مرد نامرئی در خیابان ها

حق بیمه

برای Ajay ، تغییر از طریق منشور افزایش قیمت کم نور دیده می شود و جهان با تنها ثابت او که تاکنون شناخته شده است تعریف می شود

یک ارتش نامرئی در خیابان های هند وجود دارد - یکی که هر روز می بینید اما فقط وقتی کارهایی وجود دارد که باید انجام شود ، توجه کنید. آنها فروشندگان بی چهره هستند که همه چیز را از دستمال ، غذا و لوازم جانبی موبایل گرفته تا خدمات - حتی نجات می فروشند.

آجی ، 28 ساله ، یک سرباز پا در این نیروی پرتلاش است.

او به عنوان یک سنگفرش یا موشی کار می کند ، زیرا آنها بهتر شناخته شده اند. هر روز ساعت 10:00 او خانه خود را در یک مستعمره Janta در شرق دهلی ترک می کند و راه خود را به محل Coaught می کند. در اینجا او مغازه را در یک مکان مشخص تنظیم می کند. احاطه شده توسط ابزارهای تجارت او - چکش ، ریسمان ، برس ، قوطی های لهستانی بوت - او منتظر است تا مشتریان ظاهر شوند ، کفش خود را تعمیر کنند ، یا شاید یک کفش سریع باشد. گاهی اوقات کسی برای گرفتن زیپ روی کیف خود به درستی همراه خواهد شد.

"من این کار را برای پانزده سال گذشته انجام داده ام. پدر من نیز یک موچی بود و از همین نقطه کار می کرد ، "می گوید ، آجی ، که فقط از یک نام استفاده می کند. یک موشی بودن یک شغل سنتی است که توسط سیستم کاست دیکته شده است. کست های فوقانی هندو چرمی را ناپاک می دانستند و هر کاری را به جای می گذارد که این کار را انجام می دهد. شامل لمس چرم به قلعه های پایین. امروزه همچنان اینگونه است.

بسته به وضعیتی که متعلق به آنها است ، موچیس یا به عنوان کلاس عقب مانده دیگر یا کاست برنامه ریزی شده طبقه بندی می شوند.

این یک زندگی آسان نیستهمانطور که آجی می گوید ، "یه پاتری ها ... (این کار خیابانی است) ، هیچ پولی در آن وجود ندارد." او تا زمانی که بتواند به خاطر بسپارد ، زندگی سختی بوده است. یک پسر کفش ، آجی فقط سختی ها را دیده است. "پدر من قبلاً زیاد می نوشید.

همچنین بخوانید »

اصلاحات از طریق چشم همه

تحرک عمودی ، چیزی از گذشته

آیا مردم بدون تلفن زندگی نمی کنند؟

جهانی سازی به ویجیاپورا می آید

تلاش ویجی ماجسی برای سلامت مالی

خاطرات کودکی آجی ، جدا از کار ، هر شب به مکان Coaught می آیند تا پدر خود را واگذار کنند - از همان جایی که امروز در آن قرار دارد. پدر آجی در سن 15 سالگی درگذشت ، یعنی وقتی او به عنوان یک مرد تعمیر کفش در خیابان کار کرد و به ارتش پیوست که بخش عمده ای از صنعت خدمات کشور را تشکیل می دهد ، درگذشت.

براساس بررسی اقتصادی هند 2007-08 ، کارگران بخش غیررسمی ، از جمله سنگفرش ها ، 93 ٪ از نیروی کار هند را تشکیل می دهند."ما یک جامعه داریم (یک انجمن از مشروبات الکلی که او عضو آن است) اما این حرفه ای بیشتر است نه حرفه ای. از نظر فعالیت سیاسی از طرف ما می توان از آنها انتظار داشت. "

اصلاحات اقتصادی معرفی شده 25 سال پیش هیچ فایده ای برای Ajay نداشته است - اگر هر چیزی ، جهان کمتر از گذشته دوستانه است.

