امران-کنترا

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. در صورت داشتن هرگونه سؤال ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که ارسال کرده اید بررسی می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. در صورت داشتن هرگونه سؤال ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که ارسال کرده اید بررسی می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

امور ایران-کنترا یک رسوایی سیاسی ایالات متحده بود که در آن شورای امنیت ملی (NSC) درگیر معاملات سلاح های مخفی و سایر فعالیت هایی شد که یا توسط کنگره ایالات متحده ممنوع بود یا سیاست عمومی اعلام شده دولت را نقض می کرد.

دولت آمریكا كمكهای نظامی و حمایت مالی را از مخالفان متخاصم نیکاراگوئه رژیم ساندینیستا ، کنتراس ، که رئیس جمهور رونالد ریگان از آن به عنوان "مساوی اخلاقی" پدران بنیانگذار ایالات متحده یاد می کند ، فراهم کرد.

امور ایران-کنترا یک رسوایی سیاسی ایالات متحده بود که در دوره ریاست جمهوری رونالد ریگان اتفاق افتاد.

ایران-کنترا ماجرا ، دهه 1980 رسوایی سیاسی ایالات متحده که در آن شورای امنیت ملی (NSC) درگیر معاملات سلاح های مخفی و سایر فعالیت هایی شد که یا توسط کنگره ایالات متحده ممنوع بود یا سیاست عمومی اعلام شده دولت را نقض می کرد.

زمینه

این رسوایی مربوط به سیاست ایالات متحده نسبت به دو کشور که در سال 1979 ، ایران و نیکاراگوئه دستخوش تغییر رژیم انقلابی شده بودند. در ایران ، اصولگرایان اسلامی به رهبری آیت الله روح الله خمینی یک مبارزه با مبارزه با ایالات متحده را به تصویب رسانده بودند. وضعیت پس از سرنگونی دولت طرفدار غربی شاه محمد رزا پهلوی. در نیکاراگوئه ، ساندینیست های چپ گرا از آناستازیو ساموزا دبیل قدرت گرفته بودند. دولت ایالات متحده آمریکا. رونالد ریگان می ترسید که حضور دولت ساندینیستا مارکسیستی گرا برای شیوع شورش کمونیستی در جای دیگر در آمریکای مرکزی ، پرتاب کند و در حقیقت ، ساندینیستا شروع به حمایت از شورشیان چپ در السالوادور کرده بود. در اوایل دهه 1980 ، دولت آمریكا كمكهای نظامی و حمایت مالی را از مخالفان متخاصم نیکاراگوئه رژیم ساندینیستا ، کنتراس ، که ریگان از آن به عنوان "مساوی اخلاقی" پدران بنیانگذار ایالات متحده یاد می کرد ، فراهم کرد. از آنجا که حمایت مردمی آمریکایی از چنین تلاش هایی که از بین می رود ، حداقل تا حدی به دلیل ترس از درگیری در یک درگیری مانند جنگ ویتنام ، کنگره تحت رهبری دموکرات در سال 1984 تصویب کرد (دومین اصلاحیه بولند) که هم کمک های نظامی مستقیم و هم غیرمستقیم ایالات متحده را ممنوع اعلام کردکنتراس ، بسیار به نارضایتی ریگان. در همین حال ، تلاش های ایالات متحده برای درگیری با عناصر معتدل در ایران پیچیده بود که تروریست های شیعه در لبنان وفادار به ایران تعدادی از شهروندان آمریکایی را گروگان گرفتند.

