نقشه برداری از شستشو و Covid-19 در MENA

به عنوان یکی از اولین کشورهایی که در اوایل سال 2020 با شیوع عمده Covid-19 روبرو شد ، ایران با یک چشم انداز سیاسی پیچیده بین المللی ، لنزهای منحصر به فردی را در مورد چالش های کشورها در خاورمیانه و شمال آفریقا فراهم می کند. با اولین پرونده های رسمی ثبت شده در اواسط ماه فوریه ، ایران در محدود کردن پرونده ها در میان تعطیلات ، تحریم های اقتصادی ایالات متحده و اقتصاد فلج شده داخلی با نبرد صعودی روبرو شد.

به طور بالقوه در اوایل دسامبر سال 2019 ، وزیر وقت آن زمان بهداشت حسن قززیزاد هاشمی و جانشین وی سعید ناماکی به رئیس جمهور روحانی هشدار دادند که نگرانی های خود را در مورد ویروس به وجود آورد و درخواست ممنوعیت سفر به چین و قرنطینه اجباری برای ایرانیان را که از چین می رسند ، خواست. این نگرانی ها توسط رئیس جمهور نادیده گرفته شد. دو ماه بعد در 19 فوریه ، استان قوم ، در شمال مرکزی ایران ، دو مورد اول Covid-19 را در ایران تأیید کرد و این کشور به سرعت به یک کانون جهانی برای ویروس تبدیل شد. این کشور با پاسخ دولتی که با انکار و تحریم ها پیچیده شده است ، در مبارزه خود برای کنترل تعداد پرونده خود به مبارزه خود ادامه می دهد. در زمان نگارش این پست ، ایران 2،319 مورد جدید 399. 940 پرونده تأیید شده و 116 کشته جدید 23،029 مرگ تأیید شده را داشت. این احتمالاً دست کم گرفته شده است.

برخی از افراد در Grand Bazaar Tehran هنگام خرید پیش از جشن های سال نو ، احتیاط می کنند. کوه روستامانی

جدول زمانی پاسخ دولت

پاسخ اولیه - شروع آهسته ، انکار

علیرغم اینکه یکی از اولین کشورهایی است که گزارش شیوع COVID-19 در دوره قبل از ارزش قبل از 10 مارس ، اختلافات در مورد و شمارش مرگ همچنان پیچیده برنامه درمانی و مداخله ایران است. در ماه های اولیه همه گیر ، که در زیر بیان شده است ، Covid-19 با شک و تردید فراوان از طرف دولت روبرو شد. در ماه فوریه ، روحانی فاش کرد ، "ما هیچ برنامه ای برای قرنطینه هر منطقه یا هر شهر نداریم. ما فقط افراد را قرنطینه می کنیم. اگر فرد علائم اولیه داشته باشد ، باید آن شخص قرنطینه شود. "چندین سوت از وزارت بهداشت ایران ، همانطور که اولین بار توسط BBC News گزارش شده بود ، پیش آمدند تا به انکار دولت از این بیماری بپردازند. در QOM ، اولین استان که پرونده ها را گزارش می کند ، شیوع بیماری در بیمارستان ها تشخیص داده نشده است زیرا چندین بیمار شروع به گزارش علائم COVID-19 کردند اما آزمایشات محروم شدند. در مصاحبه ای با بی بی سی ، یک نفر در وزارت بهداشت اظهار داشت: "در ابتدا آنها کیت های آزمایشی نداشتند و وقتی آنها را گرفتند ، به اندازه کافی مورد استفاده قرار نگرفتند. موقعیت خدمات امنیتی این نبود که به وجود Coronavirus در ایران بپذیریم. "

