بازنگری در جبران خسارت سهام: از بلیط قرعه کشی تا Financial Wedge

یک دهه پیش، غرامت سهام - پرداخت به کارکنان با سهام شرکت - امتیازی بود که صرفاً برای مدیران محفوظ بود. این عمل عمدتاً توسط شرکت ها به عنوان راهی برای بهینه سازی حفظ و در عین حال تمیز نگه داشتن ترازنامه خود به کار گرفته شد. از آن زمان، غرامت سهام به سرعت گسترش یافته است. طی 10 سال آینده، تخمین زده می شود که شرکت های دولتی با نزدیک به 800 میلیارد دلار در واحدهای سهام محدود (RSUs) به کارکنان غرامت می دهند، سهامی که به کارمندان در صورت تحقق شرایط خاص وعده داده شده است. با توجه به بیش از 400 عرضه اولیه عمومی در سال گذشته، رشد غرامت سهام در فناوری هیچ نشانه ای از کندی را نشان نمی دهد. طبق پایگاه داده حقوق و دستمزد Candor، پیش بینی می شود که شرکت های فناوری به تنهایی امسال بیش از 40 میلیارد دلار در RSU به کارمندان پرداخت کنند.

این افزایش گسترده غرامت سهام به طور قاطع انگیزه های شغلی را به ویژه در صنعت فناوری تغییر داده است. اغراق نیست اگر بگوییم در سال 2021، مهمترین عامل تعیین کننده ثروت افراد این است که در کدام شرکت کار می کنند. اما مدیران دارایی هنوز برای کمک به کارگران برای تصمیم گیری بین استخدام در اسنپ چت یا استرایپ مجهز نیستند. از آنجایی که غرامت سهام از یک امتیاز C-suite به یک ویژگی رایج پرداخت در صنعت فناوری تبدیل شده است، بسیاری از کارمندان برای خود در حال دفاع هستند.

فرهنگ لغات کلیدی:

مشتق: یک قرارداد اوراق بهادار که ارزش آن به یک دارایی پایه بستگی دارد.

پوشش ریسک: راهی برای مدیریت ریسک زیان با تلاش برای پیش بینی حرکات بازار و خرید برای جبران آنها.

قرارداد فوروارد: قراردادی برای فروش اوراق بهادار بر اساس قیمت پیش بینی شده در آینده.

GRAT: یک ابزار مالی است که برای انتقال ارزش دارایی از اعطاکننده به ذینفعان آن استفاده می شود و بار مالیاتی فرد را کاهش می دهد.

گزینه ها: قرارداد جبران خسارتی که در آن شرکت ها تعدادی سهام با قیمت قفل شده را اعطا می کنند که کارمندان می توانند با استفاده از سرمایه خود با تخفیف خریداری کنند.

واحد سهام محدود (RSU): شکلی از غرامت کارکنان که در آن دریافت سهام منوط به یک برنامه واگذاری است.

اعتماد: وسیله نقلیه قانونی که برای نگهداری دارایی ها جدا از خودتان راه اندازی شده و توسط شخص دیگری مدیریت می شود.

امروزه، زیرساخت های مالی برای کارکنانی که با حقوق صاحبان سهام پرداخت می شوند، تقریباً وجود ندارد. برای کسانی که تجربه اندکی در قلمرو اختصاری سهام دارند، جزئیات سهام به عنوان جبران خسارت و پیامدهای مالیاتی آن می تواند به طرز دلهره آوری پیچیده باشد.

برای شرکت های فنی ، فرصتی برای بهتر کردن شکاف دانش با گسترش دسترسی به داده های سهام و ارائه منابع برای مدیریت مالیاتی وجود دارد. برای سازندگان ، کمبود ابزارهایی وجود دارد که به کسانی که در حقوق صاحبان سهام پرداخت می شوند ، به ریسک و ثروت با مسئولیت پذیری کمک می کنند.

در زیر ، من به چالش های اصلی برای کارمندان پرداخت شده در انبار و همچنین استراتژی هایی برای مقابله با آنها می پردازم. چگونه شرکت های آینده نگر می توانند چشم انداز سهام را تغییر دهند. و جایی که من وعده ابزارهایی را می بینم که هر دو را بهتر خدمت می کنند.

