چقدر شرکت های بزرگ از تورم سود می برند

با توجه به افزایش قیمت اخیر ، بار سنگین بر شهروندان اروپایی به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. مداخله دولت در بازار از طریق حمایت مستقیم از خانوارها ، مدت کوتاهی به وجود آورد و دمای خفیف اوایل پاییز نیز با توجه به هزینه های گرمایش نقش مثبتی داشت. با این وجود ، موقعیت های بی نظیر زندگی که در آن بسیاری از شهروندان خود را در بسیاری از کشورهای اروپایی تشدید می کنند. این امر به این دلیل است که تورم در منطقه یورو از 3. 6 به تقریباً 11 درصد در طی یک سال افزایش یافته است. مصرف کنندگان به وضوح اثرات را احساس می کنند - به خصوص وقتی صحبت از غذا می شود. بین سپتامبر 2021 و سپتامبر 2022 ، قیمت مواد غذایی به طور متوسط 18. 7 درصد افزایش یافته است ، برخی از آنها تا 49 درصد.

هزینه های بالاتر انرژی برای کودها و خوراک دام در نتیجه جنگ در اوکراین به عنوان یکی از دلایل افزایش قیمت شناخته شده است. با این حال ، اتحادیه های کارگری گمان می کنند که ، اگرچه بسیاری از افزایش قیمت ها با افزایش هزینه های انرژی توجیه می شوند ، اما تا حدی از آنها به عنوان بهانه ای برای دستیابی به سود حتی بالاتر استفاده می شود.

به عنوان مثال ، قیمت دانه و شیر حتی قبل از جنگ به شدت در حال افزایش بود ، در زمانی که قیمت برق هنوز در سطح عادی بود. دلیل این امر نقل قول بالا در مبادلات کالا بود. این در مورد کشاورزان تخصصی دانه منعکس شده است ، با درآمد تا 40 درصد در سال 2021 در مقایسه با سال قبل. به طور کلی ، درآمد کشاورزی به طور متوسط 15 درصد افزایش یافت ، زیرا قیمت های کشاورزی در نیمه دوم سال 2021 به شدت افزایش یافت.

یک عمل باستانی

برای توضیح باید به مبادلات کالایی نگاهی بیندازیم. در آنجا از یک فرآیند استاندارد برای مذاکره در مورد قیمت مواد اولیه استفاده می شود. در قراردادهای به اصطلاح معاملات آتی ، مواد اولیه قبل از در دسترس بودن ، به عنوان مثال قبل از برداشت ، با قیمت مشخصی خریداری می شوند. نظریه اساسی این است که تولید کننده کشاورزی می تواند درآمد ثابت این برداشت آینده را بر حساب کند و در عوض خریدار تعهد تحویل را با قیمت ثابت دریافت می کند ، بنابراین تأمین مواد اولیه خود را تأمین می کند.

این نوع تجارت از زمان های قدیم به طور غیررسمی انجام شده است. اولین مبادله رسمی کالاهای رسمی کالا در سال 1848 در شیکاگو تأسیس شد. کالاها با استفاده از قراردادهای استاندارد معامله می شوند و با تضمین تحقق قرارداد ، مبادله ای را به عهده می گیرد. تا اوایل دهه 1970 ، رابطه مستقیمی بین تولید کنندگان کالا (کشاورزان) و معامله گران کالا از طریق قراردادهای آتی وجود داشت. با مقررات مقررات مبادلات کالایی که در این مدت آغاز شد و سپس در اوایل قرن بیست و یکم گسترش یافت ، مالی سازی تجارت کالاها صورت گرفت.

بازیکنان بازار مالی اکنون به عنوان واسطه در مبادلات کالایی در مقیاس وسیع شرکت می کنند. آنها قراردادهای آتی را خریداری می کنند که به آنها اجازه می دهد مواد اولیه را با قیمت معینی دریافت کنند. آنها سپس منتظر زمانی هستند که قیمت توافق شده قرارداد آتی به طور قابل توجهی پایین تر از بازار نقطه باشد - یک بازار ، که در آن یک معامله با قیمت ثابت فعلی ظرف دو روز تسویه می شود. هرچه حاشیه قیمت بزرگتر باشد ، قرارداد آتی برای سایر دلالان مطلوب تر است ، زیرا می توان آن را با قیمت های بالا فروخت. قبل از رسیدن به پردازنده ، کالاها بارها و بارها معامله می شوند.

