انرژی ستون فقرات اقتصاد هر کشور است. این نقش مهمی در رونق اقتصادی و اجتماعی یک کشور دارد. انرژی می تواند به هر شکلی مانند روغن ، گاز طبیعی یا LNG باشد. این منابع انرژی با تولید برق نیز تقاضای زیادی دارند. این منابع غیر تجدید پذیر انرژی در اتومبیل ، صنایع ، خانوارها و دفاتر به اشکال مختلف استفاده می شود. در دوران مدرن ، امنیت بشر با امنیت انرژی بسیار مرتبط است زیرا با افزایش فقر انرژی ، ناامنی انسانی در حال افزایش است که منجر به جنگ و درگیری می شود.

برای دستیابی به منابع انرژی بیشتر ، یک رقابت سختگیرانه بین ایالت ها رخ می دهد. به دلیل تولید ناپایدار و مصرف منابع انرژی ، در فقر انرژی شاهد است. دلایل مختلفی وجود دارد که در کاهش منابع انرژی ، مانند افزایش جمعیت ، شهرنشینی سریع ، اختلال در زنجیره های عرضه و تقاضا و وابستگی بیشتر به منابع غیر تجدید پذیر نقش دارد.

کمبود انرژی ساختار اقتصادی و اجتماعی یک کشور را مختل می کند. کشورهای تولید کننده نفت در حال دستیابی به "روغن اوج" خود هستند ، این بدان معنی است که منابع کمتری در دسترس هستند اما گران تر هستند. یکی دیگر از دلایل کمبود انرژی ، دنیای بسیار جهانی شده ای است که حمل و نقل در آن آسان شده است. بنابراین کشورها به منابع کشور دیگری دسترسی آسان دارند. در صورت بروز هرگونه درگیری ، کل زنجیره مختل می شود. امروزه ، در کل جهان ، تورم در اوج خود است و منابع به دلیل جنگ روسیه و اوکراین کمیاب هستند. کشورهای اروپایی برای گاز طبیعی به روسیه بسیار وابسته هستند. در الگوی جدید جنگ و درگیری ، از منابع به عنوان سلاح علیه یکدیگر استفاده می شود.

جهان در حال توسعه منابع کافی برای خرید حتی منابع غیر تجدید پذیر حتی گران قیمت دارد. اما کشورهای در حال توسعه رنج می برند زیرا سیستم مالی قوی برای تأمین منابع گران قیمت ندارند. کشورهایی مانند پاکستان از این وضعیت رنج می برند. در زمستان ، بحران گاز رنگ و گریه را برای عموم به ارمغان می آورد. به طور مشابه ، در تابستان ، کاهش برق شش تا هشت ساعت شایع می شود. مسئله اصلی در وابستگی به منابع غیر تجدید پذیر برای تولید برق و غیره نهفته است.

پاکستان 85 ٪ از نفت و نفت خود را وارد می کند. 64 ٪ از برق از منابع غیر تجدید پذیر مانند گاز طبیعی ، روغن کوره و زغال سنگ تولید می شود.

بخش انرژی پاکستان به سوخت وارداتی بسیار وابسته است. شروع زمستان اخبار مربوط به کمبود گاز برای عموم را به همراه دارد. مقامات دولتی شانزده ساعت ریختن بار را اعلام کردند و گفتند که خانوارها سه بار در روز برای اهداف پخت و پز گاز می گیرند. حتی در ژانویه سال 2022 ، وزیر سابق انرژی هاماد اژار خاطرنشان كرد كه هر ساله پاکستان با 9 ٪ كاهش مزارع گاز طبیعی خود روبرو می شود. عدم دسترسی به گاز همچنین باعث ایجاد مزاحمت در صنایع می شود که در نهایت باعث کاهش صادرات و تأثیر منفی بر اقتصاد می شود.

کمبود گاز نتیجه افزایش جمعیت ، وابستگی صنایع به گاز ، درگیری های بین المللی ، تصمیمات ساعت یازدهم دولت و بی ثباتی سیاسی و اقتصادی است. در دنیای جهانی شده ، هر اتفاقی که در یک بخش از جهان رخ می دهد ، موج های شوک را در سراسر جهان می فرستد. جنگ روسیه و اوکراین وضعیت اضطراری برای جهان ایجاد کرده است. توجه کشورهای خاورمیانه به سمت کشورهای اروپایی منحرف شده است. این وضعیت جهان در حال توسعه را به یک کوچه تاریک سوق داده است.

بی ثباتی سیاسی شرکت ها را از سرمایه گذاری در پاکستان برای استخراج منابع دفع می کند. جمعیت شهری با سرعت بیشتری در حال رشد است و منابع برای برآورده کردن الزامات کافی نیستند. منابع تجدید پذیر در حال استفاده زیاد نیستند. پاکستان تنها 4 ٪ از برق خود را از منابع تجدید پذیر مانند انرژی خورشیدی و باد تولید می کند. صنایع به سمت یک جایگزین حرکت نکرده اند ، بلکه آنها را برای تحقق نیازهای خود به دولت نگه می دارند.

