انواع قراردادها در حقوق تجارت

انواع مختلفی از قراردادها در حقوق تجارت برای انواع مختلف قراردادهای تجاری استفاده می شود. قراردادهای تجاری برای متعهد ساختن طرفین درگیر به انجام وظایف قراردادی خود از طریق قرار دادن آنها در معرض خطر عواقب قانونی در صورت نقض قرارداد است. قراردادها ممکن است به اشکال مختلف مطابق با موقعیت ها، نیازها و اهداف مختلف باشند. آنها را می توان بر اساس نحوه شکل گیری، نوع پرداختی که ارائه می شود، نحوه اجرا و معتبر بودن یا نبودن آنها دسته بندی کرد.

قرارداد تجاری چیست؟

قرارداد به توافقی بین دو طرف برای ایجاد تعهد قانونی برای انجام یا خودداری از انجام یک وظیفه خاص اشاره دارد. این می تواند تقریباً به هر نوع معامله، از جمله فروش، خدمات، انتقال مالکیت دارایی، یا ترکیبی از انواع مختلف معاملات مربوط باشد. مهمانیعقد قراردادممکن است افراد، سازمان های تجاری یا سازمان های دولتی باشند. یک قرارداد ممکن است شامل بیش از دو نفر باشد. در اکثر مواقع، تنها طرفینی که قراردادی را منعقد می کنند، وظایف و حقوقی بر اساس قرارداد دارند.

وظیفه قرارداد ایجاد رابطه حقوقی بین دو طرفی است که مایل به انعقاد قرارداد هستند و تعهدات و حقوق خود را مطابق با قرارداد مشخص می کنند. طرفین متعاهد قانوناً موظف به اجرای شروط مندرج در قرارداد هستند، حتی اگر قرارداد بد یا بداهه به نظر برسد، مشروط بر اینکه متقلبانه یا ناشی از اعمال ناروا یا اجبار نباشد.

آشنایی با انواع قراردادها

یک قرارداد می تواند یک توافق شفاهی یا کتبی ساده باشد که نیازی به امضا، شهادت یا مهر ندارد. همچنین می تواند یک باشدتوافق رسمیکه توسط طرفین درگیر نوشته، شاهد، امضا و مهر شده باشد. به طور سنتی، یک قرارداد تنها در صورتی قابل اجرا تلقی می شد که مهر و موم شده باشد. اکنون که دادگاه ها قراردادهای ضمنی و انواع دیگر قراردادهای غیررسمی را تشخیص می دهند، استفاده از قراردادهای رسمی تحت مهر کاهش یافته است. وقتی صحبت از قراردادها می شود، چهار طبقه بندی وجود دارد که عبارتند از:

• قراردادهای مبتنی بر تشکیل
• قراردادها بر اساس ماهیت پرداخت
• قراردادهای مبتنی بر اجرا
• قراردادهای مبتنی بر اعتبار

قراردادها بر اساس تشکیل

قراردادهای مبتنی بر تشکیل را می توان به سه گروه طبقه بندی کرد: قراردادهای اکسپرس ، قراردادهای ضمنی و قراردادهای شبه. یک قرارداد اکسپرس به یک قرارداد ناشی از بیان یا مکالمه اشاره دارد ، در حالی که یک قرارداد ضمنی بدون بیان رخ می دهد. در حالی که یک قرارداد ضمنی در واقع می تواند دلالت کند یا در قانون ضمنی باشد ، یک قرارداد ضمنی واقعی ناشی از توافق متقابل است که با کلمات بیان نشده است. یک قرارداد داماد ضمنی نیز به عنوان یک قرارداد شبه شناخته می شود. این امر بر رضایت طرفین درگیر پیش بینی نمی شود و بدون در نظر گرفتن رضایت وجود دارد.

قراردادهای مبتنی بر ماهیت توجه

دو نوع قرارداد بر اساس ماهیت توجه وجود دارد: قراردادهای یک جانبه و دو جانبه. در یک قرارداد یک جانبه ، فقط یک طرف قول می دهد. چنین قراردادی را می توان فقط با یکپذیرش یک پیشنهادواددر یک قرارداد دو جانبه ، احزاب شرکت کننده به یکدیگر قول می دهند که از انجام یک عمل عمل می کنند یا خودداری می کنند. این نوع قرارداد همچنین به عنوان یک قرارداد دو طرفه شناخته می شود.

قراردادهای مبتنی بر اعدام

قراردادهای مبتنی بر اعدام می توانند قراردادهای یا قراردادهای اجرایی انجام شوند. یک قرارداد اجرا شده قراردادی است که در آن عملکرد از قبل به پایان رسیده است. تا حدودی ، این اصطلاح نادرست است زیرا پس از آنکه طرفین درگیر تعهدات خود را انجام دهند ، دیگر قرارداد وجود ندارد. یک قرارداد اجرایی به قراردادی اشاره دارد که طرفین شرکت کننده را موظف به انجام تعهدات خود در آینده می کند.

قراردادهای مبتنی بر اعتبار

قراردادهای مبتنی بر اعتبار می توانند به پنج شکل مختلف از جمله قراردادهای معتبر ، قراردادهای باطل ، قراردادهای قابل قبول ، قراردادهای غیرقانونی و قراردادهای غیرقابل اجرا ارائه شوند. آقرارداد معتبریکی از مواردی است که از نظر قانونی قابل اجرا است ، در حالی که یک قرارداد باطل غیرقابل اجرا است و هیچ تعهدی را به طرفین درگیر تحمیل نمی کند. اگر یک قرارداد تحت فشار جسمی یا روانی خاصی برقرار شود ، به آن یک قرارداد قابل قبول گفته می شود. چنین قراردادی ممکن است در آینده به یک قرارداد معتبر یا باطل تبدیل شود. یک قرارداد غیرقانونی به یک قرارداد با موضوع غیرقانونی اشاره دارد ، در حالی که یک قرارداد غیرقابل اجرا یک قرارداد است که برخی تشریفات قانونی را برآورده نکرده است.

اگر به درک یا ایجاد انواع مختلف قراردادها در قانون تجارت نیاز دارید ، می توانیدنیاز قانونی خود را ارسال کنیددر بازار Upcounsel. Upcounsel تنها 5 درصد برتر وکلا را در سایت خود می پذیرد. وکلا در Upcounsel از دانشکده های حقوقی مانند قانون هاروارد و قانون ییل و به طور متوسط 14 سال تجربه قانونی ، از جمله کار با یا به نمایندگی از شرکت هایی مانند Google ، Menlo Ventures و Airbnb آمده اند.