واقعیت خام تجارت نفت

در سال 1907 ، یک دادگاه ایالات متحده در این حکم مشاهده کرد که "روغن وحشی است و در صورت یافتن یک افتتاحیه فرار می کند."چنین ویژگی اساسی و در عین حال قدرتمند نفت توضیح می دهد که چرا نفت روسیه ، اگر مجبور شود از طریق یک درب از بازار خارج شود ، راهی برای بازگشت از طریق دیگری پیدا می کند - چه در وضعیت خام خود یا در یک محصول تصفیه شده. در نتیجه ، حدس و گمان زیادی در برآورد تعداد بشکه های بازارهای جهانی نفت در صورت محدود شدن منابع روسی ، چه از طریق تحریم ها و چه از طریق تحریم ها ، از دست می دهد.

مایع بودن ، ذخیره و حمل و نقل بسیار ساده تر از گاز طبیعی است (یا در واقع ، هر سوخت غیر مایع دیگری). در نتیجه ، بازارهای روغن انعطاف پذیری بیشتری را ارائه می دهند. برای یک خریدار ، دسترسی به بنادر و انبارهای نفتی به طور خودکار دسترسی به یک بازار جهانی را اعطا می کند که در آن تقریباً سه چهارم نفت تولید شده-65 میلیون بشکه حیرت انگیز روزانه (MB/D)-در حالی که شامل یک مالکیت در سراسر کشورها و مناطق است. بی شمار از بازرگانان در سراسر جهان.

در مقابل ، در بازار گاز طبیعی ، زیرساخت ها اغلب یک خریدار و یک فروشنده را پیوند می دهند که به دلیل عدم توانایی خرید از جایی دیگر یا فروش در جایی دیگر ، به هم وابسته می شوند. این محدودیت فنی توضیح می دهد که چرا فقط یک چهارم گاز تولید شده در سطح بین المللی معامله می شود.

صادرات دیزل روسیه 2021 ، 000 بشکه در روز

وابستگی اروپا

اهمیت روسیه برای بازارهای جهانی و اروپایی ناشی از نقش آن به عنوان صادر کننده عمده محصولات تصفیه نفت خام و نفت ، در درجه اول دیزل است.

در سال 2021 ، روسیه 10. 8 مگابایت در روز روغن (حدود 11 درصد از کل جهان) تولید کرد که از این تعداد نزدیک به 5 مگابایت در روز در خارج از کشور فروخته شد. حدود 1. 5 مگابایت در روز از طریق خط لوله به شرق دور (چین و منطقه اقیانوس آرام) صادر شد و حدود 0. 5 مگابایت در روز به طور معمول پالایشگاه ها را در بلاروس و قزاقستان تأمین می کند. تقریباً 0. 4 مگابایت در روز در خاور دور روسیه تولید می شود و در منطقه اقیانوس آرام معامله می شود.

بیشتر باقیمانده ، تقریباً 2. 5 مگابایت در روز ، در اروپا به پایان رسید ، جایی که پالایشگاه های اروپایی عمدتاً آن را برای تهیه محصولات نفتی از جمله دیزل برای مصرف محلی پردازش می کردند. علاوه بر این ، روسیه نزدیک به 3 مگابایت در روز از محصولات تصفیه شده و نیمه تصفیه شده (از جمله 1 مگابایت در روز دیزل) صادر می کند که بیشتر آنها در اروپا باقی می مانند. بقیه از طریق اروپا به ایالات متحده و آسیا ارسال می شوند.

اگر اروپا تحریم هایی را برای صادرات نفت روسیه تحمیل کند ، بنابراین ممکن است انتظار داشته باشد که روسیه دسترسی به مهمترین بازار و لجستیک خود را از دست بدهد و عواقب اقتصادی را متحمل شود. با این حال ، این استدلال پویایی تجارت جهانی نفت را در نظر نمی گیرد.