اما اول ، یک تاریخچه سریع در مورد چگونگی رسیدن به اینجا.

تغییر سهام: از قدرت اجرایی به انتظار حقوق و دستمزد

ابزارهایی که در حال حاضر برای درک و مدیریت جبران خسارت سهام استفاده می شود ، عمدتاً در دهه 70 ساخته شده است. در سال 1972 ، هیئت استاندارد حسابداری مالی نظر هیئت مدیره حسابداری شماره 25 (APB 25) را صادر کرد ، که به شرکت ها اجازه می داد از ضبط گزینه های سهام به عنوان هزینه جبران خسارت در صورتهای درآمد خود جلوگیری کنند.

پس از آن ، گزینه های سهام جذابیت گسترده ای را به عنوان نوعی جبران خسارت به دست آورد. در اواسط دهه 1990 ، پایگاه داده Execucomp Standard و Poor نشان داد که 85 درصد از مدیران مشوق های سهام را به یک شکل یا شکل دیگر دریافت می کنند. این مدت طولانی نبود - در میان اتهامات در مورد فرار مالیاتی ، کلاهبرداری و رسوایی در Enron و WorldCom ، بسیاری از شرکت ها گزینه های سهام را به نفع ساختار حسابداری ساده تر از واحدهای محدود سهام یا RSU رها کردند. در حالی که با گزینه های سهام ، به کارکنان این فرصت داده می شود که قیمت خود را برای خرید سهام بعداً قفل کنند ، RSU واحدهای سهام است که به یک کارمند داده می شود که کارمند نیازی به خرید ندارد.

پذیرش گسترده RSU به این معنی بود که ، برای اولین بار ، کارکنان به یک قدرت دسترسی پیدا می کنند که قبلاً فقط در دسترس رهبران ارشد بود. با دموکراتیک کردن بازده ایجاد شرکت ، این روند همچنین به معنای این بود که افراد باهوش تر و تواناتر برای کار در فناوری ، جایی که نوآوری و اعتقاد زودهنگام به درستی پاداش می گیرند ، جذب می شوند. تا سال 2007 ، حتی یکی از ماساژهای ماساژ داخلی Google از سهام خود که به عنوان کارمند دریافت کرد ، میلیونر شد. همه چیز به سرعت تکامل یافت.

با این حال ، اکوسیستم ابزارها و چارچوبها برای کمک به تازه واردان در درک سهام آنها با همان سرعت توسعه نیافته است. تصویب سریع گزینه های سهام و بعداً RSU ، به عنوان جبران خسارت به برخی از پیچیدگی هایی که امروز در اطراف سهام می بینیم کمک می کند.

برای کارمندان: محدودیت های مربوط به جبران خسارت سهام و استراتژی هایی برای استفاده بیشتر از آن

کارمندان غالباً در درک و مدیریت حقوق صاحبان سهام با چهار چالش مشترک روبرو هستند: محدودیت های تجاری ، ریسک متمرکز ، عدم تقارن داده ها و پیچیدگی مالیاتی. من هر یک از زیر را باز می کنم ، و همچنین استراتژی هایی برای کاهش نزولی و خطر هنگام حرکت در آنها.

1. محدودیت های معاملاتی

گرچه قوانین تجارت خودی به شکل اصلی خود به سال 1909 باز می گردد ، مقرراتی که امروز می دانیم امروزه در اواسط دهه 80 تنظیم شده بود ، با افزایش لابی های سیاسی و توسط SEC و کنگره خط سخت تری در تجارت خودی گرفتند. امروز ، بسیاری از قوانینی که امروز جبران خسارت سهام حاکم است ، از هدف اصلی خود بدون تغییر باقی مانده است: جلوگیری از تجارت خودی توسط مدیران.

در واقعیت ، تعریف چه کسی به اطلاعاتی که می تواند یک مزیت معاملاتی ایجاد کند ، دشوار است. بنابراین شرکت ها تصمیم محاسبه شده گرفتند: هر کارمند ، مهم نیست که چقدر خردسال باشد ، از نظر قانونی به عنوان "خودی" رفتار می شود. این بدان معناست که کارمندان فقط در صورت مجاز می توانند سهام را بفروشند ، حتی اگر آنها آن را به طور کامل داشته باشند. در بسیاری از شرکت ها ، این پنجره پس از تماس با درآمد ، سه ماهه می آید ، هنگامی که سهام اغلب بی ثبات است.

