واگرایی از بازارهای داخلی و جهانی

انگلیس یک Brexit حاکمیت را دنبال کرد. دولت انگلستان با اولویت بندی استقلال نظارتی در مورد دسترسی به بازار به اتحادیه اروپا و مرز بدون اصطکاک بین انگلیس و ایرلند شمالی ، اکنون در تلاش است تا آزادی های تازه خود را حس کند. تا به امروز ، حداقل 50 طرح مختلف در سراسر دولت وجود داشته است که به دنبال تغییر در قوانین مشتق از اتحادیه اروپا است. با این وجود هیچ استراتژی واحدی برای آنچه واگرایی برای انگلیس معنی دارد ، چه هزینه های اقتصادی می تواند به ارمغان بیاورد و چه گزینه های جدیدی را می تواند برای آینده اتحادیه داشته باشد. این مقاله سیاست به فرصت های انگلستان برای واگرایی نظارتی پس از Brexit می پردازد و گزینه های جدیدی را که دولت باید هنگام تصمیم گیری در مورد تغییر نظارتی در نظر بگیرد ، انتخاب می کند.

Brexit در حال آغاز بزرگترین تغییر رژیم نظارتی انگلیس در یک نسل است. انگلیس اختیارات نظارتی جدیدی را در مناطق مختلفی که قبلاً توسط اتحادیه اروپا هدایت می شد ، تضمین کرده است. تنظیم کننده های داخلی مسئولیت های جدید قابل توجهی را به دست آورده اند. و انگلیس اکنون یک بازیگر نظارتی مستقل در مرحله جهانی به طور فزاینده ای است. برای هر اقتصاد مدرن نادر است که بتواند سیاست نظارتی خود را از زمین به بالا تجدید نظر کند. عزیمت از بازار واحد اتحادیه اروپا ، حداقل از نظر تئوری ، انگلیس را به انگلیس می دهد.

واگرایی از اتحادیه اروپا ، از بسیاری جهات ، نتیجه اجتناب ناپذیر از ترک بازار واحد است. سیستم های قانونی و نظارتی انگلیس اکنون به طور مستقل از بروکسل تکامل می یابد. اما این بدان معنی است که در عمل تا حد زیادی به انتخاب هایی که دولت در ماه ها و سالهای آینده انجام می دهد بستگی دارد. هنوز مشخص است که انگلستان تا چه اندازه تصمیم می گیرد که از قوانین حفظ شده اتحادیه اروپا در حال حاضر در کتاب اساسنامه خود به طور فعال فاصله بگیرد و اینکه آیا تصمیم می گیرد برای به حداقل رساندن اختلافات آینده با بزرگترین شریک تجاری خود به نفع اقتصاد و اتحادیه اقدام کند.

واگرایی به معنای چیزهای مختلف برای مناطق مختلف انگلیس خواهد بود. برای ایرلند شمالی به معنای اصطکاک اقتصادی جدید با بقیه کشور خواهد بود. برای اسکاتلند و ولز ، Brexit گزینه های جدیدی را در دست دولت های مربوطه خود قرار داده است ، از جمله گزینه ای برای پیروی از قوانین اتحادیه اروپا در مناطقی از صلاحیت واگذار شده. این واقعیت جدید به این معنی است که هرگونه واگرایی اساسی دولت انگلیس خطرات را برای افزایش تنش های سیاسی با دولت های واگذار شده و ایجاد منبع جدید تنش در حاکمیت انگلیس ، با نتایج برای آینده اتحادیه ، دنبال می کند.

ممکن است دلایل خوب و قانونی برای انگلیس برای انتخاب یک رویکرد نظارتی متفاوت از اتحادیه اروپا وجود داشته باشد. این امر می تواند به این دلیل باشد که در برخی زمینه ها ، انگلیس ممکن است سیاست های داخلی و نیازهای نظارتی متفاوتی برای اتحادیه اروپا داشته باشد ، می خواهد به دنبال راه های جدیدی برای ارتقاء رقابت خود باشد یا بخواهد نوآوری نظارتی را فعال کند.

منطقی برای تغییر ، واگرایی هرگز محدود نیست و نه رایگان. این باید در برابر واقعیت های گسترده تر سیاسی و عملی که انگلیس با آن روبرو است ، وزن شود: حمایت عمومی برای تغییر مقررات. تأثیرات سیاسی آن بر بازار داخلی انگلیس و آینده اتحادیه ؛هزینه های اقتصادی و مشوق های تجاری آن ؛و محدودیت های قانونی که بر روی آن انگلیس در یک هواپیمای بین المللی فعالیت می کند.

