور مؤثر انجام می دهد یا خیر. به عنوان مثال ، بیایید بگوییم که نمونه کارها شما 15 ٪ با نوسانات 10 ٪ باز می گردد ، در حالی که نرخ بدون ریسک 5 ٪ است. نسبت شارپ نمونه کارها شما (15-5)/10 = 1 است

پس از تنوع به دارایی با ثبات تر ، بازده نمونه کارها شما به 13 ٪ کاهش یافت ، در حالی که نوسانات بازده به 6 ٪ کاهش یافته است. اگر نرخ بدون نرخ 5 ٪ باقی بماند ، نسبت شارپ نمونه کارها شما (13-5)/6 = 1. 3 می شود.

اگرچه بازده کاهش یافته است ، اما نسبت شارپ افزایش یافته است زیرا خطر به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. بنابراین ، دارایی جدید مزیت مورد نظر برای کاهش ریسک شما را به همراه آورد.

مقایسه در برابر معیار

همچنین می توانید از نسبت شارپ برای مقایسه بازده نمونه کارها خود با بازده یک معیار محبوب استفاده کنید. به عنوان مثال ، بیایید بگوییم که شما یک نمونه کارها دارید که 9 ٪ متوسط در سال را با نوسانات 5 ٪ باز می گرداند ، در حالی که نرخ بدون نرخ 3 ٪ است. در همین زمان ، یک صندوق شاخص S& P 500 10. 6 ٪ با نوسانات 18. 1 ٪ باز می گردد.

نسبت شارپ نمونه کارها شما (9-3)/5 = 1. 2 است

نسبت شارپ صندوق شاخص S& P 500 (10. 6-3) /18. 1 = 0. 42 است

از این رو ، بر اساس تنظیم ریسک ، نمونه کارها شما بازده بهتری برای ریسک واحد ارائه می دهد. لطفاً توجه داشته باشید که این یک قیاس بسیار ساده است.

مقایسه صندوق ها (صندوق های شاخص ، صندوق های متقابل یا ETF)

نسبت شارپ می تواند در مقایسه وجوهی که در همان دسته قرار دارند ، کاملاً مفید باشد. شما می توانید از آن برای ارزیابی عملکرد دو وجوه که با سطح مشابهی از ریسک روبرو هستند استفاده کنید یا سطح ریسک وجوهی را که عملکرد مشابهی دارند ، تجزیه و تحلیل کنید. اطلاعات بیشتر در مورد آن در بخش بعدی.

نسبت شارپ چگونه می تواند در انتخاب بودجه متقابل به شما کمک کند

انتخاب صندوق های متقابل یا انتخاب بین دو مدیر صندوق ، استفاده مشترک از نسبت شارپ است ، اما همانطور که گفته شد ، این نسبت فقط از ریسک کل در یک نمونه کارها استفاده می کند و نشان نمی دهد که خطر از کجا می آید. بنابراین ، شما فقط از نسبت شارپ به تنهایی استفاده نمی کنید. شما باید با سایر اشکال تجزیه و تحلیل ، مانند یافتن بخش و انواع اوراق بهادار که وجوه در آن سرمایه گذاری می شود ، ترکیب کنید.

با این وجود ، هنگام انتخاب صندوق متقابل ، نسبت شارپ می تواند به شما در انجام موارد زیر کمک کند:

• ارزیابی استراتژی صندوق: شما می توانید از نسبت شارپ برای ارزیابی بازده های اضافی که انتظار می رود بودجه نسبت به اندازه ریسکی که در آن مصرف می کنند استفاده کنید. به این ترتیب ، شما می توانید کسی را که دارای بازده تنظیم شده بهتر است ، بدانید ، که بدیهی است باید استراتژی بهتری داشته باشد.
• سنجش تعادل مناسب برای بازگشت ریسک: داشتن بازده بهتر ، رویکرد صندوق برای ریسک را توجیه نمی کند. از طرف دیگر ، داشتن ریسک کمتری (با بازده کمتر) به این معنی نیست که تعادل بازده/ریسک بهینه است. نسبت شارپ می تواند یک صندوق با تعادل بهتر بازده ریسک نشان دهد. همه چیز برابر است ، صندوق با شارپ بالاتر بهتر است.
• بررسی متنوع سازی نمونه کارها: نسبت شارپ می تواند به شما کمک کند تا تعیین کنید که آیا صندوق جدیدی که می خواهید در آن سرمایه گذاری کنید ، برای نمونه کارها موجود شما سودمند خواهد بود. اگر صندوق نسبت شارپ نمونه کارها شما را افزایش دهد ، علاوه بر این نیز خوب است. اما اگر این نسبت را کاهش دهد ، یا این است که خطر کلی شما را کاهش نمی دهد یا بازده شما را تقویت نمی کند ، بنابراین هیچ ارزشی به سبد سرمایه گذاری شما نمی افزاید.

محدودیت های استفاده از نسبت شارپ

با استفاده از یک انحراف استاندارد به عنوان معیار نوسانات (ریسک) ، این نسبت فرض می کند که بازده ها به طور معمول توزیع می شوند ، اما در بازارهای مالی اینگونه نیست ، زیرا سنبله های قیمت خشونت آمیز هر از گاهی در بازار اتفاق می افتد. همچنین ، فرض می کند که حداکثر حرکت قیمت در هر دو جهت یکسان است - بالا یا پایین. اما می دانیم که سهام در نزولی به صفر محدود است در حالی که صعود به طور بالقوه بی حد و حصر است.

باز هم ، نسبت شارپ نشان نمی دهد که خطر در کجا می آید یا آرایش یک نمونه کارها. نمونه کارها که در یک بخش متمرکز شده است می تواند نسبت شارپ بالایی داشته باشد و دلالت بر تعادل بهینه بازده ریسک دارد ، در حالی که دارای ریسک بالایی از نمونه کارها یا ریسک صنعت است.