مدیریت ریسک در بهداشت و درمان چیست؟

مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی شامل سیستم ها و فرآیندهایی است که برای کشف، کاهش و پیشگیری از خطرات در موسسات مراقبت های بهداشتی استفاده می شود. هدف، عناصر، نقش مدیر ریسک و موارد دیگر را درک کنید.

• کاتالیست NEJM

این مقاله قبل از راه اندازی مجله NEJM Catalyst Iovations in Care Delivery در NEJM Catalyst منتشر شد. بیشتر بدانید.

مدیریت ریسک در مراقبت های بهداشتی شامل سیستم ها، فرآیندها و گزارش های بالینی و اداری است که برای شناسایی، نظارت، ارزیابی، کاهش و پیشگیری از خطرات به کار می رود. با بکارگیری مدیریت ریسک، سازمان های مراقبت های بهداشتی به طور فعال و سیستماتیک از ایمنی بیمار و همچنین دارایی های سازمان، سهم بازار، اعتبار، سطوح بازپرداخت، ارزش برند و جایگاه جامعه محافظت می کنند.

ارزش و هدف مدیریت ریسک در سازمان های بهداشتی و درمانی

استقرار مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی به طور سنتی بر نقش مهم ایمنی بیمار و کاهش خطاهای پزشکی که توانایی سازمان را برای دستیابی به ماموریت خود و محافظت در برابر مسئولیت های مالی به خطر می اندازد، متمرکز بوده است. اما با گسترش نقش فناوری های مراقبت های بهداشتی، افزایش نگرانی های امنیت سایبری، سرعت سریع علم پزشکی، و جو نظارتی، قانونی، سیاسی و بازپرداخت صنعت در حال تغییر، مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی در طول زمان پیچیده تر شده است.

علاوه بر این، با جنبش مراقبت مبتنی بر ارزش و مدل های ریسک پذیر امروزی مانند پرداخت های همراه و پرداخت CMS برای برنامه های عملکرد، ریسک مالی به طور فزاینده ای از پرداخت کنندگان به ارائه دهندگان تغییر می کند و نیازمند دید وسیع تری از مدیریت ریسک است. در ماه مه 2017، خدمات سرمایه گذار مودی گزارشی منتشر کرد که در آن ارتباط بین مدیریت ریسک و حاشیه های عملیاتی بیمارستان را برجسته کرد: «حفظ کیفیت بالینی بالا به طور فزاینده ای بر عملکرد مالی تأثیر می گذارد و با دور شدن بازپرداخت از پرداخت هزینه ها، خطر آسیب برند را کاهش می دهد. مدل خدمات و به سمت تاکید بیشتر بر ارزش و نتایج."

به این دلایل، بیمارستان ها و سایر سیستم های مراقبت های بهداشتی برنامه های مدیریت ریسک خود را از برنامه هایی که عمدتاً واکنش پذیر هستند و ایمنی بیمار را ارتقا می دهند و از قرار گرفتن در معرض قانونی جلوگیری می کنند، به برنامه هایی که به طور فزاینده ای فعال هستند و خطر را از دریچه بسیار گسترده تر کل اکوسیستم مراقبت های بهداشتی می بینند، گسترش می دهند.

به این دلایل، بیمارستان ها و سایر سیستم های مراقبت های بهداشتی برنامه های مدیریت ریسک خود را از برنامه هایی که عمدتاً واکنش پذیر هستند و ایمنی بیمار را ارتقا می دهند و از قرار گرفتن در معرض قانونی جلوگیری می کنند، به برنامه هایی که به طور فزاینده ای فعال هستند و خطر را از دریچه بسیار گسترده تر کل اکوسیستم مراقبت های بهداشتی می بینند، گسترش می دهند.