اسلحه برای گروگان ها و شرکت

در اوایل سال 1985 ، رئیس NSC ، رابرت سی مک فارلین ، فروش موشک های ضد تانک و ضد هواپیما را به ایران با این عقیده اشتباه مبنی بر اینکه چنین فروش باعث آزادی گروگان های آمریکایی می شود ، انجام داد. این و چندین فروش سلاح های بعدی به ایران در سال 1986 به طور مستقیم با سیاست اعلام شده عمومی دولت ایالات متحده مبنی بر امتناع از معامله با تروریست ها یا کمک به ایران در جنگ خود با عراق مغایرت داشت ، سیاستی مبتنی بر این عقیده که ایران حامی تروریسم بین المللی بود. بخشی از 48 میلیون دلار که ایران برای اسلحه پرداخت کرده بود توسط NSC منحرف شد و به کنتراس داده شد. نقل و انتقالات پولی توسط کارمند NSC Lieut انجام شد. سرهنگ الیور نورث با تأیید جانشین مک فارلین به عنوان رئیس NSC ، معاون جان M. Poindexter. نورث و همکارانش همچنین بودجه خصوصی را برای کنتراس جمع کردند و انتقال اسلحه و سایر ماترییل به ضد انقباضات توسط سازمانی موسوم به شرکت انجام شد که تحت نظارت سرلشکر بازنشسته نیروی هوایی ریچارد سکورد قرار گرفت. کمک به کنتراس نیز از کشورهای شخص ثالث درخواست و به دست آمد ، که زمینه را برای درخواست های احتمالی quid pro quo از آنها فراهم کرد. این فعالیت ها اصلاحیه بولند را نقض کرد.

کمیسیون برج

فعالیت های غیرقانونی NSC در نوامبر 1986 پس از آنکه یک هواپیما که وسایل خود را به کنتراس منتقل می کرد ، آشکار شد و خلبان آن توسط Sandinistas زندانی شد. یک قیام عمومی فوری رخ داد. در تاریخ 26 نوامبر ریگان یک هیئت بررسی ویژه برای بررسی این ماجرا ایجاد کرد. این مجموعه از یک جفت سناتورهای محترم سابق ، ادموند موسکی (که به عنوان وزیر امور خارجه نیز خدمت کرده بود) و جان برج به همراه برنت اسکوکروفت ، مشاور دیرینه امنیت ملی تشکیل شده بود. با گرفتن نام خود از برج ، هیئت مدیره به عنوان کمیسیون برج شناخته شد. 60 روز فرصت داده شد تا یافته های خود را ارائه دهند ، اما به دلیل این که هیچ قدرت احضاریه ای نداشت ، تعدادی از افراد که در تحقیقات اصلی بودند ، حاضر به حضور در کمیسیون نشدند ، از جمله مهمترین آنها در شمال و پوینکسستر. گزارش کمیسیون برج ، که در تاریخ 26 فوریه 1987 منتشر شد ، کیفرخواست همدستی اجرایی نبود که برخی از نشریات چپ لیبرال آن را به وجود آوردند ، اما این امر تأیید سیاست بازوهای میزبان NSC را تأیید کرد ، و دولت ریگان را برای آن توبیخ کرد"سبک مدیریت" آن.

جلسات ایران-کنترا

کنگره در ژانویه سال 1987 با تشکیل کمیته انتخاب سنا در مورد کمک های مخفی نظامی به ایران و مخالفت نیکاراگوئه (به ریاست سناتور دموکرات دانیل اینوئی ، با سناتور جمهوریخواه وارن رودمن به عنوان نایب رئیس) و کمیته انتخاب مجلس به این امور پاسخ داد. برای تحقیق در مورد معاملات سلاح های پنهانی با ایران (به ریاست نماینده دموکرات ، لی همیلتون ، با نماینده جمهوریخواه دیک چنی به عنوان نایب رئیس). از اوایل ماه مه تا اوایل اوت 1987 ، کمیته ها جلسات مشترک تلویزیونی برگزار کردند که به جلسات ایران-کنترا معروف شد. ریگان از امتیاز اجرایی چشم پوشی کرد و به کلیه سازمان های دولتی مربوطه دستور داد تا اسناد و شاهدان را تهیه کنند. علاوه بر North و Poindexter (که مصونیت جزئی دریافت کرده بود ، شهادت آنها را قانع کرده بود) ، بیش از 500 شاهد که شهادت داده اند یا مصاحبه شده اند شامل مک فارلین ، وزیر امور خارجه جورج شولتز ، دادستان کل ادوین میس ، وزیر دفاع کاسپار وینبرگر ، رئیس جمهور سابق رئیس جمهور سابق است. رئیس ستاد دونالد ریگان ، و دستیار وزیر امور خارجه امور بین آمریکایی الیوت آبرامز. ویلیام کیسی ، مدیر سابق سیا ، که شاهد کلیدی بود ، شهادت نداد. او که با تومور مغزی روبرو شده بود ، در 29 ژانویه 1987 استعفا داده بود و در 6 ماه مه درگذشت. به طور قابل توجهی ، اسناد مربوطه توسط کارمندان NSC خرد شده بود.