واگرایی معنی دار فقط در مناطقی نهفته است که دلیل منطقی برای انجام کارها متفاوت است ، همراه با حداقل محدودیت ها و هزینه های تغییر. در عمل ، چنین فرصت هایی یا با جنبه های تنظیم دقیق چارچوب های داخلی-در زمینه هایی مانند سیاست رقابت یا کنترل یارانه-یا دادن اختیار نهادهای نظارتی انگلیس برای حمایت از نوآوری و توسعه فن آوری های جدید نهفته است. همچنین ممکن است جنبه هایی از بخش های خدمات وجود داشته باشد که تغییر برای ارتقاء رقابت مطلوب باشد. با این حال ، در مناطقی که میراث طولانی از مقررات رایج-مانند حفاظت از محیط زیست یا بیشتر بخش های تولیدی-در انگلستان فوایدی وجود ندارد که از مدل نظارتی اتحادیه اروپا برای هر چیز دیگری غیر از یک دلیل قریب به اتفاق منافع شخصی خود خارج شود.

یک مورد برای استفاده از Brexit به عنوان فرصتی برای تأمل در مورد اینکه آیا سیاست نظارتی انگلیس به طور کلی برای آینده مناسب است ، وجود دارد. این امر به این دلیل نیست که Brexit فرصت های عظیمی را برای خروج اساسی از مدل اتحادیه اروپا باز کرد ، بلکه به این دلیل که فشارهای گسترده تری بر سیستم نظارتی انگلستان وجود دارد - تغییر سریع فناوری ، چالش های ساختاری با اقتصاد انگلیس و رشد جهانی نظارتی - همه اینها چالش هایی را ایجاد می کندچگونه مقررات می تواند به بهترین وجه از سعادت انگلیس در منافع خانه و استراتژیک در خارج از کشور پشتیبانی کند.

تاکنون ، رویکرد دولت انگلستان برای شناسایی فرصت های نظارتی ، توسط هیچ استراتژی فراگیر ، از نظر سیاسی محور و آگاه بوده است. با این رویکرد ، دولت خطرناک است که هدف خود را تضعیف کند و یک محیط نظارتی پراکنده و ناپایدار برای مشاغل ایجاد کند. ما توصیه می کنیم که دولت باید:

1. در مورد مناطقی که در آن تغییرات نظارتی را دنبال کنید، استراتژیک باشید. هیچ جایزه ای در استراتژی واگرایی به عنوان پیش فرض وجود ندارد. دولت باید از آزادی های جدید خود عاقلانه استفاده کند و از فرصت هایی که واگرایی معنادار است استفاده کند - مناطقی که مزایای بالقوه برای رقابت یا نوآوری نظارتی مادی است و محدودیت ها محدود است. باید فعالانه به دنبال به حداقل رساندن واگرایی های بیهوده و دردناک باشد - جایی که تغییرات مزایای کمی دارند اما هزینه ها را افزایش می دهند - به خاطر رفاه بریتانیا.
2. یک سیاست نظارتی در خدمت استراتژی اقتصادی بریتانیا ایجاد کنید. فرصت هایی برای بریتانیا وجود دارد که برخی از چارچوب های نظارتی برگرفته از اتحادیه اروپا را تنظیم کند - برای مثال در طراحی یک رژیم کنترل یارانه سفارشی یا یک سیستم رقابت برای بازارهای دیجیتال - که نیازهای سیاست داخلی بریتانیا را برآورده کند. هر گونه اصلاحات نظارتی باید با اهداف اقتصادی گسترده تر هدایت شود، نه صرفاً توانایی تکان دادن سیستم زیرا اکنون در اختیار دولت است. دولت باید اطمینان حاصل کند که این تغییرات با استراتژی اقتصادی بلندمدت خود هدایت می شود.
3. یک بررسی کامل و مستقل از مدل نظارتی بریتانیا انجام دهید. قبل از اینکه دولت هر گونه تغییر اساسی در قوانین خود ایجاد کند، باید ارزیابی مستقلی از آینده سیاست نظارتی بریتانیا انجام دهد: اینکه چگونه باید با شرایط پس از برگزیت سازگار شود، چگونه برای مدیریت فشارهای خارجی گسترده تر مناسب است، و چه مواردی. اصلاحات می تواند آن را برای آینده مناسب تر کند.
4. برای جلوگیری از واگرایی ناشی از غفلت، حاکمیت نظارتی بریتانیا پس از برگزیت را حسابرسی کنید. برگزیت منجر به تغییرات گسترده ای در اختیارات نظارتی برای نهادهای بریتانیا شده و خطرات کوتاه مدت شکاف های نظارتی بالقوه را افزایش داده است. دولت باید برای ارزیابی آمادگی نهادهای بریتانیا برای بر عهده گرفتن مسئولیت های جدید پس از خروج از اتحادیه اروپا، بررسی مستقل حاکمیت نظارتی پس از برگزیت را سفارش دهد.
5. تحول قوانین بازار واحد اروپا را زیر نظر داشته باشید و به طور سازنده با تغییرات نظارتی آینده اتحادیه اروپا تعامل کنید. تحول آینده بازار واحد اتحادیه اروپا تأثیرات عمیقی بر ترجیحات نظارتی بریتانیا، بازار داخلی و روابط با ایرلند شمالی خواهد داشت. در برخی مناطق، بریتانیا ممکن است بخواهد داوطلبانه تغییرات در قوانین اتحادیه اروپا را برای جلوگیری از اصطکاک با ایرلند شمالی دنبال کند. بریتانیا به یک استراتژی روشن برای رسیدگی به تغییرات نظارتی آینده در قوانین اتحادیه اروپا نیاز دارد.
6. یک رویکرد متعادل تر برای مدیریت واگرایی در بازار داخلی بریتانیا ایجاد کنید. قانون جدید بازار داخلی و ترتیبات جدید برای مدیریت اختلافات نظارتی بین چهار کشور دیر یا زود به تنش های سیاسی جدی منجر خواهد شد و تهدیدی برای تضعیف پرونده اتحادیه خواهد بود. دولت باید فوراً در رویکرد خود برای مدیریت بازار داخلی بریتانیا تجدید نظر کند.
7. اولویت های روشنی را برای بریتانیا به عنوان یک بازیگر مستقل نظارتی جهانی تعیین کنید. با رقابت فزاینده بین اتحادیه اروپا، ایالات متحده و چین در تعیین استانداردهای جدید، به ویژه در بخش های فناوری نوظهور، بریتانیا باید از قدرت بازار و موقعیت خود آگاه باشد. بریتانیا می تواند برای ایفای نقش به عنوان یک سازمان تنظیم کننده بین ایالات متحده و اتحادیه اروپا و به عنوان یک رهبر در چند جایگاه استراتژیک منتخب که در آن نقاط قوت جهانی دارد، تلاش کند اما تنها با تمرکز صحیح و استراتژی دیپلماسی نظارتی.
8. راه اندازی مجدد و ترویج همکاری نظارتی فعال با اتحادیه اروپا. علیرغم بسیاری از منافع مشترک در مسائل نظارتی فرامرزی، توافقنامه تجارت و همکاری (TCA) که اخیراً با اتحادیه اروپا منعقد شده است، فرصت های محدودی برای حفظ پیوندهای نزدیک در مورد مقررات بین دو طرف و نهادهای نظارتی آنها دارد. تبادل فعال تخصص نظارتی با اتحادیه اروپا برای حفظ ظرفیت نهادی نظارتی بریتانیا بسیار مهم است و باید توسط دولت تشویق شود.

1. مقدمه

بریتانیا برگزیت اول حاکمیتی را دنبال کرد. این قانون استقلال نظارتی آینده را بر دسترسی به بازار به اتحادیه اروپا و مرز بدون اصطکاک بین بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی اولویت داد. دولت با به دست آوردن انعطاف پذیری جدید در چندین زمینه که قبلاً توسط بروکسل تنظیم شده بود، اکنون مأموریت دارد تا معنای حق بسیار ارزشمند خود برای واگرایی را در عمل تعریف کند. چالش واقعی دولت این است که نه چندان به فرصت هایی که برگزیت باز می کند، بلکه بیشتر به راه هایی فکر کند که مدل نظارتی بریتانیا پس از برگزیت باید با فشارهای جدید و چالش های طولانی مدت پیش روی اقتصاد بریتانیا سازگار شود.

در ترک اتحادیه اروپا ، انگلیس تصمیم گرفته است نه تنها از اتحادیه سیاسی که 27 کشور مستقل را در سراسر اروپا متحد می کند ، بلکه بزرگترین بازار تجاری جهان نیز از آن خارج شود. بازار واحد اتحادیه اروپا عمیق ترین و ثروتمندترین بازار در جهان است که توسط قوانین مشترک ، نهادها و نظم حقوقی اداره می شود ، که انگلیس در ایجاد مؤثر بود. تصمیم دولت انگلیس برای ترک بازار واحد یکی از مهمترین تصمیمات سیاسی در تاریخ مدرن انگلیس است. با استفاده از آن ، دولت تصمیم گرفت تا توانایی خود را در تعیین برخی از مقررات آینده خود در مورد دسترسی به بازار اولویت بندی کند. انگلیس با آزادی های نظارتی جدید خود چه خواهد کرد؟