برخی از مفسران سیاسی عدم تمایل دولت به اعلام علنی حضور Covid-19 در ایران به عنوان تلاش برای کاهش تأثیر در انتخابات پارلمانی که 21 فوریه و به دنبال کشته شدن یک ژنرال ارشد انجام شد. در تاریخ 3 ژانویه ، ایالات متحده در اعتصاب هواپیماهای بدون سرنشین ، ژنرال برتر ایران Qasem Soleimani را هدف قرار داد و به قتل رساند. خشم عمومی در سراسر ایران به وجود آمد و خواستار قصاص شد: مقامات ایرانی حملات موشکی به مواضع نظامی آمریکا در عراق را تحت فشار قرار دادند. با این حال ، با حمایت گسترده از ارتش ایران ، انتخابات فوریه به عنوان فرصتی برای تقویت حمایت مردمی جمهوری اسلامی برگزار شد. همه گیر خطر برای آن ایجاد کرد. وی در مصاحبه ای توسط رویترز با یک مقام عالی رتبه دولتی ، اظهار داشت: "آخرین چیزی که ما به آن نیاز داشتیم یک بیماری همه گیر بود. حال و هوای پایین بود. "علیرغم سرسختی که پس از ترور سولیمانی بوجود آمده بود ، انتخابات در انتخابات پارلمان 2016 ، فقط 42. 57 ٪ در مقایسه با 61. 83 ٪ به دست آورد.

• 19 فوریه 2020: دو مورد COVID-19 در استان QOM تأیید شد [1].
• 23 فوریه 2020: رهبر عالی ، علی خامنه ، Covid-19 را به عنوان دلیلی برای نگرانی رد کرد و از آن به عنوان "تبلیغات منفی" به معنای دخالت در انتخابات پارلمانی در بیست و یکم یاد کرد [2]. در حدود این تاریخ ، کمیته ملی اپیدمیولوژی COVID-19 تشکیل شد [1].
• 23/24 فوریه ، 2020: مدارس و دانشگاه ها ، سایت های فرهنگی ، بازی های ورزشی و سینما بسته شد. محدودیت های اولیه سفر نیز به کار گرفته شد [1] [3].
• 25 فوریه 2020: Iraj Harirchi ، وزیر بهداشت پس از آن ، یک روز پس از آنکه قرنطینه "سن سنگی" را در یک اعلامیه عمومی خواند ، از ویروس بیمار شد [4].
• 26 فوریه 2020: در یک جلسه کابینه ، دولت ایرانیان را ترغیب کرد تا از سفر غیر ضروری به استان قوم ، منبع شیوع و خانه به اماکن مذهبی جلوگیری کنند [4].
• 6 مارس 2020: فرماندار بانک مرکزی ایران برای اولین بار از قبل از انقلاب ایران وام اضطراری از صندوق بین المللی پول درخواست کرد. دولت ایالات متحده اعلام کرد که این درخواست را در پاسخ مسدود خواهد کرد [5].

اقدامات سختگیرانه تر در پیش بینی نوروز تحمیل شده است

نوروز ، تعطیلات سال نو برای بسیاری از گروه های قومی در ایران ، به طور معمول در ماه های مارس و اوایل آوریل با مسافرت و اجتماعات با خانواده و دوستان شخص جشن می گیرد. امسال ، نوروز در تاریخ 20 مارس با تعطیلات مرتبط با Chaharshanbe Suri در تاریخ 13 مارس و Sizdah Bedar در اول آوریل برگزار شد. با نزدیک شدن به این رویداد ، دولت ایران برخی از سیاست ها را محکم کرد. با این حال ، بسیاری از محدودیت ها پس از آن صورت گرفت که مسافران قبلاً تنظیم کرده بودند [3] [4] [6]. جشن تعطیلات تا حد زیادی تحت تأثیر همه گیر قرار گرفت و در نهایت لغو شد. علاوه بر این ، در ماه مارس ، جمعه نماز برای اولین بار از زمان انقلاب ایران در سال 1979 لغو شد [3].