در حالی که اعضای صنعت اهمیت گسترش مدیریت ریسک در مراقبت های بهداشتی را فراتر از ایمنی بیمار و مسئولیت پزشکی درک می کنند ، انتقال کند بوده است. به گفته انجمن مدیریت مالی بهداشت و درمان (HFMA) ، "با وجود اهمیت روزافزون برنامه ها امروز و آگاهی افزایش یافته از اهمیت آنها ، بسیاری از ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در اتخاذ رویکرد پیشرفته تر آهسته بوده اند. وادوادوادوضعیت فعلی برای اکثر ارائه دهندگان بین سررسید "اساسی" و "در حال تحول" برای برنامه های ERM قرار دارد. "

تکامل مدیریت ریسک بنگاه های بهداشتی (ERM)

برای گسترش نقش مدیریت ریسک در سازمان ، بیمارستان ها و سایر مراکز بهداشتی و درمانی رویکردی جامع تر به نام مدیریت ریسک سازمانی را اتخاذ می کنند. ERM شامل جنبه های سنتی مدیریت ریسک از جمله ایمنی بیمار و مسئولیت پزشکی است و آنها را با رویکرد "تصویر بزرگ" برای ریسک در سراسر سازمان گسترش می دهد.

ERM شامل هشت حوزه ریسک است:

ایمنی بالینی و بیمار

خطرات مبتنی بر محیط زیست و زیرساختی.

شکل 1 .

مدیریت ریسک بهداشت و درمان 8 دامنه ریسک: ایمنی عملیاتی/بیمار/استراتژیک/مالی/انسانی/نظارتی/فناوری/خطرات

طبق اعلام انجمن مدیریت ریسک بهداشت و درمان آمریکا (ASHRM) ، "مدیریت ریسک سازمانی در مراقبت های بهداشتی یک چارچوب جامع برای تصمیم گیری در مورد مدیریت ریسک که حداکثر حمایت از ارزش و ایجاد را با مدیریت ریسک و عدم اطمینان و اتصالات آنها با ارزش کل به حداکثر می رساند ، ترویج می کند."

ERM همچنین بر استفاده از فناوری برای هماهنگی تلاش های کاهش ریسک در کل سازمان و از بین بردن ریسک مرتبط با ادارات خاموش یا واحدهای تجاری تأکید می کند. علاوه بر این ، تجزیه و تحلیل داده ها برای پشتیبانی از تصمیم گیری ، انسجام دپارتمان ، اولویت بندی ریسک و تخصیص منابع تعبیه شده است. تجزیه و تحلیل برای نظارت بر معیارها به عنوان راهی برای نشان دادن ارزش (از هزینه های پیشگیری شده) برای ابتکارات ERM مهم است. این عناصر ERM در بالای یک ساختار حاکمیتی ساخته شده است که عملیات تجاری را با برنامه مدیریت ریسک هماهنگ می کند.

نقش مدیر ریسک بهداشت و درمان در کنار این ساختار جدید حاکمیتی برای نظارت و تسهیل در چارچوب ERM تکامل یافته است. مدیران ریسک به طور فعال خطرات را شناسایی کرده و پیامدهای احتمالی و فراز و نشیب ها را تخمین می زنند. آنها همچنین برنامه های پاسخگویی را ایجاد می کنند که خطرات به واقعیت تبدیل می شوند. از طرف تلنگر ، برای کاهش قرار گرفتن در معرض سازمانی ، آنها در صورت انتقال موقعیت های نامطلوب و پیش بینی نشده ، برنامه های مهار را پاسخ داده و اجرا می کنند.

با توجه به ماهیت پویا و چند جانبه مدیریت ریسک در مراقبت های بهداشتی ، این نقش دائما در حال تحول است. برخی از مسئولیت های فعلی مدیر ریسک مراقبت های بهداشتی شامل برقراری ارتباط با ذینفعان ، مستندسازی و گزارش در مورد ریسک و شرایط نامطلوب و ایجاد فرایندها ، سیاست ها و رویه هایی برای پاسخ به و مدیریت ریسک و عدم اطمینان است. علاوه بر این ، مدیران ریسک باید به طور مداوم چشم انداز همیشه در حال تغییر از زنجیره ریسک مراقبت های بهداشتی را کنترل کنند.

مؤلفه های اصلی انجام مدیریت ریسک در مراقبت های بهداشتی

برای حرکت در سازمان های بهداشت و درمان ریسک بهداشتی و مدیران ریسک باید:

ریسک را شناسایی کنید از آنجا که مدیریت ریسک شامل مدیریت عدم اطمینان است و ریسک جدید به طور مداوم در حال ظهور است ، تشخیص همه تهدیدهایی که یک نهاد مراقبت های بهداشتی با آن روبرو است ، چالش برانگیز است. با این حال ، با استفاده از داده ها ، دانش نهادی و صنعت و با درگیر کردن همه - بیماران ، کارمندان ، مدیران و پرداخت کنندگان - مدیران ریسک مراقبت از سلامت می توانند تهدیدات و رویدادهای بالقوه جبرانی را کشف کنند که در غیر این صورت پیش بینی آن دشوار خواهد بود.