در طول مذاکرات Brexit ، دولت به رهبری جانسون استدلال کرد که آنچه مهم است اصل واگرایی-توانایی تعیین قوانین خودمان-نه جزئیات عملی آنچه این آزادی های جدید اجازه می دهد. بیان اینکه دولت فاقد ایده های مشخص است که متهم به از دست دادن نقطه بزرگتر است. همانطور که دیوید فراست ، رئیس Brexit ، رئیس انگلیس ، در سخنرانی خود در بروکسل در فوریه 2020 گفت: "حاکمیت در مورد توانایی به دست آوردن قوانین خود به گونه ای است که متناسب با شرایط خود ما باشد."سود سهام Brexit ، در این تفسیر ، در مورد بازگرداندن اصل به جای ایجاد تغییرات مشخص است."با نگاهی به جلو ، ما می خواهیم از اتحادیه اروپا مزیت بزرگی داشته باشیم - توانایی تعیین مقررات برای بخش های جدید ، ایده های جدید و شرایط جدید سریعتر از اتحادیه اروپا ، و بر اساس علم صدا از ترس از آینده نیست."گفت فراست

با این حال ، برای تمام اصرار گذشته خود مبنی بر اینکه مشخصات سیاست اهمیت چندانی دارد ، جستجوی معنای عملی واگرایی اکنون در سراسر دولت در حال انجام است. از زمان آغاز سال 2021 ، به مقامات انگلیس دستور داده شده است كه از طریق قانون حفظ شده اتحادیه اروپا "ترال" را برای شناسایی فرصت های نظارتی "تریل" كنند. یک کمیته جدید تنظیم بهتر کابینه ، به ریاست صدراعظم Rishi Sunak Exchequer ، برای هدایت برنامه اصلاحات نظارتی در دولت تأسیس شده است. یک کارگروه جدید "TIGRR" در زمینه نوآوری ، رشد و اصلاحات نظارتی ، به سرپرستی رهبر محافظه کار سابق آئین دانکن اسمیت ، به "دامنه و پیشنهاد گزینه هایی برای چگونگی استفاده از انگلیس می تواند از آزادی های نظارتی جدید ما" پیشنهاد داده شود. 1 دولت HM ، 2021. مقاله سیاست: کارگروه در مورد نوآوری ، رشد و اصلاح نظارتی (TIGRR) شرایط مرجع. منتشر شده در Gov. uk. اخیراً ، در سخنرانی ملکه ، دولت یک برنامه جدید قانونگذاری پس از Brexit را اعلام کرد ، با شش لوایح قانونگذاری جدید در نظر گرفته شده است که "از Brexit از فرصت ها استفاده کامل کند". 2 دولت HM ، 2021. سخنرانی ملکه 2021. منتشر شده در Gov. uk.

دولت درست است که در مورد اینکه آیا مدل نظارتی انگلیس برای هدف مناسب است فکر کند. این به این دلیل نیست که Brexit فرصت های جدید عظیمی را برای تغییر گزینه های نظارتی اساسی انگلیس باز می کند ، همانطور که این مقاله نشان می دهد ، بلکه به دلیل موفقیت پس از Brexit ، انگلیس باید در مورد جهت مدل اقتصادی خود فکر کند. همانطور که گزارش اخیر ما بیان شده است ، سقوط از Brexit ، Covid-19 و انتقال به یک اقتصاد خالص صفر ، الگوی اقتصادی کشور را در یک چهارراه قرار می دهد. 3 Coulter ، S ، and Palmou ، C. 2021. انگلیس در یک چهارراه: قاب چالش اقتصادی. منتشر شده توسط موسسه تونی بلر برای تغییر جهانی. عظمت این چالش ها مستلزم مهار همه ابزارها در اختیار دولت است. همچنین در فکر کردن در مورد چگونگی کمک به سیاست نظارتی ، تخیل را می طلبد. Brexit که از طریق این لنز دیده می شود ، هر دو چالش را برای مدل نظارتی موجود در انگلستان ارائه می دهد و هم فرصتی نادر برای انگلیس برای ارزیابی مجدد اینکه آیا مدل فعلی آن برای هدف مناسب است یا خیر.

فرضیه اولیه این مقاله این است که ما باید برای اصلاحاتی که امروز انگلیس به شدت به آن احتیاج دارد ، Brexit را به عنوان یک شوت - به عنوان یک کاتالیزور برای تغییر - رفتار کنیم. این اصلاحاتی است که حتی بدون دنبال کردن Brexit می توانست به دست بیاید ، اما با چالشی که به مدل موجود می پردازد ، Brexit به نوعی ضروری است. هرگونه تلاش برای اصلاحات نباید از کلیت های مربوط به حاکمیت ، یا تغییر سیاسی به دلیل تغییر ، شروع شود ، بلکه از ارزیابی شفاف از واقعیت هایی که انگلیس با آن روبرو است: چگونگی تصمیم گیری برای واگرایی از الگوی نظارتی اتحادیه اروپا بر انگلیس تأثیر می گذاردکسب و کار؛چگونه آنها بر سد تجاری جدید با ایرلند شمالی ، بازار داخلی انگلیس و روابط با دولتهای واگذار شده و در واقع آینده انگلستان تأثیر خواهند گذاشت. خواه آنها موقعیت اقتصادی بین المللی انگلیس را تقویت یا تضعیف کنند. و اینکه چگونه آنها نقش انگلستان را در یک محیط نظارتی جهانی به طور فزاینده ای شکل می دهند.