• 11-19 مارس 2020: روحانی یک دستور 15 روزه در سراسر کشور برای بستن مراکز خرید و بازار را اجرا کرد. برخی از اماکن مذهبی ، از جمله آنها در قم و مشهاد ، بسته شدند [1] [4].
• 15 مارس 2020: روحانی اعلام کرد که دولت به مدت سه ماه بیمه درمانی ، مالیات و سودمندی را به تعویق می اندازد. دولت اعلام کرد که قصد دارد پرداخت های نقدی و وام های کم بهره را به توزیع کند~7 میلیون نفر [4] [5].
• 22 مارس 2020: یک برنامه غربالگری عمومی که اخیراً اجرا شده است ، ارزیابی مردم در فرودگاه ها ، ایستگاه های راه آهن ، ایستگاه های اتوبوس و محدودیت های شهر ، دمای دمای هوا را نشان می دهد~8. 7 میلیون نفر در حال مسافرت هستند~2. 9 میلیون اتومبیل [6].
• 27 مارس 2020: سفر بین شهری ممنوع است و دولت درخواست کرد که مردم به شهر خود بازگردند [6].

بازگشایی سریع و موج دوم

• 11 آوریل 2020: رئیس جمهور روحانی اجازه بازگشایی مشاغل کم خطر را در بیشتر کشور اجازه داد ، با این که تهران یک هفته بعد را دنبال می کند [3].
• 12 آوریل 2020: ممنوعیت سفر بین شهری برداشته شد [5].
• 18 آوریل 2020: سفر Interprovince مجاز بود [5].
• 4 مه 2020: مساجد شروع به بازگشایی در شهرهای کم خطر کردند و خطبه های نماز جمعه به صورت حضوری از سر گرفتند [7].
• 16 مه 2020: مدارس شروع به بازگشایی کردند و در شهرهای کم خطر آغاز شد [7]. بقیه کشور دو هفته بعد از سر گرفتند [3].
• 26 مه 2020: رستوران ها و کافه ها افتتاح شدند. با این حال ، آنها مجاز به ارائه دخانیات نبودند تا خطر انتقال از طریق قلیان را کاهش دهند [8].
• 30 مه 2020: همه کارگران به کار خود بازگشتند [8].

سیاست در میان یک بیماری همه گیر:

فشارهای سیاسی و اقتصادی بین المللی منجر به یک برنامه بازگشایی عجله و چندین اختلاف در گزارش Covid-19 برای ایران شده است. برخورد با فشارهای اقتصادی یک بیماری همه گیر با تحریم های اعمال شده توسط ایالات متحده ، یک بخش نفت فلج شده و تورم ارزی پیچیده شده است. صندوق بین المللی پول در ابتدا رشد 0 ٪ در اقتصاد ایران را پیش بینی کرد ، اما پس از برخورد همه گیر ، کاهش اقتصادی 6 ٪ تا پایان سال 2020 پیش بینی کرد. از آنجا که ایران به دنبال بازسازی اقتصاد خود است ، روابط سخت آن با ایالات متحده مانع استتلاش های آن: ایالات متحده درخواست ایران را برای وام 5 میلیارد دلاری اضطراری از صندوق بین المللی پول مسدود کرد. با بدتر شدن اقتصاد ایران و تورم و بالا رفتن از بیکاری ، عواقب ناچیزی برای مراقبت های بهداشتی و بهداشت در میان Covid-19 وجود دارد. جمعیت غیرنظامی توانایی کمتری در تهیه ملزومات مانند مواد غذایی و اقدامات احتیاطی مراقبت های بهداشتی دارند. علیرغم اعلام رئیس جمهور روحانی مبنی بر پنج میلیارد دلار که به سمت مشاغل ایرانی تحت تأثیر Covid-19 قرار گرفته است ، تأثیر این سرمایه گذاری هنوز به جمعیت عمومی کاهش نیافته است.