کمیت و اولویت بندی ریسک پس از شناسایی ، امتیاز دادن ، رتبه بندی و اولویت بندی خطرات بر اساس احتمال و تأثیر وقوع آنها و سپس اختصاص منابع و اختصاص وظایف بر اساس این اقدامات ضروری است. برای تحقق این امر ، ماتریس های خطر و نقشه های گرما قابل استقرار هستند که همچنین به تجسم خطرات و ترویج ارتباطات و تصمیم گیری مشارکتی کمک می کند.

بررسی و گزارش وقایع Sentinel که توسط کمیسیون مشترک ابداع شده است ، رویدادهای Sentinel "هر یک از اتفاقات غیرقابل پیش بینی در یک محیط مراقبت های بهداشتی است که منجر به مرگ یا آسیب جدی جسمی یا روانی به بیمار یا بیماران می شود ، که مربوط به روند طبیعی بیماری بیمار نیست."هنگامی که یک رویداد Sentinel رخ می دهد ، پاسخ سریع و تحقیقات کامل به مسائل ایمنی فوری بیمار می پردازد و خطر آینده را کاهش می دهد. داشتن یک برنامه تعیین شده ، باعث آرامش و اندازه گیری پاسخ و شفافیت توسط کارکنان می شود و تضمین می کند که اقدامات اصلاحی قابل اجرا و ارزیابی است. رویدادهای Sentinel همیشه نتیجه خطاها نیست. با این حال ، دستیابی به شفافیت و ارزیابی کامل ، سازمان های بهداشت و درمان را ملزم به ایجاد فضایی از احترام ، اعتماد و همکاری بین کارکنان و رهبری می کند.

گزارش های مربوط به انطباق را با کمیسیون مشترک ، فدرال ، ایالتی و سایر نهادهای نظارتی گزارش دهی از انواع خاصی از حوادث از جمله حوادث سنتینل ، خطاهای دارویی و نقص دستگاه های پزشکی انجام دهید. حوادثی مانند سایت اشتباه یا جراحی بیمار ، صدمات در محل کار ، خطاهای دارویی و غیره نیاز به مستند سازی ، کدگذاری و گزارش دادن دارند.

هنگامی که از اشتباهات یا عوارض جانبی به دلیل شانس یا مداخله جلوگیری می شود ، "نزدیک از دست" ها و "صید خوب" اتفاق می افتد ، از دست و پنجه نرم نزدیک و صید خوب یاد بگیرید. اینها اغلب بهترین راه برای شناسایی و جلوگیری از خطر هستند. ارائه دهندگان بهداشت و درمان باید فرهنگی را توسعه دهند که گزارشگری را تشویق کند تا اقدامات پیشگیری و بهترین شیوه ها انجام شود.

فکر کنید فراتر از آشکار برای کشف خرابی های نهفته ، شکست های فعال آشکار و به راحتی شناسایی می شوند-وقتی یک پرستار به عنوان مثال دوز دارویی اشتباه را به بیمار می دهد. از طرف دیگر ، خرابی های نهفته اغلب پنهان و فقط از طریق تجزیه و تحلیل و معاینه بحرانی کشف می شوند. آیا نورپردازی ضعیف خواندن نمودار بیمار را دشوار کرده است؟آیا پرستار با عجله به دلیل اینکه تعداد زیادی از بیماران با حیاط بالا داشت ، عجله داشت؟هنگام بررسی علل یک قسمت نامطلوب ، دلایل اساسی و کم نظیری را در نظر بگیرید.