این شرط می تواند کسانی را که در تاریکی جبران شده اند ، رها کند. بسیاری از کارمندان فناوری درک محدودی از گزینه های موجود برای دسترسی به نقدینگی دارند. براساس یک گزارش تحقیقاتی در سال 2021 ، از 30 شرکت بزرگ فناوری عمومی ، تنها 11 نفر سیاست هایی را برای کمک به کارمندان برای تعیین برنامه دفع سهام تهیه کرده اند. این امر برای کسانی که در انبار پرداخت می شوند ، استفاده از حقوق صاحبان سهام برای فشار نیازهای زندگی ، به عنوان مثال ، بدون خطر قابل توجهی در مورد بازار و قرار گرفتن در معرض غلظت دشوار است.

در حقیقت ، مکانیسم های مختلفی در دسترس کارمندان وجود دارد که می توانند به آزادسازی نقدینگی کمک کنند.

• فروش صحنه ای: مکانیک فروش صحنه ای ساده است: شما تعیین می کنید که چگونه و هنگامی که می خواهید سهام را قبل از زمان بفروشید ، شخص ثالث دستورالعمل های خود را اجرا می کند. در نتیجه ، کارکنان می توانند آزادانه سهام-حتی در دوره های خاموشی ، ادغام و دادخواست-را به فروش برسانند و از درآمد حاصل از فروش مرحله ای برای رفع نیازهای فوری نقدی ، مانند خرید خانه یا سرمایه گذاری آنها در پرتفوی های متعادل بیشتر استفاده کنند. در یک مطالعه استنفورد ، برنامه های فروش سهام نشان داد که 6 درصد بازده بهتری را با گذشت زمان و همچنین مزایای کوهورت مانند بهینه سازی مالیات و کاهش خطر بازار و موقعیت های متمرکز نشان می دهد.
• خطوط اعتبار: کارمندان می توانند RSU های خود را برای دریافت وام وثیقه کنند. این معمولاً برای نقدینگی موقت استفاده می شود ، هنگامی که شخص نمی خواهد سهام خود را بفروشد. اگر سهام با سرعت بیشتری از سود وام رشد کند ، می تواند گزینه خوبی برای "کیک خود و خوردن آن نیز باشد".(با این حال ، از طرف تلنگر ، اگر سهام کاهش یابد ، ممکن است با شرایطی روبرو شوید که در آن سهام برای تحقق تعهد وام خود لازم است.)
• معاملات بلوک یا بزرگ: این معاملات شامل فروش تعداد زیادی از اوراق بهادار ، که از قبل با این شرکت پیش بینی شده اند ، با تخفیف از آخرین قیمت بازار سهام. به طور کلی ، معاملات بلوک هنگام دفع سهام ممکن است بر قیمت بازار یا درک خارج تأثیر بگذارد. این موارد اغلب توسط کارمندان با غلظت بالای RSU ها مورد استفاده قرار می گیرد که برای تغییر مجدد سبد سهام خود نیاز به دفع مقدار زیادی از سهام دارند. این استراتژی ممکن است گزینه ای مناسب برای کارمندان ارشد خیلی زودتر از IPO باشد.

2. خطر متمرکز

دومین چالش بسیاری از کارمندان در مورد جبران سهام با آن روبرو می شوند ، خطر متمرکز است. براساس نظرسنجی در بازار Crandor از بیش از 1000 کارگر فناوری ، یک کارمند فناوری ممکن است 90 درصد از دارایی های خود را در سهام شرکت خود از طریق جبران خسارت خود داشته باشد. از آنجا که کارگران محدود به زمان و چگونه می توانند بفروشند ، نقدینگی ، شرکت و ریسک بازار می توانند با گذشت زمان در برابر آنها ترکیب شوند.

