تجزیه و تحلیل بازیکنان بین المللی پاییز: سانی بیل ویلیامز، نیوزلند

سانی بیل ویلیامز روز شنبه در درگیری تاریخی با ایالات متحده آمریکا در میدان سرباز شیکاگو به تیم All Blacks بازگشت. همانطور که نیوزلند به پیروزی 74-6 دست یافت، مرکز کد پرش الهام گرفت. عملکرد چشم نواز او را تحلیل می کنیم.

شما نمی توانید با 70 دقیقه بازی در زمین در عرض دو سال به یک تیم قهرمان جهان بازگردید بدون اینکه بازیکن بسیار خاصی باشید. برای بیان کورکورانه بدیهی، سانی بیل ویلیامز در این قشر قرار می گیرد.

در واقع، با برتری در بوکس و همچنین در هر دو کد راگبی، بدون شک می توان این بازیکن 29 ساله را به عنوان یک ورزشکار فوق العاده طبقه بندی کرد. چیزهای برتر تازه ای برای پیوستن به حرفه درخشان و جهانگردی او وجود دارد. او دارای یک مخفف شناخته شده جهانی است، به خاطر خیر.

به این ترتیب، یک جفت کامو جایگزین برای Counties Manukau در جام ITM کافی بود تا استیو هانسن را متقاعد کند که ویلیامز آماده است تا وارد فصل دیگری شود. تنها یک ماه پس از پایان دوره دو ساله خود به عنوان خروس سیدنی، او روز شنبه به هافبک نیوزیلند بازگشت تا در شیکاگو به مصاف ایالات متحده آمریکا برود.

بازگشت به تجارت: ویلیامز جشن می گیرد

ویلیامز در یک ضربه زدن اجتناب ناپذیر درخشید و - بدون بی احترامی به میزبانان صمیمانه - تماشای تقابل او در برابر انسان های فانی بسیار جذاب بود. در حالی که ایالات متحده به تعداد انگشت شماری از بازیکنان عادی Aviva Premiership مانند Chris Wyles و Samu Manoa افتخار می کرد، All Blacks بیداد می کرد.

درست همانطور که تمام جنبه های درخشش برایان اودریسکول در حالی که او در اواسط هفته مخالفت با توانایی های متضاد را در تور بریتانیایی و ایرلندی شیرهای استرالیا در سال 2013 انجام داد، برجسته شد، ترسیم جزئیات دقیق تر نمایش ویرانگر دو بار تلاش ویلیامز بسیار امکان پذیر بود..

به طرز جالبی، تیم تفسیری آمریکایی NBC متشکل از تاد هریس و برایان هایتاور، که کار بسیار خوبی در توضیح مراحل برای مخاطبان ناآشنا انجام دادند، هر نامی را با ابعاد بازیکن - قد و وزن بر حسب پا و پوند - دنبال کردند. در حالی که ویلیامز - 6'3"، 243 - یک نمونه قدرتمند است، اما در نمایش بسیار بیشتر از حیرت انگیز بود.

در انتظار بهبودی از ران بسته شده، ویلیامز به روز 23 بازی نزدیک خواهد شد تا آخر این هفته به مصاف انگلیس برود. در اینجا خلاصه زمانی از کمک های تهاجمی او در حالی که او ادعای قانع کننده ای برای دخالت داشت، آورده شده است.

تمام 45 ثانیه طول کشید تا او در کانون توجه قرار بگیرد و روی یک پاس کوتاه از جرمی تراش به قدرت برسد تا یک استراحت کامل داشته باشد:

هیچ چیز بیش از حد پیچیده ای در مورد شکل نیوزلند از روکش نزدیک به خط لمسی سمت راست وجود ندارد و نحوه انتخاب خط ویلیامز بر اساس مهارت های بسیار ابتدایی است. برای شروع، تماشا کنید که او چقدر عقب تر از خط سود شروع می کند:

این عمق به او اجازه می دهد تا سرعت خود را افزایش دهد و بین دو مدافع ایالات متحده که با لباس سفید دایره شده اند زاویه ای را انتخاب کند. نیمه مگس آدام سیدال وارد عمل می شود تا برفک را بپوشاند و یک حفره خالی بین خود و اندرو سونیولا در مرکز آن ایجاد می کند. ویلیامز نیازی به دعوت دوم ندارد.