از طرف بسیاری از Brexiteers یک تمایل مشخصه وجود دارد که هرگونه خواستار برای رئالیسم را به عنوان "از دست دادن نقطه Brexit" رد می کنند. آنها معتقدند که دلیل Brexit ، ارزش ذاتی تعیین قوانین آینده ما است ، نه اعمال عملی آن حق. اما این دیدگاه با دیوانگی فعالیت در مورد واگرایی در سراسر وایتهال و مشوق های سیاسی برای نشان دادن مزایای Brexit دشوار است. در مقابل ، بسیاری از باقیمانده های سرسخت ایده انجام کارها را متفاوت از اتحادیه اروپا از دست خارج می کنند و اظهار داشتند که هر کاری که دولت انتخاب کند انجام دهد ، نیروهای گرانش بریتانیا را به طور دائم در مدار اروپا نگه می دارند. اشتباه آنها عدم تصدیق واقعیتی است که انگلیس در آن انعطاف پذیری جدیدی دارد ، هرچند که محدود به پیچیدگی های سیاسی و اقتصادی واگرایی و نیاز به نگاه با فوریت تجدید شده در جهت سیاست نظارتی آن است.

هدف از این مقاله اطلاع رسانی در مورد چگونگی بازنگری در مدل نظارتی خود پس از Brexit است. این یک پرونده مرکزی برای اصلاحات نظارتی ، با شروع از دو محل ، مطرح می کند: این که Brexit فرصتی برای ارزیابی اینکه آیا مدل نظارتی فعلی انگلیس متناسب با چالش هایی است که انگلیس برای مقابله با آن نیاز دارد ، و هرگونه ارزیابی از تنظیم پس از Brexit باید باشدبا رئالیسم روشن در مورد واقعیت های جدید سیاسی ، اقتصادی و حقوقی که انگلیس با آن روبرو است ، شروع کنید. ما چهار سوال اصلی را بررسی می کنیم:

1. منظور از "واگرایی" از اتحادیه اروپا چیست؟در بخش 2 ، ما انعطاف پذیری نظارتی انگلستان را پس از ترک بازار واحد توصیف می کنیم ، مفهوم "واگرایی" به چه معنی است و چگونه واگرایی بر بخش های مختلف انگلستان تأثیر می گذارد.
2. چگونه باید ارزیابی کنیم که آیا واگرایی نظارتی به نفع انگلیس است؟در بخش 3 ، ما ملاحظات کلیدی را برای ارزیابی اینکه آیا تغییر نظارتی معنی دار است و پنج آزمایش را که دولت باید هنگام ارزیابی تصمیمات برای واگرایی باید اعمال کند ، تشریح می کنیم.
3. در مناطقی که انگلستان انعطاف پذیری را به دست آورده است ، فرصت هایی برای انجام کارها متفاوت است؟در بخش 4 ، ما فرصت های واگرایی را در چهار حوزه اصلی انعطاف پذیری نظارتی جدید در حالی که از چارچوبی معرفی شده برای ارزیابی هزینه ها و مزایای تغییر نظارتی استفاده می کنیم ، بررسی می کنیم.
4. رویکرد صحیح برای کار پیش رو چیست؟سرانجام ، در بخش 5 ، ما بحث خود را در چارچوب گسترده تری از سیاست نظارتی آینده انگلیس قرار می دهیم و آنچه را که اولویت های دولت باید پیش برود ، بیان می کنیم.

تمرکز این مقاله طراحی چارچوب نظارتی به عنوان یک کل است نه مقررات یا بخش های خاص. ما تلاش نمی کنیم تا ارزیابی کاملی از همه جنبه های مقررات در سراسر اقتصاد انگلیس ارائه دهیم. ما همچنین به بازارهای داخلی که انگلیس همیشه توانایی تنظیم چارچوب های خود را مانند بازارهای مصرف کننده ، حمل و نقل ، آب و برق یا رسانه ها داشته است ، تمرکز نمی کنیم.

