تحریم تجاری: تعریف ، هدف ، انواع و نمونه ها

آیا کنتون یک متخصص در اقتصاد و قوانین و مقررات سرمایه گذاری است. وی پیش از این نقش های سرمقاله ارشد را در Investopedia و Kapitall Wire برگزار می کرد و دارای مدرک کارشناسی ارشد در اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتر فلسفه در ادبیات انگلیسی از NYU است.

اریک یک کارگزار بیمه مستقل با مجوز است که دارای مجوز در بیمه زندگی ، بهداشت ، املاک و تلفات است. وی بیش از 13 سال در مشاغل حسابداری دولتی و خصوصی و بیش از چهار سال به عنوان تولید کننده بیمه کار کرده است. پیشینه وی در حسابداری مالیاتی به عنوان یک پایگاه محکم که از کتاب فعلی تجارت خود حمایت می کند ، خدمت کرده است.

مجازات تجاری چیست؟

تحریم های تجاری محدودیت های قانونی در تجارت با یک کشور است. تحریم های تجاری زیر مجموعه ای از تحریم های اقتصادی است که مجازات های اقتصادی است که به یک کشور برای تحقق اهداف سیاسی فراتر از فعالیت اقتصادی تحریم شده اعمال می شود.

غذای اصلی

• تحریم های تجاری محدودیت هایی برای تجارت با یک کشور به دلایل سیاست خارجی است.
• تحریم های تجاری می تواند برای تغییر سیاست های قابل اعتراض یا مجازات آنها اعمال شود.
• محدودیت های صادرات و واردات رایج ترین نوع مجازات تجاری است.
• تحریم شدیدترین مجازات تجاری به عنوان ممنوعیت پتو در تجارت است.
• تعرفه ها و سهمیه ها نیز می توانند به عنوان تحریم های تجاری مورد استفاده قرار گیرند اما بیشتر تولید کنندگان داخلی را از رقابت خارجی محافظت می کنند.

درک تحریم های تجاری

از تحریم های تجاری می توان برای مجازات یک سیاست خاص یا افزایش هزینه های آن و تشویق تغییر در رفتار استفاده کرد. تحریم ها ممکن است یک طرفه باشد ، توسط یک کشور واحد تحمیل شود ، یا در صورت توافق توسط چندین کشور چند جانبه. تحریم ها ممکن است توسط سازمان های بین المللی مانند شورای امنیت سازمان ملل نیز تصویب شود.

تحریم های چند جانبه می تواند به ویژه مؤثر باشد ، اما حتی تحریم های یک جانبه اعمال شده توسط یک قدرت بزرگ اقتصادی مانند ایالات متحده می تواند ضمن فراهم کردن جایگزینی برای استفاده از نیروی نظامی ، حمایت گسترده عمومی را بسیج کند.

منتقدان تحریم ها غالباً ضرری را که می توانند به غیرنظامیانی که مسئول سیاست های دولت خود نیستند ، ذکر کنند. تحریم های تجاری همچنین شرکای تجاری کشورهای مجازات را از حوزه های قضایی تحریم آسیب دیده است.

سازوکارهای تحریم تجاری

متداول ترین انواع تحریم های تجاری موانع غیر تعرفه ای (NTBS) و تحریم ها است. موانع غیر تعرفه ای ممکن است شامل رژیم های صدور مجوز صادرات یا ممنوعیت صادرات و واردات صریح برای محصولات و خدمات مشخص باشد. سهمیه ها و تعرفه ها به طور معمول به عنوان تحریم مستقر نمی شوند ، اگرچه می توان آنها را به عنوان بخشی از رژیم تحریم ها تغییر داد یا نگهداری کرد. یخ های دارایی و تشنج بخشی از جعبه ابزار گسترده تر تحریم های اقتصادی است و مطمئناً می تواند مانع تجارت شود ، اما به طور خاص یک مجازات تجاری نیست.

تحریم

تحریم شدیدترین مجازات تجاری است ، به عنوان یک ممنوعیت کلی تجارت با کشور مجازات. به عنوان مثال ، ایالات متحده تحریم های تجاری علیه کوبا ، ایران ، کره شمالی ، سوریه و کریمه تحت اشغال روسیه در اوکراین را حفظ می کند و بدون مجوز مجوز دولت ایالات متحده ، تمام واردات و صادرات را ممنوع می کند.