فشارهای بین المللی: اقتصاد ناکام مجبور به بازگشایی شد

ایران تلاش های بازگشایی خود را از یازدهم آوریل آغاز کرد ، با بیانیه رئیس جمهور حسن روحانی که اعلام کرد کاهش پرونده های جدید است. با این حال ، هیچ فلات در داده ها ثبت نشده است ، و همچنین کاهش در موارد رخ نداد - از 9 آوریل تا 29 مه ، پرونده ها از 55،743 به 146. 668 با میزان مرگ و میر 5. 2 درصد افزایش یافت. علاوه بر این ، قابلیت اطمینان داده های مربوط به پرونده ها و مرگ و میر تحت نظارت بین المللی در پی اسناد دولت به بیرون درز به اخبار بی بی سی است. داده های نشت شده نشان می دهد پرونده بالاتر و تعداد مرگ های ثبت شده توسط دولت ایران ، از نظر داخلی ، در مقایسه با شماره های گزارش شده در خارج. تعداد مرگ و میر ثبت شده توسط دولت ایران از 20 ژوئیه 42000 نفر در کل ، اما وزارت بهداشت ایران فقط 14405 گزارش داد. چندین رسانه خبری و مفسران سیاسی حدس زده اند که چه چیزی ممکن است چنین اختلاف را ایجاد کرده باشد: قابلیت های آزمایش یک نگرانی آشکار است ، اما مقامات ایران در وهله اول از عدم تمایل به آزمایش و نه کمبود در خود تست ها اشاره کرده اند.

با وجود خطر ابتلا به COVID-19 ، فشار اقتصادی به طور گسترده ای پیش بینی می شود که در زمان اولیه این برنامه بازگشایی ، عامل اصلی محرک اصلی باشد: وزیر اقتصادی و دارایی ایران از کاهش 15 درصدی تولید ناخالص داخلی خبر داد. این واقعیت را که این کاهش اقتصادی را پیچیده تر می کند ، واقعیتی است که تحریم های ایالات متحده از اواسط سال 2018 به دنبال تصمیم رئیس جمهور دونالد ترامپ مبنی بر ترک قرارداد هسته ای به کار گرفته شده است. برای تأثیر این تحریم ها ، درآمد ایران از نفت از 62 میلیارد دلار در سال 2018 به 9 میلیارد دلار پیش بینی شده امسال کاهش یافت. مدتها قبل از شروع COVID-19 ، تأثیر این تحریم ها از طریق افزایش قیمت بنزین ، کمبود واردات (از جمله دارو) و چشم انداز شغلی محدود در ایران احساس شد. در پایان سال 2019 ، اعتراضات در ناامیدی از افزایش قیمت بنزین و وضعیت کلی اقتصاد در ایران فوران کرد. دولت به دلیل توزیع درآمد افزایش قیمت بنزین ، از شهروندان خود با انتقاد روبرو شد.

تا به امروز ، تورم ارز کشور و همچنین مواد غذایی و سایر کالاهای ضروری را در حدود 40 ٪ گرفتار می کند - تعدادی که به ویژه برای جمعیتی که در میان یک بیماری همه گیر قرار دارد ، خطرناک است. پیامدهای تورم بر روی کالاهای خانگی و غذاها به خانواده های ایرانی آسیب منفی داده است و بسیاری را وادار می کند تا به بازارهای غیررسمی مانند بازارهای کک برای کالاهای ارزان تر مراجعه کنند. مشکل؟تنظیم این بازارها از منظر بهداشت عمومی سخت تر است: ماسک های دور از ذهن اجتماعی و جهانی برای اجرای در یک بازار کک شلوغ بسیار دشوار است.

فشارهای اقتصادی بین المللی همچنین باعث ایجاد مجدد ساختاری در اقتصاد ایران شده است ، با عواقب عمده اکولوژیکی. از سال 1979 و حتی بیشتر این چند سال گذشته ، به عنوان "مقاومت اقتصادی" در برابر تحریم ها ، ایران بخش کشاورزی خود را با هدف خودکفایی رشد داده است. در حال حاضر ، ایران حدود 90 ٪ از منابع آب تجدید پذیر خود را برای اهداف کشاورزی استفاده می کند و این بخش را "فراتر از نقطه در دسترس بودن آب پایدار" رشد داده است. سوء مدیریت ، رشد سریع جمعیت در مناطق شهری و تغییرات آب و هوا از طریق کاهش میزهای آب زیرزمینی و کاهش دریاچه ها و رودخانه ها کمبود آب را به همراه داشته است. علاوه بر این ، بسیاری از منابع آب ایران با کشورهای همسایه مشترک هستند و بنابراین مشمول مذاکرات خارجی هستند. کاهش آینده در دسترس بودن آب می تواند منجر به کمبود مواد غذایی و افزایش اعتماد به واردات شود. تعادل این کشور بین تأمین آب و خودکفایی کشاورزی در حال حاضر پیامدهای جدی برای ایرانیان دارد. با استفاده از طرفدار اضافی یک بیماری همه گیر ، در دسترس بودن آب و توانایی تمرین بهداشت حتی برای مهار گسترش ویروس از اهمیت بیشتری برخوردار است.