با تشکر از داستانهایی در مورد پرداخت های گسترده که باعث می شود کارمندان اولیه در شرکت های Faang در طول میلیونرهای شبانه ، بسیاری از هزاره ها و ژنرال Zers به شرط برخورد با سهام خود مانند بلیط قرعه کشی باشند. آنها آموخته اند که نگه داشتن روی آن باعث ثروتمند شدن آنها خواهد شد. گاهی اوقات ، این درست است

با این حال ، اغلب اینگونه نیست. به عنوان مثال ، در روزهای ابتدایی COVID در مارس 2020 ، کارمندان Uber بیش از 50 درصد از ارزش سهام خود را در طی یک دوره چند روز از دست دادند (سهام از آن زمان دوباره برگشت). سایر شرکت ها کاهش مشابهی را تجربه کردند. هیچ شرکتی از ناراحتی در بازار مصون نیست. یک مطالعه JP Morgan Chase در مارس 2021 از 13،000 سهام بزرگ ، میانی درپوش و کلاه کوچک از سال 1980 تا 2014 کاهش 70 درصد یا بیشتر در قیمت سهام از اوج خود را نشان داد ، پس از آن بهبودی اندک بودبشراین مطالعه نشان می دهد که کاهش مربوط به وقایع مفرد ، مانند بوم رونق فنی-یا یک بیماری همه گیر ، برای این موضوع نیست.

برای یک سهامدار با موقعیت متمرکز ، حتی یک ضرر کوچک نیز اهمیت دارد. به طور کلی ، اکثر مشاوران سرمایه گذاری توصیه نمی کنند بیش از 10 درصد در یک سهام داشته باشند. در حالی که ممکن است کارمندان وسوسه شوند که به امید یک پرداخت بزرگ ، موقعیت سهام متمرکز را در اختیار داشته باشند ، بازده گذشته ضمانت سودهای آینده نیست.

در اینجا ، گزینه های متنوع سازی برای کارمندان نیز وجود دارد ، از جمله استراتژی های محافظت خودکار - راه هایی برای خودکارسازی مدیریت ریسک - و مشتقات ، قراردادهای مالی وابسته به ارزش RSU/ارزش سهام.

مشتقات به تنهایی خطرناک و سخت تر هستند ، اما می توانند انعطاف پذیری بیشتری را برای فروش یا نگه داشتن موقعیت ها ، تولید درآمد ، مدیریت نوسانات و کاهش ریسک ارائه دهند.

آغازگر: هنگامی که RSU دارید ، مشتقات چگونه کار می کنند

• محافظت از مطالب: این را به عنوان خرید بیمه در برابر کاهش سهام فکر کنید. شما می توانید در حالی که کف قیمت را تعیین می کنید ، در تقدیر سهام شرکت کنید. با این حال ، از طرف تلنگر ، این می تواند به ویژه هنگامی که تورم زیاد است ، قدردانی کند.
• تماس های تحت پوشش: برای فروش سهام خود پرداخت می شود. شما شرایط فروش را تعیین می کنید - چه موقع و با چه قیمتی - با فرض قیمتی که بالاتر از بازار فعلی باشد. یک خریدار گزینه خرید را با آن قیمت خریداری می کند و حق بیمه مقدماتی را دریافت می کنید. اگر شرایط خروجی که تنظیم کرده اید برآورده شود ، خریدار می تواند ورزش و خرید سهام شما را انتخاب کند. اگر آنها ملاقات نکنند ، شما هنوز حق بیمه را حفظ می کنید. شایان ذکر است که در اینجا ، دوباره ، شما ریسک می کنید: اگر سهام بیشتر از تخمین شما افزایش یابد ، ممکن است سود را از دست ندهید. همچنین اگر قیمت سهام پایین تر از نقطه شکست باشد-قیمت خرید سهام منهای گزینه حق بیمه دریافتی را نیز می توانید از دست بدهید.
• قلاده های صفر-مقدماتی: این ابزاری برای مدیریت نوسانات است و اغلب در اطراف IPO استفاده می شود. در این حالت ، شما هیچ هزینه ای خرج نمی کنید. یک بانک یا کارگزار با خرید گزینه ای برای حق بیمه و فروش یک گزینه تماس همزمان از طرف شما ، همه ریسک نزولی را در نظر می گیرد. این گزینه ها "صفر" است زیرا شما مشتقات با ارزش برابر را خریداری و می فروشید. اگر سهام زیر یک سطح معینی قرار بگیرد ، بانک تفاوت را برای شما می پردازد ، اما اگر از یک علامت تعیین شده بالا برود ، بانک قدردانی می کند.