2. واگرایی: معنی آن چیست؟

مسئله "واگرایی" از اتحادیه اروپا از زمان رای گیری انگلیس در ژوئن سال 2016 برای ترک اتحادیه اروپا در مرکز بحث و گفتگو بوده است. اما معنای آن گریزان است. از نظر برخی ، مترادف با یک فرصت یک بار در یک نسل برای انجام کارها متفاوت با اتحادیه اروپا است. برای دیگران ، این به سادگی نمایانگر بوروکراسی جدید و هزینه اضافی است. در پایتخت های بروکسل و اتحادیه اروپا ، همچنان به انگیزه های انگلیس سوء ظن می کند. در برابر این زمینه ، شروع به توضیح چگونگی ایجاد واگرایی ممکن است به وجود بیاید و پیامدهای عملی و سیاسی آن چه باشد. ما نشان می دهیم که واگرایی یک نتیجه اجتناب ناپذیر از عزیمت انگلیس از بازار واحد است. این چیزی است که نمی توان متوقف شد اما فقط مدیریت می شود. در صورت عدم مدیریت ، پیامدهای عظیمی نه تنها برای مشاغل انگلیس بلکه برای یکپارچگی بازار داخلی انگلیس و آینده انگلستان نیز خواهد داشت.

درک معنای واگرایی در طول سال های برگزیت تکامل یافته است. از نظر دیوید کامرون، تنها اختلافی که تا به حال اهمیت داشته است به حرکت آزاد افراد و توانایی محدود کردن ورود کارگران اتحادیه اروپا به بریتانیا مربوط می شود. برای ترزا می، واگرایی به عنوان یک پیامد اجتناب ناپذیر خروج از بازار واحد تلقی می شد، اما چیزی که می توان با استراتژی درست مدیریت کرد. طرح های مفصلی برای «حق انشعاب» از مقررات اتحادیه اروپا و در عین حال دسترسی به بازار واحد در وایت هال تهیه شد، اما نتوانستند بروکسل را در مورد عملی بودن خود قانع کنند. اندکی پس از آن، «واگرایی مدیریت شده» به «طرح چکرز» تبدیل شد، که محدودیت هایی را در مورد خودمختاری نظارتی برای کالاها و مفاد زمین بازی می پذیرفت، اما به دنبال حفظ آزادی ها برای بخش های خدمات بود. در زمان بوریس جانسون، استراتژی به شدت تغییر کرد. نخست وزیر، با ادعای اینکه بریتانیا نمی تواند برای همیشه «در مدار نظارتی اتحادیه اروپا محبوس شود»، دسترسی سخاوتمندانه تر به بازار واحد اتحادیه اروپا را با حاکمیت نظارتی و قانونی آینده عوض کرد. واقعاً «واگرایی» در این واقعیت جدید به چه معناست؟

تکامل مدل نظارتی بریتانیا در بازار واحد اتحادیه اروپا

یک نقطه شروع خوب برای بحث در مورد واگرایی 1985 است. در آن زمان - بیش از یک دهه پس از پیوستن بریتانیا به آنچه در آن زمان به عنوان جامعه اقتصادی اروپا شناخته می شد - بود که نخست وزیر محافظه کار مارگارت تاچر ، به همراه لرد (آرتور) کوکفیلد ، یک واحد-کمیسر بازاریابی ، این پرونده را برای بازار مشترک در یک مقاله سفید در مورد "تکمیل بازار داخلی" ایجاد کرد. عمل مجرد اروپایی در سال 1986 ، از بسیاری جهات ، اختراع دولت انگلیس و اعتقاد آن بود که کاهش موانع بیش از حد برای تجارت ، هزینه پذیرش برخی از قوانین مشترک پان اروپایی و "شناخت متقابل" از قوانین ملی بود. در طول 30 سال گذشته که به دنبال آن بود ، الگوی نظارتی انگلیس به طور قابل توجهی اروپایی شده است - که توسط اصول نظارتی ، استانداردها و شیوه های بازار مشترک اروپا شکل گرفته است. با افزایش بازار واحد با گذشت زمان ، به یک حوزه بسیار قانونی از سیاست اروپا تبدیل شد و تعهدات گسترده ای را بر روی کشورهای عضو و واگذاری اختیارات به نهادهای اتحادیه اروپا قرار داد. درست است ، این فرایند قانون ملی انگلیس را محدود می کند تا حدی که چارچوب های نظارتی انگلیس برای رعایت حداقل استانداردهای اتحادیه اروپا موظفند. اما این امر همچنین به انگلیس دسترسی به بزرگترین بلوک تجارت در جهان را فراهم کرد و مانع از پیشروی انگلیس با یک برنامه نظارتی داخلی شد که قوانین داخلی را تحمیل می کرد و در بسیاری از مناطق استفاده متناسب با استفاده از این کشورچارچوب های نظارتی اتحادیه اروپا برای پیشبرد اهداف خاص سیاست انگلستان.