آنچه در ادامه می آید به همان اندازه چشمگیر است. پس از قطع، ویلیامز روی پاهای خود می ماند و از طریق منطقه تماس می جنگد تا به حمایت اش اجازه دهد به عقب بیفتد. مهمتر از همه، این نشان می دهد که او چقدر سریع با اتحادیه راگبی سازگار شده و طرز فکر خود را بر این اساس اصلاح کرده است.

البته، قوانین لیگ به این معنی است که این کار به دلیل عدم خرابی ضروری نیست. این اسکرین شات نشان می دهد که ویلیامز ذهنیت متفاوتی دارد، اما قبل از انتخاب گزینه رفتن به زمین، وقتی متوجه شد که می توان برنده شد، هم تیمی هایش را بررسی می کند:

دقایقی پس از این دویدن، ناتان هریس هوکر با اولین تلاش نیوزلند دروازه را باز کرد. یک دوره دلگرم کننده از حمله ایالات متحده دنبال شد، اما سپس همه سیاهان دوباره به اوج رسیدند. ویلیامز با ورود به خط میانی از دم خط، پایه های زیر را گذاشت:

حمل بدون عارضه بخش مهمی از بازی در مرکز است، و در اینجا ویلیامز تمایل خود را برای انجام این کار نشان می دهد. در حالی که او در یک چالش قوی سرگردان است، توجه داشته باشید که چند مدافع جذب دویدن او شده اند:

تنها در خط اصلی به سه تکل گر نیاز است که پرسنل ایالات متحده را در سمت چپ خود گرسنه می کشند. جای تعجب نیست که کوری جین از همان مرحله بعد روی آن جناح رقصید.

سپس ویلیامز از خالق غیرمستقیم به گلزن تبدیل شد:

رایان کروتی تمام بعدازظهر در مرکز بیرونی فوق العاده بود و خودش اعتبارنامه هایی را برای شریک کنراد اسمیت در تویکنهام ارائه کرد. بارگذاری او در اینجا فوق العاده است.

اما، همانطور که در مقاله هفته گذشته در مورد جورج نورث بحث شد، خروج از تماس بدون یک خط پشتیبانی دقیق چیزی نیست. ویلیامز که همیشه در موقعیت هجومی زنده است، حرکات هافبک همکار خود را پیش بینی می کند و از طریق دفاع پوششی می جنگد تا به شانه کروتی برسد: گاهی اوقات، این بازی شبیه یک دوره تمرینی All Blacks بود. دقایقی بعد، ویلیامز و کروتی نقش های خود را برای شکست خط دیگری عوض کردند:

بلین اسکالی به همان اندازه که پشتیبان ها می آیند، بداخلاق است. با این حال، ویلیامز به راحتی از چالش خود خارج می شود و قبل از اینکه با بازوی آزاد خود با کروتی ارتباط برقرار کند.

جدیدترین تخفیف های اشتراک مجله جهان راگبی

چرا دقیق تر نگاه نمی کنید:

باز هم، این یک اصل نسبتا ساده است."ضربه و چرخش" یکی از اولین پیشرفت های شبکه اوکلند است که به نوجوانان آموزش داده می شود. با این حال، یک بار دیگر، ویلیامز دقت فنی را با قدرت و شدت تطبیق می دهد و توقف او را بسیار دشوار می کند.