همه شرکت های فنی به کارمندان اجازه نمی دهند مشتقات خریداری کنند. علاوه بر این ، امروزه مکانیسم های کمی برای نظارت و مدیریت پیروی از مشتقات وجود دارد. از آنجا که کمیسیون بورس و اوراق بهادار و وزارت کار همچنان به بررسی حقوق و دستمزد حقوق صاحبان سهام و تجارت خودی می پردازد ، من انتظار دارم که ایجاد و معرفی ابزار انطباق به یک فضای مورد بحث و گفتگو تبدیل شود.

3. عدم تقارن داده

سومین کارکنان موانع با جبران خسارت حقوق صاحبان سهام مقابله می کنند که بسیاری از شرکت ها برای حفظ استعداد به عدم تقارن داده متکی هستند. متأسفانه ، معماری جبران خسارت اغلب می تواند یک بازی گربه و ماوس باشد که در آن شرکت ها برای جلوگیری از بیش از کل کلاه های پرداخت ، از پیچیدگی استفاده می کنند ، در حالی که کارمندان در انجمن ها با هم جمع می شوند تا تعداد جبران خسارت کل مهندسی را بریزند. این تقریباً غیرممکن است که یک نامزد شغلی به راحتی پیشنهادات مربوط به جبران خسارت سهام از چندین شرکت را بدون کمک خارجی مقایسه کند.

تمام این پیچیدگی های مربوط به حقوق صاحبان سهام به این معنی است که بسیاری از کارمندان فناوری برای جمع آوری اطلاعات ارزشمند به منابع خارجی متکی هستند. این شامل انجمن های شبکه ای حرفه ای مانند Blind ، Elpha و 1Point3Acres به شرکت های دامپزشکی ، پایگاه داده های سرمایه گذار مانند Moingstar و Crunchbase برای سنجش عملکرد و معیارهای شرکت و تالارهای آنلاین مانند Crandor ، Triplebyte ، Angelist و گزینه تأثیرگذاری در مورد داده های حقوق و دستمزد است. یک بازار ثانویه پر رونق در اطراف افرادی که در حال فروش صفحات گسترده و روشهای جمع آوری شده خود به سایر کارمندان فنی هستند ، به فروش می رسد. این شکاف دانش برای ابزارهای نرم افزاری جدید و نوآوری رسیده است.

4- پیچیدگی مالیاتی

سرانجام ، برنامه ریزی مالیاتی اغلب هنگام جبران خسارت عدالت مورد غفلت قرار می گیرد. بیشتر شرکت ها با RSU به عنوان درآمد تکمیلی رفتار می کنند ، این به معنای خودداری از مالیات بسیار کمتر است. نرخ IRS مسطح برای درآمد دستمزد تکمیلی تا 1 میلیون دلار در سال 2021 22 درصد بود. در مقابل ، نرخ مالیات بر درآمد فدرال برای یک کارمند فنی که در آن تشکیل شده است با درآمد 209،426 دلار تا 523،600 دلار 35 درصد بود. این شکاف می تواند منجر به کارکنان فناوری شود که پس از جلیقه ، مبلغ قابل توجهی را به IRS بدهی.

اگرچه بسیاری از ابزارهای مالیاتی وجود دارد که می تواند به نفع کارمندان فناوری باشد ، پیدا کردن یک حسابدار که می تواند یک برنامه مالیاتی را در مورد جبران خسارت عدالت بسازد ، می تواند دشوار باشد. به عنوان مثال ، در یک بررسی 2021 از 1500 کارمند در شرکت های فناوری عمومی ، تنها 47 درصد گزارش داده اند که دارای یک برنامه مالیاتی هستند.