محدودیت های صادراتی

محدودیت های صادرات ، از جمله الزامات صدور مجوز و ممنوعیت های صریح ، به طور معمول انتقال فناوری پیشرفته به دولت یا شرکای تجاری خصوصی را در یک کشور مجازات هدف قرار می دهد. آنها غالباً صنایع مورد بحث در اقدامات تحت تحریم را هدف قرار می دهند و برخی دیگر برای کشور تحریم شده بسیار ارزشمند می دانند.

به عنوان مثال ، در پاسخ به حمله روسیه به اوکراین ، دولت ایالات متحده در فوریه 2022 صادرات ایالات متحده به روسیه و همچنین صادرات شخص ثالث را با استفاده از فناوری ایالات متحده در نیمه هادی ها ، ارتباط از راه دور ، امنیت رمزگذاری ، لیزرها ، سنسورها ، ناوبری ، هواپیمایی و هواپیمایی محدود کرد. فن آوری هادر مارس 2022 ، ایالات متحده صادرات فناوری پالایش نفت و گاز را به روسیه ممنوع اعلام کرد و محدودیت های گسترده صادراتی را برای بلاروس برای نقش آن کشور در کمک به حمله روسیه تحمیل کرد.

محدودیت های واردات

محدودیت های واردات و ممنوعیت های آشکار واردات محصولات یا خدمات کشور مجازات را هدف قرار می دهد. پیشنهادات برای ممنوعیت واردات نفت خام روسیه در پاسخ به حمله روسیه به اوکراین در مارس 2022 بازارهای جهانی انرژی را لرزاند. ممنوعیت اتحادیه اروپا در مورد واردات سلاح های سوریه و ذغال سومالی توجه کمتری را به خود جلب کرده است.

تعرفه و سهمیه

از آنجا که تعرفه ها و سهمیه ها تجارت را محدود می کنند اما آن را به طور کامل ممنوع نمی کنند ، آنها بیشتر برای مهار جریان های تجاری از انگیزه های اقتصادی (مانند تشویق اشتغال داخلی) استفاده می شوند و به دلایل سیاست خارجی. استفاده ایالات متحده از تعرفه ها به عنوان یک ابزار سیاست خارجی به طرز چشمگیری در طول دولت ترامپ گسترش یافته است.

با این وجود ، تحریم های اقتصادی برای مدت طولانی در رژیم های تعرفه و سهمیه ایالات متحده گنجانیده شده است. اصلاحیه جکسون-وانیک در قانون تجارت 1974 به دنبال این بود که از وضعیت مورد علاقه ترین کشور تضمین کند که تعرفه های غیر تبعیض آمیز از اقتصادهای غیر بازار محدود کننده مهاجرت است. در ابتدا به اتحاد جماهیر شوروی و چین اعمال شد ، اصلاحیه جکسون ونیک در سال 2000 برای چین لغو شد و با قانون مگنتیسکی سال 2012 برای روسیه و مولداوی کادر شد. اصلاحیه جکسون ونیک همچنان در حال لازم است برای آذربایجان ، بلاروس ، قزاقستان ، ازبکستان ، در حال اجرا باشد. تاجیکستان و ترکمنستان.

سهمیه های تجاری ابزاری برای تحریم های کمتر متداول نسبت به تعرفه ها است ، اما از آن نیز استفاده شده است. در سال 1983 ، ایالات متحده سهمیه واردات قند نیکاراگوئه را 90 ٪ به عنوان بخشی از تلاش برای برکناری دولت این کشور کاهش داد. سهمیه در سال 1990 ترمیم شد.

خط پایین

رهبری غربی در تجارت جهانی و فن آوری های پیشرفته ، تحریم های تجاری را جایگزین سیاست جذاب برای استفاده از زور در اختلافات بین المللی می کند.

اثربخشی تحریم های تجاری به این بستگی دارد که آنها به طور گسترده توسط شرکای تجاری مجازات کشور تحمیل شده و میزان هدف قرار دادن آنها با ارزش ترین صنایع و رهبری خود را به دست می آورند. اثربخشی تحریم ها نیز به پاسخ کشور تحریم شده بستگی دارد.

اثربخشی تحریم های تجاری محدود به مواردی نیست که یک کشور تحریم شده برای معکوس کردن تحریم ها برداشته شود ، هرچند که این اتفاق افتاده است ، به ویژه در آپارتاید آفریقای جنوبی. اگر نتیجه آنها در غیاب آنها ارجح باشد ، تحریم ها را می توان مؤثر دانست ، یا حتی اگر آنها صرفاً هزینه هایی را برای کشور تحریم تحمیل کنند و عدم پذیرش کشور مجازات را ثبت کنند.