تنوع اقتصادی در آفریقا: چگونه و چرا اهمیت دارد

ملاحظات سیاست برای دستیابی به تنوع اقتصادی در کشورهای آفریقایی.

اشتراک گذاری

خبرنامه

مشترک شوید تا با آخرین مقاله های ما به روز بمانید

جزیره ویکتوریا ، لاگوس ، نیجریه.(تصویر: Chuks Ugwuh از طریق Unsplash)

تنوع اقتصادی برای ده ها سال اولویت سیاست برای اقتصادهای کم درآمد و متوسط بوده است ، زیرا از نزدیک با تحول ساختاری از بخش های بهره وری پایین تر و همچنین به توسعه اقتصادی مرتبط است. متأسفانه ، متنوع سازی همچنان بسیاری از کشورهای آفریقایی را نادیده می گیرد ، که به شدت به صادرات تعداد معدودی از منابع غیر تجدید پذیر وابسته هستند. در نتیجه ، آفریقا دارای هشت کشور از 15 کشور با کمترین اقتصادی در جهان است. شکل زیر این پدیده را نشان می دهد. فقدان تنوع اقتصادی نه تنها پایه و اساس تحول ساختاری کشورهای آفریقایی را تضعیف می کند ، بلکه باعث می شود آنها در برابر شوک های بیرونی ناگهانی آسیب پذیر شوند و توسعه آنها را کند می کند. سقوط قیمت نفتی ناشی از همه گیر ، که باعث شد نفت خام وارد قلمرو منفی شود ، و بحران در اوکراین ، که باعث افزایش شدید قیمت های جهانی نفت شده است ، دو نمونه از نوسانات قیمت کالاها است که ممکن است تأثیر آن بر صادر کنندگان منابع آفریقایی تأثیر بگذارد.

بیشتر کشورهای آفریقایی سطح تنوع صادراتی پایین دارند

یادداشت ها: مقادیر بالاتر در شاخص متنوع سازی صادرات صندوق بین المللی ، یا EDI و سایه های تاریک در نقشه ، نشانگر سطح پایین تر از تنوع است ، در حالی که مقادیر پایین تر در EDI و سایه های کمر در نقشه ، سطح بالاتری از تنوع را منعکس می کند.

منبع: تصویر نویسندگان با استفاده از پایگاه داده صندوق بین المللی پول ، دسترسی به 10 سپتامبر 2020.

نوسانات قیمت کالا برای سیاست گذاران آفریقایی مورد توجه ویژه ای است ، زیرا منابع طبیعی سهم شیر در بسیاری از اقتصادهای آفریقا ، از جمله درآمد صادرات آنها و درآمدهای دولت را به خود اختصاص می دهد. و با انتقال جهان به سمت منابع انرژی پایدارتر برای مبارزه با تغییرات آب و هوا ، کشورهایی که به صنایع کربن وابسته هستند ، خطر ابتلا به مشکلات شدید اقتصادی را دارند. برخی از کشورهای آفریقایی - مانند جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) ، که دارای بزرگترین ذخایر کبالت در جهان است - می تواند به طور بالقوه از انتقال انرژی سبز بهره مند شود. با این حال ، بسیاری دیگر - از جمله الجزایر ، آنگولا و نیجریه - به شدت به تولید هیدروکربن ها وابسته هستند و می توانند صادرات آنها را در نتیجه انتقال سبز ببینند. در این کشورها ، تنوع اقتصادی بسیار مهمتر از همیشه است.

مواد اولیه همچنان بر صادرات کشورهای آفریقایی تسلط دارند

منبع: محاسبات نویسندگان با استفاده از داده های پایگاه داده راه حل تجاری جهانی ، دسترسی به 12 ژوئیه 2020.

اگرچه تنوع برای رشد پایدار ، کشورهای کم درآمد و سرشار از منابع مهم است-که بسیاری از آنها در آفریقا واقع شده اند-در تلاش خود برای متنوع سازی اقتصاد خود ، چالش های متمایز دارند. اول ، کشورهای کم درآمد غالباً به کشاورزی معیشت یا تولید کالاهای معدنی خاص بستگی دارند و حتی وقتی به سطح بالاتری از رشد اقتصادی دست یابند و به سمت وضعیت با درآمد متوسط حرکت کنند ، هیچ تضمینی وجود ندارد که اقتصاد آنها در واقع متنوع شود. کشورهای ثروتمند و در عین حال اقتصادی که از نظر اقتصادی محروم شده اند ، نمونه بارز این پدیده است. رشد به تنهایی برای دستیابی به تنوع اقتصادی کافی نیست.