امروز شرکت ها برای کمک به کارکنان در درک و برنامه ریزی مالیات ، پشتیبانی کمی ارائه می دهند. این باعث می شود دموکراتیک سازی طیف گسترده ای از مکانیسم ها و منابع ، از جمله:

• محصولات برنامه ریزی کسر: کسر کسر ، عمل به زمان بندی مالیات بر روی مواردی مانند بهره وام مسکن و حساب پس انداز سلامت برای جبران مالیات های RSU است. در آینده نزدیک ، من معتقدم محصولات برنامه ریزی کسر که به کارمندان کمک می کند تا کسر چک های چک را بهینه کنند ، سود سرمایه را از طریق فروش مرحله برنامه ریزی کنند و 83 (ب) انتخابات و کسر را محاسبه می کنند و به سهام تبدیل می شوند.
• ساختار به عنوان یک سرویس: من این را "SaaS دیگر" می نامم. در حالی که انجام برخی از مانور مالیاتی به تنهایی امکان پذیر است ، استراتژی هایی مانند قراردادهای متغیر پیش پرداخت پیش رو نیاز به پشتیبانی نهادی دارد. این موارد را به عنوان یک استراتژی بهینه سازی مالیاتی با مکانیک ساده فکر کنید: شما یک بلوک سهام را مستقیماً به کارگزاری می فروشید بدون نهایی کردن معامله. کارگزاری حدود 75 درصد از نقدی را که اکنون به شما پرداخت می شود و 25 درصد باقیمانده بعداً به شما می دهد. از آنجا که معامله تا زمانی که تمام درآمد نقدی خود را دریافت نکنید ، "انجام نشده است" ، می توانید از نظر فنی مالیات بر سود سرمایه را تا زمان انجام قرارداد کامل به تعویق بیندازید. از آنجا که مدیران و شرکت های ثروت به طور یکسان به دنبال راه هایی برای ارائه نقدینگی به کارمندان هستند که منجر به بهمن مالیاتی نمی شود ، این نمونه ای از منطقه ای است که من معتقدم ما شاهد رشد نزدیک به مدت زیادی خواهیم بود.
• محرومیت های واجد شرایط سهام مشاغل کوچک: فرصت دیگری در مورد محرومیت های QSBS برای بنیانگذاران وجود دارد. در حال حاضر ، هرکسی که در یک استارتاپ شروع یا سرمایه گذاری کند می تواند 10 میلیون دلار از مالیات پس از فروش "برای هر مالیات دهندگان" حذف کند. با این حال ، برنامه ریزی پیرامون این ، مانند توالی انحلال سهام کم و در مقابل بازی بالا ، غیر ضروری پیچیده است. من معتقدم که این استراتژی با تعداد شتاب دهنده خروج در بازار ، از گمنامی به یکی از اصلی ترین مدیریت سهام ، که توسط شرکت ها ادامه دارد ، منتقل می شود.(از 19 نوامبر 2021 ، مجلس نمایندگان محدودیت های جدیدی را برای محرومیت های QSBS تصویب کرده است ، که نیاز به برنامه ریزی را پیش از یک رویداد مقدماتی تقویت می کند.)

برای شرکت ها: بهینه سازی یک پشته مالی جدید در مورد حقوق و دستمزد

وقت آن است که تفکر خود را در مورد اینکه به معنای پرداخت در حقوق صاحبان سهام است ، تجدید نظر کنیم. هر کارمند ، نه فقط مدیران ، سزاوار ابزار و منابع برای تصمیم گیری و معاملات آگاهانه ، مدیریت ریسک و پیمایش مالیات در اطراف حقوق صاحبان سهام است. این تحقق بدان معنی است که شرکت های بیشتری در حال بررسی مدیریت سهام به عنوان یک مزایای کارمند هستند.

ما قبلاً شرکت هایی مانند Fidelity ، Morgan Stanley و First Republic Market "سلامتی مالی" را به عنوان یک شرکت کننده در شرکت های فناوری دیده ایم. با این حال ، پیشنهادات تا به امروز - نرخ وام بهتر ، ابزارهای سرمایه گذاری اصلی ، دستگاههای خودپرداز در دانشگاه ، کمک به وام دانشجویی - اغلب کم عمق بوده اند.