انتظارات غیرواقعی

برای یک سناریوی تحریم های موفق برای تحقق ، همه مصرف کنندگان عمده نفت نیاز به رد نفت روسیه دارند. با این حال ، در میان کسانی که بعید به نظر می رسد که این مسیر بزرگترین واردکنندگان خالص نفت در جهان ، یعنی چین و هند باشد. آنها به تنهایی به اندازه کافی بزرگ هستند تا کل صادرات روسیه را جذب کنند. در حقیقت ، برخی از پالایشگاه های هندی از زمان شروع حمله به اوکراین ، محموله های بیشتری را که حامل نفت روسیه هستند خریداری کرده اند و در مورد قصد خود برای بهره مندی از فرصت خرید با قیمت های زیر بازار باز بوده اند. بنا بر گزارش ها ، معامله گر چینی UNIPEC در ماه فوریه اورال را به چین داد و ستد کرد. سخنگوی کرملین دیمیتری پسکوف با صراحت اظهار داشت که روسیه قادر خواهد بود نفت خام را که توسط خریداران اروپایی به بازار آسیا و اقیانوسیه منتقل نشده است ، هدایت کند.

اخیراً ، CNOOC ، Sinopec و Sinochem ، سه پالایشگاه بزرگ دولتی چین ، قصد خود را برای متوقف کردن خرید خام روسی اعلام کرده اند. این شرکت ها به طور مشترک تقریباً 7 مگابایت در روز از ظرفیت پالایش کار می کنند ، اما ظرفیت 11 مگابایت در روز دیگر در چین وجود دارد که توسط این شرکت ها اداره نمی شود.

همه خریداران با یک استاندارد اخلاق یکسان نیستند. حتی بدون تحریم ، بسیاری از خریداران (در درجه اول غربی ، بلکه برخی از آسیایی ها) به دلایل مختلفی که شامل دشواری در تأمین اعتبار معاملات ، ترتیب حمل و نقل و مهمتر از همه خطر معتبر است ، از نفت خام روسی دور شده اند.

به عنوان مثال ، شل پس از خرید محموله نفت روسیه با تخفیف 27. 85 دلار در هر بشکه (/BBL) به برنت ، با واکنش قابل توجهی روبرو شد - معیار متداول این صنعت که در آن بسیاری از خرچنگ های دیگر ارزیابی می شود. ExxonMobil مجبور شد به طور علنی روشن کند که یک محموله دریافت شده در پالایشگاه Fawley خود ، نفت خام قزاقستان بود که از طریق روسیه حمل می شد. به دلیل خودآزمایی گسترده ، اورال ، درجه اصلی صادرات روسیه ، با تخفیف فروخته می شود. در ماه ژانویه با 1 دلار در هر دلار در زیر برنت معامله می شد. تا ماه مارس ، به زیر 30 دلار در هر بشکه کاهش یافته بود.

این مطمئناً خبر بد برای روسیه است. با این حال ، دقیقاً همان تخفیف است که خریداران دیگر را به خود جلب می کند. هر پالایشگاه که مایل به پردازش اورال های خام خریداری شده با قیمت های فعلی است ، مطمئناً بالاترین حاشیه خود را رقم می زند. زنجیره های عرضه در خارج از محیط تحریم توسعه می یابند و قیمت نفت خام روسیه به تدریج تعادل جدیدی را پیدا می کند ، شاید با تخفیف متوسط تر. نتیجه به این بستگی دارد که سهم بازار جهانی برای روسیه در دسترس است ، که تعیین می کند چه کسی دارای قدرت قیمت گذاری است.

چگونه می توان پرسید ، آیا ابزار تحریم صادرات نفت تا حد زیادی علیه ایران کار کرده است ، رشد اقتصادی آن را لکه دار می کند و جاه طلبی های نظامی گرا رژیم خود را مهار می کند ، اما انتظار می رود که در برابر روسیه کمتر مؤثر باشد؟پاسخ کوتاه این است که ایران صادر کننده نفتی بسیار کوچکتر است ، تحریم ها برای ده ها سال به آن تحمیل شده است. ایران صادر کننده قابل توجهی از محصولات تصفیه شده نیست. در یک مقطع ، در واقع یک وارد کننده بزرگ بنزین بود.