کمک های بشردوستانه و مراقبت های بهداشتی: اثرات ترفند ایرانیان

از آنجا که ایران بسیاری از تجهیزات و مواد محافظتی لازم را در داخل کشور تولید می کند ، مانند ماسک های تنفسی و لباس های آلودگی ، ضد عفونی کننده ها ، داروها و ویتامین ها ، اثرات تحریم های ایالات متحده تا زمان کم مصرف منابع داخلی احساس نمی شود. مشکلات زنجیره عرضه در ایران به دلیل اتکا به واردات مواد اولیه به منظور تولید این کالاها ، با این همه گیر بیشتر تشدید شده است. از زمان تصویب آنها ، تحریم های ایالات متحده

محدودیت هایی در بخش حمل و نقل و واردات کمک های بشردوستانه ایجاد کرد زیرا بسیاری از خطوط هوایی، شرکت های کشتیرانی بین المللی و بانک ها دیگر با ایران تجارت نمی کنند. دولت ایران از تحریم ها به عنوان اثرات مخربی بر توانایی این کشور برای به دست آوردن مواد در زمان کمبود عرضه جهانی ماسک و آزمایش ها یاد کرد. سازمان بهداشت جهانی (WHO) کیت های تشخیصی، آزمایش ها و تجهیزات حفاظتی ایران را در چندین بسته از اولین مورد گزارش شده خود در فوریه ارسال کرد. با این حال، این بسته ها با تأخیر ناشی از درگیری های حمل و نقل مواجه شدند.

در اواسط ماه مارس، مقامات WHO در بازگشت از ایران گزارش دادند که در برخی از مراکز بهداشتی جدید همه چیز به صورت محلی تهیه شده است و این تجهیزات ساخت محلی ممکن است کارکنان مراقبت های بهداشتی را در معرض ویروس قرار داده باشد. در 90 روز اول همه گیری، هر روز یک کارمند مراقبت های بهداشتی جان خود را از دست داد و دوازده نفر مبتلا شدند، احتمالاً به دلیل ترکیبی از قرار گرفتن در معرض در نتیجه تجهیزات ناکافی، کمبود عرضه، و اخراج دولت از همه گیری. سازمان جهانی بهداشت در زمان گزارش خود تخمین زد که به دلیل محدودیت های آزمایشی، تنها حدود 1/5 از تعداد موارد واقعی ارائه شده است و ایران را تشویق کرد تا تلاش های آزمایشی خود را گسترش دهد.

با توجه به روندهای کلان در سیاست بین الملل که به واکنش ایران به کووید-19 کمک کرده است، باید پیامدهای کوچکی را که بر جمعیت ایران وارد می کنند در نظر بگیریم - مبارزه با کمبودها در تجهیزات پزشکی و قابلیت های آزمایش، تورم مواد غذایی و کالاهای ضروری، و تا حد زیادی. پیامدهای ناشناخته بر روی آب، بهداشت، و بهداشت (WASH). به ویژه با توجه به شهرنشینی سریع جمعیت ایران به شهرهایی مانند تهران، ما از محققان آینده می خواهیم تا تأثیر تورم قیمت ها در محیط های شهری را بر گسترش COVID-19 (یعنی از طریق فعالیت های اقتصادی غیررسمی مانند بازارها) بررسی کنند. علاوه بر این، با تمرکز بر روی سطح دولت، محققان آینده باید به بررسی قابلیت اطمینان داده های COVID-19 که از ایران می آیند ادامه دهند. با فشارهای اقتصادی بین المللی، پرسش هایی مانند مقرون به صرفه بودن مواد اولیه برای تولید تجهیزات و داروهای کلیدی پزشکی به ویژه برای آینده ایران در جهان COVID-19 مرتبط می شود.