به عنوان مثال ، امنیت مالی کمی در زندگی آجی وجود دارد. همانطور که او توضیح می دهد ، روزهایی وجود دارد که او می تواند تا 500 پوند درآمد کسب کند و بعد از آن روزهایی وجود دارد که او به خانه برمی گردد بدون اینکه یک پایزا کسب کند. وی گفت: "هیچ استانداردی برای آنچه من در یک ماه کسب می کنم وجود ندارد. این می تواند کمتر از 10،000 پوند باشد و گاهی اوقات می تواند تا 15،000 پوند افزایش یابد. تمام پولی که من به دست می آورم در زنده ماندن است - هیچ پس انداز وجود ندارد. "

اگرچه او مشتری های تکراری دارد ، اما او می گوید مردم نمی خواهند پول زیادی را برای تعمیرات کفش خرج کنند."افراد اولیه به من نوک می زدند. اگر این کار به ارزش 2 پوند بود ، آنها 5. پوند به من می دادند. اکنون مردم سعی می کنند و قیمت آن را به دست می آورند. "Ajay تنها عضو درآمد در خانواده 5 نفره خود است - همسرش ، پسر دیپانشو ، دختر بومی و مادرش. همسر وی برای یک تولید کننده شلوار جین محلی کارهای مهمی انجام می دهد اما درآمد حاصل از آن پراکنده است. بیشتر پولی که او به دست می آورد به مواد غذایی و فرزندان می رود.

"من سعی می کنم و هرگز به آنها نمی گویم. آنها هرچه می خواهند ، اگر به وسیله ما باشد ، من آن را می خرم. کودکی من محروم شد ، آنها نخواهد بود. "

او مانند سایر چیزهای زندگی او نیز به دور از امنیت نیست - او می گوید که او مطمئن نیست که آینده برای فرزندان خود چه خواهد داشت. او نمی خواهد دخترش فراتر از دوره متوسطه تحصیل کند و مطمئن نیست که آینده Deepanshu چه خواهد داشت."من نمی خواهم او کاری را که من انجام می دهم انجام دهد اما نمی دانم آینده برای او چه چیزی را حفظ می کند. همچنین ، محیط محلی ما به طرز چشمگیری رو به وخامت گذاشته است - نمی دانید که چگونه این امر به او تأثیر می گذارد. "

شهر آجی از دوران کودکی او به طور قابل توجهی تغییر کرده است و او آن را به پیشرفت طبیعی واگذار می کند. بله، پول بیشتری وجود دارد، شهر پرجمعیت تر - در نهایت 16 میلیون نفر - اما او نمی تواند مشخص کند که چه چیزی باعث این تحول شده است. اصلاحات، لیبرالیزاسیون، اینها برای او اصطلاحات غریبه ای هستند - هیچ زمینه و مفهوم کمی دارند. تنها چیزی که او از آن مطمئن است تورم است - mehengai (هزینه ها).«Issi ka toh rona hai (مشکل مبارزه همین است). همه چیز خیلی گرونهقبلاً خانوار من روزانه 100 روپیه کار می کرد، حالا 500 روپیه دوام نمی آورد." از نظر آجی، این افزایش قیمت است که باعث افزایش جرم و جنایت می شود؛ بیشتر آسیب های جامعه به این دلیل است که مردم نمی توانند بسازند. درآمد محدود آنها به پایان می رسد. "سرقت، تجاوز جنسی، جنایت... همه اینها به این دلیل است که مردم عصبانی و ناامید هستند."

در دنیای آجی، تغییر از طریق منشور افزایش قیمت به صورت مبهم دیده می شود. به گفته آجی این جهان است - که با تنها ثابتی که او تاکنون شناخته است، کمیابی تعریف شده است.

این سیزدهمین قسمت از مجموعه به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد آزادسازی هند است.

همه اخبار و به روزرسانی های سیاست را در Live Mint مشاهده کنید. برنامه Mint News را دانلود کنید تا به روزرسانی های بازار روزانه و اخبار کسب و کار زنده را دریافت کنید.