به عنوان یک زیر مجموعه ، کارمندان فناوری از ویژگی های منحصر به فرد خاصی برخوردار هستند: آنها گروهی از سرمایه گذاران معتبر هستند که دارای موقعیت های متمرکز هستند ، اغلب با اشتهای بالاتر برای ریسک نسبت به نسل های قبلی. در آینده ، شرکت ها به طور فزاینده ای از دسترسی به ابزارهای مدیریتی به عنوان مکانیسمی برای حفظ کارمندان استفاده می کنند. علاوه بر این ، من انتظار دارم که بانک ها پیشنهادات خود را به ارائه دهندگان بیمه درمانی بیشتر مدرن کنند و مدل های صورتحساب خود را برای ساخت معاملات و محصولات سفارشی برای هر شرکت فناوری به روز کنند. به عنوان مثال ، طی پنج سال آینده ، ما به احتمال زیاد شاهد ادغام در فضای سرمایه گذاری جایگزین خواهیم بود زیرا بنگاه ها برای ارائه ارزش به این نسل جدید مصرف کنندگان رقابت می کنند.

تا به امروز ، ما بیشترین فعالیت را در مالیات و اعتماد از طریق استارتاپ ها مشاهده کرده ایم که ابزارهایی را برای ساده سازی روند برنامه ریزی مالیات و سیستم عامل هایی که به برنامه ریزی برای ارائه خیرخواهانه کمک می کنند ، می سازند.

Trust یک وسیله نقلیه قانونی است که برای جدا کردن دارایی ها از خود تنظیم شده است و آنها را توسط شخص دیگری اداره می کند. برای کارمندان فناوری ، اعتماد اغلب می تواند به طور مؤثرتر از حساب های بازنشستگی استفاده شود و تنظیم آسانتر از محافظت و مشتقات آسان تر است. در بیشتر موارد ، امانت ها محدودیت سهم ندارند ، بسیاری از مزایای مشابه حساب های بازنشستگی مانند IRA (مانند تعویق مالیاتی) را به همراه دارند و می توانند قبل از بازنشستگی نقدینگی مقدماتی را ارائه دهند. انواع مختلفی از اعتماد وجود دارد که کارکنان فناوری باید از آنها آگاه باشند:

• اهدا کننده بودجه توصیه کرد (DAFS): این را به عنوان مکانیسمی برای کسر بار در جلو برای مدیریت سود سرمایه در حالی که به امور خیریه اهدا می کنید ، فکر کنید. کارمند مقدار زیادی از RSU را به DAF منتقل می کند و می تواند مبلغ کامل ، تا 30 درصد از درآمد ناخالص تعدیل شده خود را به عنوان کسر مالیات برای همان سال مطالبه کند.
• اعتماد باقیمانده خیرخواهانه (CRTS): وضعیت علاقه تقسیم شده: برخی از آنها را دریافت می کنید ، برخی از آنها را اهدا می کنید. در CRT ، سهام در داخل اعتماد ، عاری از سود سرمایه ، قدردانی می کند. اعتماد سپس به شما یا ذینفعان خود می پردازد تا زمانی که بمیرید. باقیمانده ارزش اعتماد به امور خیریه می رود.
• اهدا کننده صفر شده Trusts Auity (GRATS) را حفظ کرد: مکانیسمی برای انتقال قدردانی از دارایی های شما به یک ذینفع.
• اعتماد اعطا کننده عمداً نقص: سهام خود را از طریق ساختار به اوراق قرضه تبدیل می کند.

ارائه یک مجموعه جامع مدیریت سرمایه گذاری به زودی به یک مزیت رقابتی برای شرکت ها تبدیل می شود. برای شرکت های بزرگ و عمومی ، این ممکن است شامل همه چیز از ارتقاء های اساسی ، مانند ابزارهای مالیاتی و استراتژی های فروش مرحله بندی شده در بالا ، تا تغییرات شدیدتر ، مانند این که به کارمندان امکان واریز پرداخت به امانت را برای بهینه سازی مزایای مالیاتی می دهد.

امروزه ، بسیاری از تکنیک های فوق ممکن است برای هر کسی که بدون هیچ گونه مدرکی از وکلا ، حسابداران و مدیران ثروت احساس می کند ، احساس مبهم کند ، اما چنین راهکارهایی می تواند بلافاصله برای هر کسی که دارای RSU باشد مفید باشد. طی چند سال آینده ، من معتقدم که ما با توجه به وضعیت مالی کامل کارمندان ، اشتهای خطر و اهداف ، شاهد ایجاد ابزار پیشرفته برای لایه بندی این محصولات به صورت جامع خواهیم بود.