در میان همه علاقه به جدا شدن از مدار اتحادیه اروپا ، بسیار آسان است که فراموش کنیم که مدل نظارتی اتحادیه اروپا ، به طور کلی ، ترجیحات نظارتی ، استراتژی ها و تخصص خود را در انگلستان نشان داده است. انگلیس نه تنها در رهبری ایجاد بازار مشترک اروپا مؤثر بود ، بلکه در پشت بسیاری از ابتکارات مقرراتوری که برای تعریف بازار واحد امروز تعریف شده بود ، از ایجاد قوانین دولت و همچنین ممنوعیت یارانه های تحریف کننده و همچنین ایستاد. قوانین زیست محیطی قوی تر به برنامه ساده سازی نظارتی و بازار مجرد دیجیتال. 4 Baard ، C. ، 2017. Brexit و بازار داخلی اتحادیه اروپا. در قانون و سیاست Brexit. انتشارات دانشگاه آکسفورد.

هنوز مشخص است که چگونه بازار واحد بدون حضور انگلیس در جدول اتحادیه اروپا توسعه خواهد یافت. آیا تکامل آینده آن به نفع روح مشابه خواهد بود؟یا آیا تعادل منافع نظارتی در داخل اتحادیه اروپا تغییر خواهد کرد ، با تکامل بازار واحد به نوبه خود متفاوت است؟این زمینه مهم است زیرا بحث سیاست در مورد واگرایی باید از این تشخیص شروع شود که چارچوب های نظارتی فعلی از بسیاری جهات منعکس کننده ترجیحات و علایق نظارتی دیرینه انگلیس است. با این حال ، این ممکن است به مرور زمان تغییر کند و در نتیجه اتحادیه اروپا در پاسخ به چالش های نظارتی جدید بدون صدای انگلستان در جدول ، و به روش هایی که ممکن است با منافع آینده انگلیس مطابقت نداشته باشد.

عزیمت انگلستان از بازار واحد و بازگشت قدرت و مسئولیت های نظارتی

انگلیس با تصمیم خود برای ترک بازار که در آن زمان به شکل گیری کمک کرده بود ، استقلال نظارتی خود را به دست آورد - توانایی تعیین قوانین خود ، تفسیر آنچه از طریق دادگاه های انگلستان و اجرای آنها از طریق تنظیم کننده های داخلی. در شکل 1 ، ما برخی از مناطق اصلی را تحت تأثیر این استقلال تازه بازپس گیری قرار داده ایم. در اکثر این مناطق ، دولت انگلیس اکنون قادر به تنظیم چارچوب های نظارتی خود است. نهادهای نظارتی انگلستان مسئولیت های نظارت و اجرای جدیدی دارند. و دادگاه های انگلستان دیگر تحت هیچ تعهدی برای مطابقت با قانون پرونده آینده اتحادیه اروپا قرار ندارند. در بسیاری از زمینه ها ، تغییر نظارتی نه تنها در واگرایی از قانون اساسی نهفته است ، بلکه از تنظیم کننده های انتخاب روش ها و پروتکل های نظارتی از همتایان اروپایی خود یا از دادگاه های انگلستان نیز تفسیرهای مختلفی را به همتایان خود در اتحادیه اروپا می گیرند.

همچنین مهم است که در نظر بگیرید که مسئولیت های بازگشت در کجا نهفته است. اختیارات نظارتی که یک بار توسط آژانس های بروکسل و اتحادیه اروپا برگزار می شود ، با صلاحیت های ادارات اختصاص یافته تقاطع می کنند ، به این معنی که آزادی های پس از Brexit اغلب ممکن است توسط دولت های ادینبورگ ، کاردیف و بلفاست به جای وست مینستر اعمال شود. همچنین این بدان معنی است که ، در عمل ، میزان تغییر نظارتی به تمایل دولتهای متعهد برای منحرف شدن از رویکردهای نظارتی اتحادیه اروپا بستگی دارد و متعاقباً تصمیمات برای واگرایی تأثیر یکنواخت در تمام قسمت های انگلیس نخواهد داشت.

شکل 1-مروری بر قدرت و مسئولیت های جدید نظارتی پس از Brexit

مقررات ایمنی محصول

قوانین و الزامات ایمنی کالاهای تولیدی تحت نظارت، مانند الزامات علامت گذاری و برچسب گذاری و غیره. شامل مقررات خاص محصول، به عنوان مثال در مورد ایمنی اسباب بازی ها، وسایل الکترونیکی یا بالابرها، و همچنین استانداردهای بین المللی حفاظت از مصرف کننده و نظارت است.

مقررات مربوط به استفاده و مجوز مواد شیمیایی (REACH)، مواد خطرناک، روش های بیوسیدال و محصولات حفاظت از گیاه.