گزارش اکثریت کمیته های ایران-کنترا توسط همه دموکرات های کمیته ها و سه سناتور جمهوریخواه امضا شد. مشخص شد که NSC به طور پنهانی پول برای کنتراس جمع کرده است ، سازمانی را برای تهیه اسلحه برای آنها تأسیس کرده است ، سعی در باج گیری گروگان ها ، انتقال اسلحه به ایران دارد و از فروش آن سلاح ها - همه بدون مجوز ریاست جمهوری ، به پول کنتراس منتقل می شود. این گزارش همچنین تأکید شده است که این اقدامات الزام اساسی قانون اساسی را نقض کرده است که اقدامات دولت توسط پول های مشمول نظارت کنگره تأمین شود. علاوه بر این ، مشخص شد که مقامات ارشد دولت ریگان آگاهانه کنگره را گمراه کرده اند.

گزارش اقلیت ، که توسط جمهوریخواهان باقیمانده کمیته ها به امضا رسیده است ، ریگان را به خاطر "تصدیق اشتباهات خود و واکنش دقیقاً برای تصحیح آنچه اشتباه پیش آمده است" اعتبار داد و نتیجه گرفت:

نکته آخر این است که اشتباهات مربوط به امور ایران-کنترا دقیقاً همین بود-در قضاوت ، و چیز دیگری نیست. هیچ بحران مشروطه ، بی احترامی سیستماتیک به "حاکمیت قانون" ، هیچ توطئه بزرگی و عدم سوء استفاده از دولت در سراسر کشور وجود نداشت. در حقیقت ، این شواهد از هیچ یک از نتیجه گیری های هیستریک تر که گزارش کمیته ها سعی در دستیابی به آن ندارند ، پشتیبانی نمی کند.

دادرسی و میراث

در پی گزارشی که در آگوست 1993 توسط مشاور مستقل لارنس والش منتشر شد ، که برای تحقیق در مورد امور ایران-کنترا ، پویندکسستر و شمال منصوب شده بود ، تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند. Poindexter به جرم اظهارات دروغین به کنگره ، توطئه برای جلوگیری از استعلام های رسمی و دادرسی ، انسداد کنگره و تخریب و حذف سوابق محکوم شد. با این حال ، در تجدید نظر ، محکومیت وی به دلیل شهادت واکسینه شده وی معکوس شد. شمال به دلیل کمک و کمک به انسداد کنگره ، پذیرش یک کمک مالی غیرقانونی و تغییر و از بین بردن اسناد محکوم شد. در تجدید نظر ، محكومیت وی برعكس شد و اتهامات علیه وی بعداً به این دلیل كه شاهدان در محاکمه وی توسط شهادت شمال در تلویزیون قبل از کمیته های ایران-کنترا لکه دار شدند ، کاهش یافت. وینبرگر نیز تحت پیگرد قانونی قرار گرفت ، اما در دسامبر 1992 رئیس جمهور جورج اچ. بوش او و پنج نفر دیگر را که در این ماجرا بودند ، از جمله مک فارلین و آبرامز عفو کرد. در نتیجه رسوایی ، تصویر عمومی ریگان لکه دار شد و ایالات متحده از دست دادن جدی و موقت اعتبار به عنوان مخالف تروریسم متحمل شد.

ویراستاران دائر ycl المعارف بریتانیکا این مقاله اخیراً توسط آدام آگوستین اصلاح و به روز شده است.