بازرگانان غالب کالا در بخش کشاورزی از عدم اطمینان بازیکنان مالی و شوک های عرضه در اقتصاد واقعی سود می برند.

هدف اصلی مبادلات کالا ، یعنی اطمینان از قیمت و تأمین امنیت برای کشاورزان و پردازنده های مواد اولیه ، اکنون تحت تأثیر سایر علایق قرار گرفته است: مبادلات کالا توسط بازیگرانی که از طریق نوسانات قوی قیمت سود کسب می کنند ، کنترل می شود. بنابراین تصمیمات آنها به ملاحظات اقتصادی واقعی بلکه به تصمیمات مالی بستگی ندارد. این بدان معناست که اصول عرضه و تقاضا بی ربط است زیرا بازیکنان مالی در تجارت مستقیم کالا شرکت نمی کنند. دسترسی محدود آنها به اطلاعات بازار در مورد اقتصاد واقعی ، کمبود اطلاعات را ایجاد می کند ، که توسط به اصطلاح "رفتار گله" جبران می شود. بازیکنان بازار مالی خود را به سمت سایر شرکت کنندگان در بازار سوق می دهند. در نتیجه ، روندهایی که به دلیل دلایل اقتصادی واقعی رخ می دهد با گمانه زنی تقویت می شوند ، همانطور که توسط تورم نمایی ناشی از جنگ در اوکراین نشان داده شده است.

معامله گران کالاهای غالب در بخش کشاورزی ، گروه به اصطلاح ABCD (ADM ، Bunge ، Cargill و Louis Dreyfus) که 70 تا 90 درصد از تجارت جهانی دانه را پوشش می دهند ، از عدم اطمینان بازیکنان مالی سود می برندشوک عرضه در اقتصاد واقعی. ADM نسبت به سال گذشته سود خود را بیش از 20 درصد افزایش داد ، در حالی که کارگیل نزدیک به 30 درصد افزایش یافت. و آنها توانسته اند در کل زنجیره تأمین مواد غذایی گسترش یابد. یکی از اعضای هیئت بین المللی متخصصان سیستم های غذایی پایدار می گوید: "بازارهای جهانی دانه حتی بیشتر از بازارهای انرژی متمرکز تر هستند و حتی شفاف تر هستند ، بنابراین خطر سودآوری زیاد است."

تأمین کنندگان بذرها و کودها قدرت بازار مشابهی دارند. با شروع از سال 2020 ، قبل از جنگ در اوکراین ، قیمت کود 300 درصد افزایش یافته است. افزایش قیمت به موازات انحصار تأمین کنندگان کود و بازار بذر اجرا شد. در طی 10 سال گذشته ، این بازار به میزان قابل توجهی کاهش یافته است ، زیرا "شش بزرگ" تولید بذر به "Big Four" کاهش یافته است-اخیراً به دلیل ادغام سال 2018 بایر و مونسانتو-ساخته شده از Bayer-Monsanto ، Dowdupont/Corteva ، Chemchina syngenta و BASF. Dowdupont/Corteva با وجود قیمت انرژی بالاتر ، 8 درصد رشد داشته و 27 درصد سود را افزایش داده است.