استقرار مدل های تجزیه و تحلیل اثبات شده برای بررسی حادثه مدل های تجزیه و تحلیل تصادفات برای درک خرابی ها و علل پنهان و همچنین روابط بین خطرات استفاده می شود. به عنوان مثال، کمبود کارکنان و خستگی اغلب منجر به خطاهای پزشکی می شود. به کارگیری مدل های تثبیت شده، اثربخشی و کارایی مدیریت ریسک را بهبود می بخشد. دو مدل تجزیه و تحلیل تصادف که در مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی استفاده می شود، مدل ارزیابی خطاهای بالینی Sharp و Blunt End هستند. FMEA یا Failure Mode and Effects Analysis و همچنین Root Cause Analysis نیز به کار گرفته شده اند و چارچوب های دقیقی را برای کمک به کشف علل و اثرات اشتباهات پزشکی شامل می شوند.

سرمایه گذاری روی یک سیستم اطلاعاتی مدیریت ریسک قوی (RMIS) پلتفرم های متعددی برای گزارش دهی و مدیریت ریسک در بازار وجود دارد. این سیستم ها ابزارهایی را برای مستندسازی حوادث، ردیابی ریسک، گزارش روندها، محک زدن نقاط داده و مقایسه صنعت ارائه می کنند. گزارش هایی می توان برای تلفات، حوادث، ادعاهای آشکار و زمان از دست دادن کار برای کارکنان آسیب دیده ایجاد کرد. RMIS می تواند مدیریت ریسک را با بهبود عملکرد از طریق سیستم های در دسترس و قابل اعتماد و در عین حال کاهش هزینه های کلی با خودکارسازی وظایف معمول، افزایش دهد.

تعادل مناسب تامین مالی/انتقال/نگهداری ریسک را بیابید تامین مالی ریسک شامل روش های سازمان برای تامین مالی موثر و کارآمد زیان ناشی از ریسک است. این شامل انتقال ریسک معمولاً از طریق بیمه نامه و حفظ ریسک مانند بیمه خود و بیمه اسارت است.

یک برنامه مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی ایجاد کنید

سازمان های مراقبت های بهداشتی باید یک برنامه مدیریت ریسک مستقر و مستمر داشته باشند. برنامه مدیریت ریسک به سندی راهنما برای چگونگی شناسایی، مدیریت و کاهش ریسک توسط یک سازمان تبدیل می شود. رهبری بیمارستان و همه رؤسای بخش باید از توسعه و ارزیابی مستمر طرح آگاه باشند و درگیر آن باشند. برنامه های مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی، هدف، دامنه و اهداف پروتکل مدیریت ریسک سازمان را بیان می کنند. آنها همچنین نقش ها و مسئولیت های مدیر ریسک و سایر کارکنان درگیر در کاهش ریسک را تعریف می کنند. در اینجا نمونه ای از یک برنامه مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی آورده شده است.

قالب یک برنامه مدیریت ریسک بسته به سازمان متفاوت است و مشروط به تجزیه و تحلیل سیستم های موجود و داده های تاریخی و همچنین ویژگی های منحصر به فرد هر نهاد مراقبت های بهداشتی است. با این حال، برخی از مؤلفه های اساسی وجود دارد که در همه برنامه های مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی تعلق دارند:

آموزش و آموزش برنامه های مدیریت ریسک نیاز به جزئیات الزامات آموزشی کارکنان دارد که باید شامل گرایش کارکنان جدید، آموزش مداوم و ضمن خدمت، بررسی سالانه و اعتبارسنجی شایستگی و آموزش ویژه رویداد باشد.

شکایات بیمار و خانواده برای ارتقای رضایت بیمار و کاهش احتمال دادخواهی، رویه های مستندسازی و پاسخگویی به شکایات بیمار و خانواده باید در برنامه مدیریت ریسک شرح داده شود. زمان پاسخگویی، مسئولیت های کارکنان، و اقدامات تجویز شده باید بیان و ابلاغ شود.

هدف، اهداف و معیارها برنامه های مدیریت ریسک باید هدف و مزایای طرح مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی را به وضوح مشخص کنند. اهداف خاص برای کاهش ادعاهای بدهی، رویدادهای نگهبان، نزدیکی از دست دادن و هزینه کلی ریسک سازمان نیز باید به خوبی بیان شود. علاوه بر این، گزارش در مورد داده های قابل اندازه گیری و عملی باید به تفصیل و اجباری در برنامه باشد.