اثربخشی دولت با تنوع اقتصادی و رشد همراه است اما با ثروت منابع منفی است.

توسعه اقتصادی و متنوع سازی دارای یک رابطه معکوس U شکل است

منبع: محاسبات نویسندگان با استفاده از داده های شاخص های توسعه جهانی بانک جهانی و بانک اطلاعاتی صندوق بین المللی پول ، که به 14 سپتامبر 2020 دسترسی پیدا کرده است.

دوم ، با توجه به اعتماد آنها به منابع طبیعی مانند نفت ، مواد معدنی و محصولات کشاورزی ، کشورهای غنی از منابع تمایل به تنوع کمتری نسبت به همتایان فقیر منابع خود دارند و بنابراین مستعد ابتلا به شوک های خارجی هستند.

اجاره منابع طبیعی و تنوع در ارتباط منفی است

منبع: محاسبات نویسندگان با استفاده از داده های شاخص های توسعه جهانی بانک جهانی و بانک اطلاعاتی صندوق پول بین المللی ، که به 14 سپتامبر 2020 دسترسی پیدا کرده است.

سرانجام ، اثربخشی دولت هم با تنوع اقتصادی و هم با رشد اقتصادی همراه است ، اما با ثروت منابع همبستگی منفی دارد و چالش هایی را که کشورهای غنی از منابع با آن روبرو هستند ، همبستگی منفی دارد.

اثربخشی و تنوع دولت با هم مرتبط است

منبع: محاسبات نویسندگان با استفاده از داده های شاخص های توسعه جهانی بانک جهانی و پایگاه داده صندوق بین المللی پول ، که در 14 سپتامبر 2020 قابل دسترسی است.

اضافه کردن بخش های تولیدی جدید که به اقتصاد کمک می کنند در مراحل اولیه توسعه اقتصادی از اهمیت برخوردار است و در انتقال به سطح درآمد بالاتر بسیار مهم است.

با توجه به این محدودیت ها ، کشورهایی که به دنبال متنوع سازی اقتصاد خود هستند باید تصمیم بگیرند که کدام جهت را طی کنند. یک سؤال که سیاستگذاران باید به آنها بپردازند این است که آیا فعالیت های خود را در بخش های اقتصادی موجود که "اتاق برای رشد" را ارائه می دهند یا ایجاد موارد کاملاً جدید را گسترش می دهند ، گسترش دهند. بخش های اقتصادی موجود تمایل دارند بخش عمده ای از تنوع اقتصادی را در کشورهای با درآمد متوسط سوق دهند. این ممکن است مستلزم افزایش زنجیره ارزش با انجام فعالیتهای با بهره وری بالاتر مانند فرآوری مواد غذایی ، ذینفع مواد معدنی یا پالایش نفت باشد. از طرف دیگر ، افزودن بخش های جدید تولیدی که به اقتصاد کمک می کنند در مراحل اولیه توسعه اقتصادی از اهمیت ویژه ای برخوردار است و به ویژه در انتقال انتقال به سطح درآمد بالاتر بسیار مهم است. این ممکن است مستلزم اولویت بندی صنایع قبلاً توسعه نیافته مانند خدمات مالی ، تدارکات یا ساخت و ساز باشد. بدیهی است ، این دو فرآیند - که بخش های جدیدی را به اقتصاد و ترویج تنوع در موارد موجود می پردازند - در عمل متفاوت هستند و برنامه های مختلف سیاست را ضروری می دانند و در نتیجه نتایج متمایز ایجاد می شود.

گسترش صنایع موجود یا ایجاد موارد جدید سالها طول می کشد ، اگر نه ده ها سال. اما یک چیز که دولت ها می توانند کنترل کنند این است که چگونه آنها درآمد را افزایش می دهند و بلافاصله نحوه خرج کردن آن. از منظر سیاست ، تنوع مالی شاید فوری ترین وظیفه متنوع سازی اقتصاد باشد. این امر به ویژه با توجه به این واقعیت که هم درآمدهای دولت و هم هزینه ها با تنوع اقتصادی همبستگی مثبت دارند ، صادق است.