سعی کنید شماره دو را امتحان کنید، که در نگاه اول یک شمارنده تماشایی بود که معمولاً به صورت بالینی توسط گردشگران اجرا می شد:

از خطوط سریع TJ Perenara به بعد، این بسیار نرم به نظر می رسد. گفته می شود، ویلیامز باید ایده های ابتدایی را در ذهن داشته باشد. هنگامی که اسرائیل داگ در سراسر زمین می دود، آب را زیر پا می گذارد و عرض خود را حفظ می کند تا حامل توپ بتواند جلوتر برود. به این ترتیب، ویلیامز دوباره گزینه ای برای پاسور می شود.

ببینید او چگونه به خط داگ برای استفاده از فضا پاسخ می دهد:

هنگامی که مشخص شد، ویلیامز می تواند مهارت خود را در شکست دادن مدافعان نشان دهد. قدم او برای فرار از پوشش مانوآ ارزش نگاه کردن دوباره به آن را دارد:

ما اکنون در معرض خطر فهرست کردن ویژگی های ویلیامز هستیم، اما همه آنها در شواهد آشکار بودند، به خصوص که نیمه اول به پایان رسید و اوضاع کمی طولانی شد.

توزیع زیر از ویلیامز مشکلات بیشتری را برای ایالات متحده به همراه داشت:

این در ابتدا ممکن است نسبتاً غیر توصیفی به نظر برسد. با این حال، یک درس عالی در ترسیم مدافعان و ایجاد فضا ارائه می دهد. جداسازی لحظه ای که ویلیامز پاس خود را به کایران رید می دهد، یک تصویر واضح به ما می دهد:

خط سیاه پر شده در اینجا نشان دهنده دویدن ویلیامز است، کمانی که در برابر دانه ها صاف می شود. ما می توانیم تأثیر این را از دایره سفید ببینیم - اسکات لاوالا آمریکایی شانه های خود را به سمت داخل چرخانده و متعهد به تکل است.

تنها در این صورت است که ویلیامز توپ را رها می کند. زمان، سرعت و دقت پاس او بسیار عالی است. لاوالا از بازی خارج شده و رید دور است. این نیمه اول را از نقطه نظر انفرادی کامل کرد، اما ویلیامز در وقت دوم تسلیم نشد.

در اینجا، با فشار دادن نیوزیلند درست پس از استراحت، او با یک سوئیچ مستقیم با آرون کرودن مشکلاتی را ایجاد می کند، و دوباره پای راست را منفجر می کند تا اریک فرای را روی زمین بگذارد:

در نهایت، درست قبل از ترک مسابقه با یک پای مرده، ویلیامز توانایی سازماندهی از اولین گیرنده را نشان داد.

این مهارتی است که استوارت لنکستر در مجموعه های انگلستان ارزش زیادی برای آن قائل است و تشخیص می دهد که سازه های تهاجمی زمانی خطرناک تر می شوند که بتوانند «دو طرفه» باشند - اساساً با یک بازی ساز در هر دو سمت باز و کور بارگذاری می شود:

به طور کلی، پاس در اینجا از سمت چپ ویلیامز به اندازه پاس سمت راست او قوی نیست. با این حال، او غلاف مهاجمان را قطع می کند و در Cruden در موج دوم بازی می کند، جایی که All Blacks بسیار خطرناک هستند.

فقط استیو هانسن می داند که ویلیامز در استراتژی خود برای شکست دادن انگلیس در روز شنبه کجا قرار می گیرد. مالاکای فکیتوآ عجیب و غریب، مطمئناً کمی از ترکیب اصلی تغییر خواهد کرد.

البته واضح است که سلاح های تهاجمی ویلیامز همگی صیقلی و شلیک شده اند. مردان لنکستر هیچ چیز جدیدی در مورد یک رقیب قدیمی یاد نخواهند گرفت و باید بسیار بهتر از ایالات متحده آمریکا برای بی تفاوت کردن او آماده باشند. البته، با توجه به حملات ویلیامز در گیشه، گفتن آن بسیار ساده تر از انجام دادن است.