افزایش سیستماتیک قیمت ها

پردازنده های بزرگ مواد غذایی نیز نقش مهمی در سیستم دارند که به ویژه Nestlé ، Unilever و Coca-Cola ، موقعیتی قوی را اشغال می کنند. نستله در 9 ماه اول سال 2022 8. 5 درصد رشد کرد. این از طریق هنر "قیمت گذاری" صحیح حاصل شد - تعیین قیمت هایی که برای موفقیت شرکت بهینه است. با توجه به افزایش سریع هزینه های حمل و نقل و مواد اولیه ، این به معنای توانایی افزایش قابل توجه قیمت ها ، بدون اینکه مشتریان را به سمت رقبا ارزان تر سوق دهد. این گروه با مارک های مشهور از نسپرسو تا سن پلگرینو گرفته تا کیت کت ، موفق به افزایش فروش در مقایسه با سال گذشته شدند و به همین دلیل سود متناظر را به دست آوردند ، با وجود افزایش قیمت به طور متوسط 6. 5 درصد.

بنابراین ، چیزهای زیادی وجود دارد که نشان می دهد مارک های قوی مانند Nestlé می توانند به لطف موقعیت بازار خود ، بدون از دست دادن مشتری ، قیمت ها را افزایش دهند. یونیلور همچنین با وجود افزایش قیمت انرژی ، 17 درصد سود سال گذشته را در سه ماهه دوم سال 2022-گزارش داد. یکی از رئیس های Edeka می گوید: "شرکت های بی شماری در تلاشند تا موج فعلی تورم را سوار کنند."او مشاهده می کند "شیوه های صنعتی ناعادلانه به طور فزاینده ای".

غلظت نشان داده شده در بخش کشاورزی و مواد غذایی نشان می دهد که شرکت ها از مواضع الیگوپولی یا انحصار خود برای سودآوری از وابستگی حاصل استفاده می کنند. این وظیفه مقامات رقابت خواهد بود که نگاهی دقیق به افزایش قیمت در بازارهای دیگر که گفته می شود ناشی از قیمت انرژی است ، بیندازند. اداره رقابت اتریش (BWB) قبلاً این کار را با توجه به بازار سوخت انجام داده است و در حال برنامه ریزی تحقیقات بیشتر در این بخش است. به منظور اطمینان از اینكه این تحقیقات بدون عواقب آویزان نشده است ، اتاق كار وین درخواست را برای شروع مراحل بررسی قیمت ارسال كرده است. اما BWB همچنین در حال تلاش برای اقدام در بخش مواد غذایی است ، جایی که در حال برنامه ریزی برای مطالعه این صنعت است. وزیر امور اقتصادی آلمان نیز پیشنهاد می کند ، تحقیقات بخش که کسری رقابت را شناسایی می کند تا منجر به الزامات اجباری و مداخلات بازار شود.

اتحادیه های کارگری خواستار اجرای سریع در قالب مالیات سود اضافی و معرفی کمیسیون ضد توجیه هستند.

در اوایل سال 2019 ، کمیسیون اتحادیه اروپا تشخیص داد که تمرکز بالای بازار به نفع کارمندان و مصرف کنندگان نیست. با این حال ، قصد دارد در بازار مداخله کند و حتی شرکت های غالب-به اصطلاح "ابزار اضافی جدید برای اجرای بهتر رقابت" (یا ابزار رقابت)-دوباره به داخل کشو ناپدید شود. وزیر اقتصاد آلمان با پیشنهاد اصلاحات خود برای قانون آلمان در برابر محدودیت های رقابت ، این ایده را برای تجزیه ساختارهای بازار الیگوپولیستی به بحث بازگرداند. اما ملاحظات تنظیم قوی تر مبادلات کالایی نیز دوباره بلندتر می شود. در هر صورت ، اولین قدم مهم برداشته شده است: مقررات اضطراری اتحادیه اروپا تضمین کرده است که حداقل در بخش انرژی ، بخشی از سود اضافی از بین می رود.

اتحادیه های کارگری خواستار اجرای سریع در قالب مالیات سود اضافی و معرفی کمیسیون ضد توجیه هستند که به طور مرتب قیمت ها و افزایش قیمت ها را برای تعیین توجیه اقتصادی آنها بررسی می کند و در صورت لزوم درخواست امتحانات بررسی قیمت را تحت قیمتعملاین تنها راه برای جلوگیری از سوء استفاده از الیگوپولی ها از قدرت بازار آنها به ضرر کارمندان و مصرف کنندگان است.