از نظر فنی ، پالایشگاه ها برای استفاده از انواع خاصی از خام ها پیکربندی شده اند. اورال یک نفت خام متوسط است و پالایشگاه های اروپایی جایگزینی آن را چالش برانگیز می دانند. مطلوب ترین گزینه ها از دیدگاه تدارکات و قیمت گذاری می تواند نفت خام باشد. جایگزینی مشابه مانند از خاورمیانه در دسترس خواهد بود. با این حال ، نفت خام خاورمیانه دقیقاً به دلیل اینکه بازار اروپا توسط روسیه تأمین می شد ، قیمت های بالاتری را در بازار آسیا بدست آورده است. جالب است بدانید که چگونه بازار قدرت قیمت گذاری بین پالایشگاه های اروپایی را با گزینه های اندکی برای جایگزینی خام و فروشندگان روسیه با بالاترین ارزش خود که توسط نفت خام روسی پر شده است ، اختصاص می دهد. قیمت نفت خام اروپایی به احتمال زیاد نسبت به سایر نقاط جهان افزایش می یابد.

فرصت هایی برای اشخاص ثالث

شکاف عرضه ناشی از از بین رفتن دیزل روسیه در اروپا باید پر شود ، که به احتمال زیاد با تأمین منابع خاورمیانه و آسیا است. به عنوان مثال ، Total اعلام کرده است که خرید دیزل از روسیه را متوقف می کند و آن را با دیزلی که از سهم خود در پالایشگاه SATORP در عربستان سعودی تهیه شده است ، جایگزین می کند. با این حال ، این جایگزینی به صورت رایگان نخواهد آمد. قیمت دیزل اروپا برای تأمین هزینه های حمل و نقل بالاتر و ایجاد چنین تجارت باید نسبت به سایر بازارها افزایش یابد.

علاوه بر این ، پالایشگاه های روسی هنوز هم می توانند دیزل را با قیمت های بسیار رقابتی بفروشند ، به خصوص که یارانه می گیرند. با قیمت فعلی بازار خام ، حاشیه یک پالایشگاه اروپایی می تواند با چند دلار منفی باشد ، در حالی که یک پالایشگاه روسی هنوز هم می تواند با سود بفروشد.

در این حالت ، کشوری مانند هند (که 25-30 درصد از تولید دیزل خود را صادر می کند و حدود 0. 3 مگابایت در روز از آن به اروپا می رود) می تواند دیزل روسی تخفیف را برای مصرف محلی وارد کرده و دیزل خود را به اروپا صادر کند. هند و چین از نظر اندازه خود قابل توجه هستند ، اما بسیاری از کشورهای دیگر می توانند همین کار را انجام دهند. اروپا منابع بیشتری را از بازار جهانی جلب می کند و دیزل روسیه آواره شده از اروپا برای پر کردن این شکاف به سایر بازارهای جهانی منتقل می شود.

سناریوها

البته روسیه حتی در دنیای تحریم های ناقص در حال حاضر دردی متحمل خواهد شد. در حالی که می تواند فروش نفت و محصولات تصفیه شده را حفظ کند ، برای دستیابی به سهم بیشتری از یک بازار در دسترس کوچکتر و غلبه بر هرگونه مقاومت در رابطه با خطر برخورد با آن ، باید آنها را در صورت لزوم قیمت گذاری کند. این امر باید به بازارهایی که دورتر هستند نفوذ کنند و برای دسترسی به آن پر هزینه تر باشند. بنابراین تخفیف در بعضی از موارد باقی خواهد ماند.

اما اروپا نیز باید حقیقت ناخوشایند مواجهه با قیمت های بالاتر را بپذیرد-نتیجه قطع روابط با یک تأمین کننده کم هزینه از خام و محصولات.

تا زمانی که هیچ تلاش هماهنگ جهانی برای تحریم صادرات روسیه از نفت و محصولات نفتی خام وجود نداشته باشد ، یک رژیم تحریم جزئی صرفاً به بازآرایی جهانی جریان های تجاری با ضررهای مالی از هر دو طرف منجر می شود. این امر می تواند برخی از برندگان را در بین کسانی که در آنجا حضور خواهند داشت برای گرفتن فرصت های تجاری ایجاد کنند.