استانداردهای خودرو و خودرو

قوانین و مقررات تعیین استانداردها برای وسایل نقلیه و اجزای آنها، ماشین آلات متحرک، اهداف انتشار و برچسب گذاری.

داروها و وسایل پزشکی

چارچوب نظارتی برای داروها، تجهیزات پزشکی، تعیین استانداردهای ایمنی و کیفیت برای استفاده.

طیف وسیعی از مقررات مربوط به استفاده از ارگانیسم های اصلاح شده ژنتیکی (GMOs)، مقررات کود، کشاورزی ارگانیک.

بهداشت و رفاه حیوانات

قوانین و استانداردهایی که تمام جنبه های رفاه حیوانات، جابجایی دام، استانداردهای بهداشت حیوانات (به عنوان مثال پیشگیری و کنترل بیماری)، نظارت و پاسپورت حیوانات خانگی را پوشش می دهد.

قانون ایمنی و بهداشت مواد غذایی

مقرراتی که اصول و الزامات ایمنی غذا و خوراک، بهداشت، برچسب گذاری مواد غذایی، تجزیه و تحلیل ریسک، اجرا و رویه های مربوطه را وضع می کند. شامل استانداردهای ترکیب مواد غذایی در طیف وسیعی از کالاها است.

الزامات مربوط به جابجایی گیاهان و محصولات گیاهی، ارزیابی خطر آفات و مدیریت شیوع بیماری.

قوانین و مقررات مربوط به پایداری شیلات، دسترسی به آبها، حفاظت و اجرا.

نشانه های جغرافیایی مواد غذایی

الزامات مربوط به نام های محافظت شده مواد غذایی و رژیم مالکیت معنوی.

مقررات مربوط به قوانین احتیاطی، الزامات نظارتی و اجرای خدمات مالی و شرکت های بیمه.

خدمات حرفه ای و تجاری

الزاماتی که سیستم هایی را برای به رسمیت شناختن صلاحیت های حرفه ای و تجربه حرفه ای ایجاد می کند و به متخصصان مربوطه اجازه می دهد در حرفه های تنظیم شده در سراسر اتحادیه اروپا کار کنند.

دیجیتال و حفاظت از داده ها

الزامات حاکم بر استفاده از داده های شخصی، نظارت و اجرای آنها.

شبکه و حمل و نقل

قوانین و رژیم نظارتی مربوط به عملیات خدمات هوایی، مدیریت هوانوردی، مدیریت صدا و ایمنی هوا.

سیستم های الکترونیکی عوارض جاده ای

قوانینی که شامل مجوز جاده، حقوق مسافر، قوانین حق امتیاز ریلی، بازارهای راه آهن و مجوز اپراتور، ایمنی ریلی و غیره می شود.

مقررات مربوط به حقوق حمل و نقل دریایی و ارائه خدمات بندری.

بازار انرژی داخلی

شامل مقررات مربوط به حمل و نقل مواد رادیواکتیو و زباله است.

مقررات و قوانین متقاطع

قانون و مقررات زیست محیطی

قوانین و استانداردهای مربوط به کیفیت محیط زیست ، زباله ، مواد شیمیایی ، کیفیت آب ، مدیریت خطر سیل ، مدیریت جنگلداری و جنگل های جنگلی و ارزیابی اثرات زیست محیطی. شامل طرح معاملات انتشار گازهای گلخانه ای اتحادیه اروپا (ETS) برای گازهای گلخانه ای و نیازهای مربوط به ضبط و ذخیره کربن است.

قوانین و رژیم نظارتی برای رقابت ، کنترل ادغام و ضد انحصار ، با عملکردهای جدید اجرای و نظارت که قبلاً توسط کمیسیون انجام شده بود.

کمک دولتی/کنترل یارانه

رژیم کنترل یارانه های ایالتی و اختیارات اجرایی مرتبط.

قانون مصرف کننده ، از جمله حمایت و اجرای

نهاد قانونی که شامل حقوق و حمایت از مصرف کنندگان ، متشکل از اصول ، اجرای و قوانین خاص بخش ، از جمله قوانین مربوط به شرایط ناعادلانه قراردادها ، حقوق مصرف کننده ، شیوه های تجاری ناعادلانه و غیره است.

قانون و مقررات اشتغال

شامل مقررات مربوط به حقوق فردی و جمعی ، به عنوان مثال ، زمان کار ، حقوق زنان باردار ، حقوق اساسی در کار و غیره است.

الزامات مربوط به قراردادهای تهیه عمومی ، خدمات و امتیازات مربوط به بخش دولتی و خدمات از جمله بخش های انرژی ، آب ، حمل و نقل و خدمات پستی.

الزامات حاکم بر استفاده از داده های شخصی، نظارت و اجرای آنها.