برای سازندگان: سیستم عامل های شغلی جدید جبران خسارت را مختل می کند

به عنوان یک گسترش این نوآوری ، من معتقدم که کلاس جدیدی از ابزارهای انتخاب شغلی با ترکیب مدیریت ثروت ، پیشرفت شغلی و مالیات ظاهر می شود. Glassdoor 2. 0 بیشتر شبیه یک دفترچه کتاب و کمتر شبیه یک صفحه کار خواهد بود. کارمندان قادر خواهند بود پیش بینی ها و شبیه سازی هایی را انجام دهند که ملاحظات مرتب در کل پشته های مالی خود را به هم گرهند.

از آنجا که برای کارمندان آسانتر می شود و قیمت آن را بین پیشنهادات مقایسه می کند ، توانایی شرکت ها برای مبهم کردن ارزش کل جبران خسارت از بین می رود. این منجر به کلاس جدیدی از محصولات سازمانی با محوریت کمک به کارمندان در سرمایه گذاری در سهام خود می شود.

برای استارتاپ ها ، امیدوارم که نشانه های سهام عدالت (مانند واحدهای محدود توکین یا RTU) ، برنامه های خرید سهام از سرمایه گذاران ، بازپرداخت سهام به ابزارهای کم خطر را که به کارمندان اجازه می دهد زودتر از فرصت های بازار ثانویه موجود متنوع شوند ، مشاهده کنیم.، و دسترسی قبل از مذاکره به ابزارهای وام با بانک ها.

ما در حال حاضر در حال مشاهده بحث های نظارتی پیرامون RTU ها هستیم. اصلی ترین موانع امروز مبتنی بر انطباق است. به ویژه ، عدم وضوح در مورد اینکه آیا دستمزد رمزنگاری باید به عنوان امنیت یا دارایی برای اهداف حسابداری رفتار شود ، و اینکه چگونه این امر بر کارفرمایان تأثیر می گذارد ، وجود دارد. یک فرصت قابل توجه در بازار برای ارائه دهنده شخص ثالث وجود دارد که برای شرکت هایی که می خواهند RTU را در مقیاس ارائه دهند ، حسابداری ، انطباق و سپردن را در اختیار شما قرار دهد.

آینده جبران عدالت

در صنعت فناوری ، جبران سهام عدالت مشوق های مربوط به انتخاب شغل را کاملاً تغییر داده است. برای مجموعه خاصی از افراد متقاضی شغل ، کار دانش به وسیله ای برای ساختن نمونه کارها از سهام تبدیل شده است.

طی یک دهه آینده ، احتمالاً جبران سهام عدالت حتی بیشتر پیش می رود و فراتر از بخش فناوری حرکت می کند. حتی در صنایع مدرسه قدیمی مانند تولید و تأمین مالی کالاهای بادوام ، استفاده از دستمزد RSU در حال افزایش است. در سال 2019 ، 92 درصد از کل صنایع مورد بررسی توسط انجمن ملی متخصصان برنامه سهام دارای یک برنامه تشویقی مبتنی بر حقوق صاحبان سهام بودند.

جبران خسارت سهام چشم انداز ثروت معنادار را به کارمندان ارائه می دهد. با این حال ، کارگران فناوری باید از آن به عنوان یک سرمایه گذاری فکر کنند ، نه بلیط قرعه کشی. برای کارمندان ، این به معنای در نظر گرفتن ریسک ، تنوع و مالیات به صورت پیشگیرانه است. به نوبه خود ، شرکت ها باید بدانند که روایت رفتار با حقوق صاحبان سهام به عنوان تعهد وفاداری در نهایت می تواند به همان کارمندانی که هدف آنها پاداش دارند آسیب برساند. درعوض ، فرصتی برای تبدیل شدن به یک کاتالیزور برای ثروت کارمندان با ساختن یک اکوسیستم خدمات و ابزارها ، مشابه نحوه برخورد با مزایای سلامتی امروز ، وجود دارد. آینده زیرساخت هایی است که شامل شمول مالی و مسئولیت نسبت به حدس و گمان می شود.