مدل معامله ارتباطات

مدل معاملات ارتباطات (شکل 1. 5) با روشهای مهم از جمله مفهوم سازی ارتباطات ، نقش فرستنده و گیرنده و نقش زمینه با مدل های انتقال و تعامل متفاوت است (بارنلوند ، 1970).

مدل معامله ارتباطات ارتباطات را فرایندی توصیف می کند که در آن ارتباطات واقعیت های اجتماعی را در زمینه های اجتماعی ، رابطه ای و فرهنگی ایجاد می کنند. در این مدل ، پرستاران فقط برای تبادل پیام ارتباط برقرار نمی کنند. آنها به:

• روابط ایجاد کنید.
• اتحادهای بین فرهنگی را تشکیل دهید.
• خودپنداره را شکل دهید.
• برای ایجاد جوامع با دیگران در گفتگو درگیر شوید.

به طور خلاصه ، شما در مورد واقعیت های خود ارتباط برقرار نمی کنید. ارتباطات به ساخت واقعیت های شما کمک می کند.

نقش فرستنده و گیرنده در مدل معاملات ارتباطات با مدل های دیگر متفاوت است. به جای برچسب زدن شرکت کنندگان به عنوان فرستنده و گیرنده ، از افراد در یک برخورد ارتباطی به عنوان ارتباط دهنده یاد می شود. بر خلاف مدل تعامل ، که نشان می دهد شرکت کنندگان موقعیت های متناوب را به عنوان فرستنده و گیرنده متناوب می کنند ، مدل معامله نشان می دهد که شما همزمان یک فرستنده و گیرنده هستید.

به عنوان مثال ، هنگامی که برای اولین بار با یک مشتری ملاقات می کنید ، پیام های کلامی را ارسال می کنید که سلام می کنند ، چه کسی هستید و چرا آنجا هستید. قبل از انجام مقدمه خود ، مشتری در حال واکنش غیرقانونی است. شما صبر نمی کنید تا ارسال پیام کلامی خود برای شروع دریافت و رمزگشایی پیام های غیر کلامی مشتری. در عوض ، شما همزمان پیام کلامی خود را ارسال می کنید و پیام های غیر کلامی مشتری را دریافت می کنید. این یک مؤلفه مهم این مدل است زیرا به شما کمک می کند تا درک کنید که چگونه می توانید ارتباط خود را تطبیق دهید. به عنوان مثال ، در وسط ارسال یک پیام کلامی ، می توانید ارتباط خود را در پاسخ به پیام غیر کلامی که همزمان از شریک ارتباطات خود دریافت می کنید ، تطبیق دهید.

شکل 1. 5: مدل معامله ارتباطات

مدل معامله همچنین شامل درک کامل تر از زمینه است. مدل تعامل زمینه را به عنوان تأثیرات جسمی و روانی به تصویر می کشد که باعث تقویت یا جلوگیری از برقراری ارتباط می شود. در حالی که این تأثیرات مهم هستند ، این مدل بر انتقال پیام و پذیرش پیام متمرکز است. از آنجا که مدل معامله از ارتباطی ارتباطات به عنوان نیرویی که واقعیت های شما را قبل و بعد از تعامل خاص شکل می دهد ، باید تأثیرات متنی خارج از یک تعامل واحد را به خود اختصاص دهد. برای انجام این کار ، مدل معامله در نظر می گیرد که چگونه زمینه های اجتماعی ، رابطه ای و فرهنگی بر برخوردهای ارتباطی تأثیر می گذارد.

در اینجا توضیحات کوتاهی از هر زمینه آورده شده است:

• زمینه اجتماعی به قوانین بیان شده یا هنجارهای ناپایدار که ارتباطات را راهنمایی می کنند ، اشاره دارد. همانطور که در حرفه پرستاری اجتماعی می شوید ، قوانین و هنجارهایی را برای برقراری ارتباط یاد می گیرید ، که اغلب از آنها به عنوان استراتژی ها و اصول ارتباطی یاد می شود. برخی از قوانین متداول که بر بسترهای اجتماعی در پرستاری تأثیر می گذارد شامل راستگو بودن در طول مکالمات ، صبور بودن و تشویق مشتری برای صحبت ، نشان دادن همدلی ، صحبت کردن به روشنی ، برقراری تماس چشمی و غیره است.
• زمینه رابطه شامل تاریخچه بین فردی قبلی و نوع رابطه ای که با یک شخص دارید. شما با شخصی که تازه ملاقات کرده اید در مقابل شخصی که مدتهاست با او شناخته شده اید ، ارتباط متفاوتی برقرار می کنید. تعامل اولیه با افراد تمایل به فیلمبرداری و اداره با هنجارها و قوانین تعیین شده دارد. به عنوان یک پرستار ، شما همیشه باید به صورت حرفه ای درگیر ارتباطات شوید زیرا رابطه پرستار و مشتری یک حرفه ای است ، نه شخصی.
• زمینه فرهنگی شامل جنبه های مختلف هویت مانند جنسیت ، قومیت ، گرایش جنسی ، کلاس و توانایی است. در حالی که ممکن است شما بتوانید برخی از جنبه های زمینه فرهنگی را در یک برخورد ارتباطی شناسایی کنید ، ممکن است تأثیرات فرهنگی نیز وجود داشته باشد که شما نمی توانید ببینید. یک ارتباط دهنده صالح نباید تصور کند که آنها تمام زمینه های فرهنگی را که شخص به یک برخورد می کند می داند ، زیرا همه هویت های فرهنگی قابل مشاهده نیستند. برخی از افراد ، به ویژه کسانی که دارای هویتی هستند که از لحاظ تاریخی به حاشیه رانده شده اند ، بسیار آگاه هستند که هویت فرهنگی آنها بر ارتباطات آنها تأثیر می گذارد و بر نحوه ارتباط دیگران با آنها تأثیر می گذارد. برعکس ، افرادی که هویت حاکم دارند یا در اکثریت ممکن است به ندرت ، اگر همیشه ، به نقشی که هویت های فرهنگی آنها در ارتباطات خود ایفا می کند فکر کنند.

شما به مهارت هایی برای سازگاری با زمینه های تغییر نیاز دارید و بهترین راه برای توسعه این مهارت ها از طریق تمرین و تأمل است.

نمونه پرستاری

یک مشتری 42 ساله و شریک زندگی وی در یک کلینیک باروری که منتظر تلقیح داخل رحمی با اسپرم اهدا کننده هستند ، شرکت می کنند. این سومین تلاش مشتری در این روش است و او نگران این است که ممکن است هرگز باردار نشود. استرس باردار شدن بر مشتری و شریک زندگی وی بوده است. آنها در راه کلینیک بحث و گفتگو کردند و با یکدیگر صحبت نمی کنند. هم مشتری و هم شریک زندگی وی در جنوب آسیا هستند و هم در برخوردهای گذشته خود با سیستم مراقبت های بهداشتی ، تبعیض نژادی و جنسی را تجربه کرده اند. یک پرستار 59 ساله اروپایی شایسته وارد اتاق می شود و مشتری و شریک زندگی وی در تلفن های خود قرار دارند و به سختی به پرستار نگاه می کنند. پرستار مودب است و برنامه مراقبت خود را کامل می کند. پرستار عدم توجه خود را به عنوان بی تفاوتی نسبت به اوضاع تفسیر می کند و برای مشاوره بیشتر مشتری و شریک زندگی خود زحمت نمی کشد ، با فرض اینکه لازم نیست. پرستار همچنین فرض می کند که آنها هیچ سؤالی ندارند ، زیرا این سومین تلاش آنها در این روش است.

تجزیه و تحلیل: این مثال به نوع ظرافت های موجود هنگام برقراری ارتباط با مشتری ، روشن می شود. در این حالت ، پرستار عدم تماس چشمی و تعامل را به عنوان یک کنوانسیون اجتماعی می خواند که باعث عدم علاقه می شود. از دیدگاه رابطه ای ، پرستار با این زوج ناآشنا بود و به یک برخورد مختصر ، همراه با اطلاعاتی از نمودار مشتری اعتماد کرد. از دیدگاه فرهنگی ، درک مشترک و فضا برای مشارکت در بحث های تحت تأثیر فرهنگ لازم است. در این حالت ، به دلیل سوء استفاده اجتماعی و رابطه ای ، به احتمال زیاد پرستار و مشتری/شریک زندگی در رابطه با مراقبت از آنها درگیر معانی فرهنگ و زمینه اجتماعی و سیاسی نبودند.

جوانب مثبت: این رویکرد وسعت و درک بیشتری از چگونگی بازی عوامل درون شخصی ، بین شخصی و متنی در ارتباطات ارائه می دهد. افراد غالباً فرضیاتی را در مورد این عوامل متنی پیش بینی می کنند ، بنابراین تصدیق این عناصر در تمرین و یادگیری در مورد ارتباطات خوب مهم است.

منفی: این رویکرد نیاز به تجزیه و تحلیل و تأمل بحرانی دارد. این امر نیاز به درک گسترده تری از ساختارهای تاریخی ، سیاسی و اجتماعی دارد که بر ارتباطات تأثیر می گذارد. عوامل خاص مؤثر بر برخورد ارتباطی خاص ممکن است کشف شود یا امکان پذیر نباشد.