برنامه ارتباطی در حالی که بسیار مهم است که تیم مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی گفتگوی آزاد و خودانگیخته را ترویج کند، اطلاعاتی در مورد نحوه ارتباط در مورد خطر و با چه کسانی باید در طرح مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی ارائه شود. مراحل بعدی و فعالیت های بعدی باید مستند شود. همچنین ضروری است که طرح جزئیات الزامات گزارش دهی به بخش ها و پرسنل C-Suite را شرح دهد. علاوه بر این، این طرح باید یک فرهنگ ایمن و "بدون سرزنش" را ترویج کند و باید قابلیت های گزارش دهی ناشناس را در بر گیرد.

برنامه های اضطراری برنامه های مدیریت ریسک همچنین باید شامل آماده سازی اضطراری برای خرابی های نامطلوب در سراسر سیستم و موقعیت های فاجعه بار مانند سیستم های EHR ناکارآمد، نقض های امنیتی و حملات سایبری باشد. این طرح باید شامل آمادگی اضطراری برای مواردی مانند شیوع بیماری، از دست دادن طولانی مدت برق، و حملات تروریستی یا تیراندازی های جمعی باشد.

پروتکل های گزارش دهی هر سازمان مراقبت های بهداشتی باید دارای سیستمی سریع و آسان برای مستندسازی، طبقه بندی و ردیابی خطرات و رویدادهای نامطلوب احتمالی باشد. این سیستم ها باید شامل پروتکل هایی برای گزارش اجباری باشند.

برنامه های پاسخ و کاهش برای ریسک مراقبت های بهداشتی همچنین باید شامل سیستم های مشارکتی برای پاسخ به خطرات و رویدادهای گزارش شده از جمله پاسخ حاد ، پیگیری ، گزارش و تکرار پیشگیری از خرابی باشد.

برنامه مدیریت ریسک بهداشت و درمان باید یک سند زنده باشد که بر اساس خطرات در حال ظهور ، درس های آموخته شده ، اطلاعات جدید و تغییر در سیستم مراقبت های بهداشتی و عمل پزشکی ، اغلب به روز و بهبود می یابد. این طرح باید در هنگام انجام این به روزرسانی ها و تغییرات ، مقرراتی برای ارتباط و آموزش داشته باشد.

مدیریت ریسک مراقبت های بهداشتی - بقا و ضرورت اخلاقی

خطر و عدم اطمینان در سازمان های مراقبت های بهداشتی اجتناب ناپذیر است. ماهیت انسان ، ارائه مراقبت های پیچیده و چند جانبه و سیستم بسیار پیچیده مراقبت های بهداشتی تضمین می کند که نهادهای مراقبت های بهداشتی با شرایط نامطلوب روبرو خواهند شد. اما این وقایع با ابزارهای مدیریت ریسک کاهش می یابد. از زمان گزارش IOM در سال 1997 که تخمین زده می شود 44،000 - 98،000 نفر در نتیجه خطای پزشکی در حال مرگ بودند ، این امر به یک ضرورت اخلاقی تبدیل شد که هر اقدامی را برای نجات جان خود انجام دهد. به گفته تام هیمیچ ، پزشک و عضو شورای ایمنی بیمار بیمارستان کودکان مینیاپولیس ، ایالت های راهنمای مدیریت ریسک سازمان های بهداشت و درمان "فرهنگ پزشکی که سکوت ABC ها را به عنوان متهم ، سرزنش و انتقاد می آموزد ، محو می شود. در حال افزایش در جای خود ، یک فرهنگ ایمنی است که بر گزارش های بی نظیر ، سیستم های موفق ، دانش ، احترام ، محرمانه بودن و اعتماد تأکید می کند. "

در میان ادغام عمودی ، ورودی های جدید بازار و مدل های پرداخت مبتنی بر ارزش و عملکرد که بر خط پایین تأثیر می گذارد ، استراتژی های دقیق مدیریت ریسک برای زنده ماندن هر سازمان بهداشتی مهم است. با ایجاد یک رویکرد مداوم و منظم برای به حداقل رساندن خطرات ذاتاً مرتبط با زمینه مراقبت های بهداشتی ، سازمان های مراقبت های بهداشتی بیشتر و بیشتر با موفقیت از کیفیت مراقبت و قدرت مالی ضمن حرکت در دوران پرخاشگر تغییر ، محافظت می کنند.