توسعه پایدار نیاز ساعت است. کشورها برای کاهش وابستگی خود به منابع طبیعی به سمت منابع تجدید پذیر حرکت می کنند. تخمین زده می شود که جهان تا سال 2050 از روغن خارج خواهد شد. جهان توسعه یافته به تدریج با فناوری هایی مانند پانل های خورشیدی ، برق باد ، خودروهای برقی و منابع جایگزین گاز طبیعی در زمستان به سمت پایداری حرکت کرده است.

برای جلوگیری از هدر رفتن انرژی در همه سطوح باید مراحل حفاظت از انرژی انجام شود. مراحل کارآمد با انرژی باید برای انرژی ایمن اعمال شود. در عموم مردم ، آگاهی باید برای متوقف کردن هدر رفتن انرژی تبلیغ شود. برای حل مسئله ، فقط دولت می تواند نقش خود را ایفا کند. درعوض ، مردم باید از مشکل و شدت آن آگاه باشند. منابع تجدید پذیر انرژی باید با تهیه یارانه در عموم تبلیغ شوند. دولت باید با شرکت های بزرگ برای سرمایه گذاری در پاکستان برای تولید پایدار انرژی قرارداد کند.

فقر انرژی در علت اصلی اقتصاد تخریب کننده نهفته است. این موانعی برای سعادت هر بخش ایجاد می کند. منابعی مانند نفت ، گاز طبیعی و زغال سنگ می توانند گزینه های دیگری داشته باشند که خورشیدی و باد هستند. مسئله روسیه و اوکراین این مسئله را برای جهان در حال توسعه روشن کرد که منابع بر اساس منافع و اتحادها ارائه می شود. بنابراین جهان در حال توسعه باید گزینه های دیگری را برای خودش پیدا کند.

این را به اشتراک بگذارید:

مربوط

جنگل ها و انرژی های تجدید پذیر: به سمت یک سیاره تمیزتر

نام من سامرین رضه است. من دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه دفاع ملی هستم. من در حال حاضر در ترم 5 روابط بین الملل تحصیل می کنم.

ممکنه دوست داشته باشی

جامعه شناس آلمان را در راه تبدیل شدن به "یک کشور سودمند" می بیند

برخی از اخبار ، برخی توییت ها و وداع تا سال 2022 ...

روسیه و ایران در حال ایجاد یک مسیر تجاری هستند که از تحریم ها مخالف است

تجارت جام جهانی فیفا (قسمت اول): قطر: به سمت تبدیل شدن به یک مرکز جدید ورزشی جهانی

وزیر دارایی روسیه: ما به دنبال بازارهای جدید برای نفت روسیه به دور از غرب خواهیم بود

دلار آمریکا به عنوان ارز ذخیره جهان ادامه خواهد یافت

انرژی

جنگل ها و انرژی های تجدید پذیر: به سمت یک سیاره تمیزتر

23 دسامبر 2022

رشد جمعیت و تقاضای انرژی سال به سال ادامه خواهد یافت و نیاز به منابع بیشتر زمین و انرژی دارد. علیرغم این واقعیت که Covid-19 زندگی زیادی در سراسر جهان داشته است ، کل جمعیت بشر سال به سال افزایش می یابد تا اینکه تخمین زده می شود در سال 2050 به 9. 7 میلیارد دلار برسد. این افزایش جمعیت نه تنها انرژی بیشتری را مصرف می کند ، بلکه تولید می کند. زباله در زمین و دریا. علاوه بر این ، جمعیت متراکم زمین را محدود می کند. در سالهای اخیر ، مزارع برنج که زمانی با برنج سبز کاشته شده بودند ، به تعداد زیادی مسکن تبدیل شده اند. مزارع سبز نیز نابود شده اند.

جنگل ها و ذخیره انرژی

به گفته دانشمند رهبری Cifor-Icraf ، پس از وقوع Covid-19 در سال 2020 ، کل منطقه ای که در مناطق استوایی جهانی جنگل زده شده است در مقایسه با ارزش سال گذشته دو برابر خواهد شد. براساس اعلام وضعیت وضعیت مواد غذایی و کشاورزی سازمان ملل متحد (FAO2022) گزارش جنگل های جهانی ، 420 میلیون هکتار یا حدود 10. 34 درصد از کل منطقه جنگلی جهان ، طی 30 سال گذشته از بین رفته است. براساس داده های FAO از سال 2020 ، که در گزارش وضعیت 2022 جنگل های جهانی (SOFO) خلاصه شده است ، جهان بین سالهای 1990 تا 2020 420 میلیون هکتار جنگل را از دست داد. امسال.

این جنگل یک اکوسیستم پیچیده سرشار از زیست توده و ذخیره انرژی است. نه تنها به عنوان منبع انرژی ، بلکه به عنوان ابزاری برای کاهش تغییرات آب و هوا از طریق جذب انرژی ، در سطح جهان ، جنگل ها حدود 10 برابر انرژی بیشتر از مصرف اصلی انرژی جهان سالانه تأمین می کنند. بسیاری از آنها درک نمی کنند که از بین بسیاری از فواید جنگل ها ، مهمترین آنها به عنوان ارائه دهنده انرژی تمیز و تجدید پذیر برای زندگی روی زمین است. این انرژی تجدید پذیر هرگز مورد استفاده قرار نمی گیرد و می تواند در یک دوره زمانی کوتاه در مقایسه با زندگی انسان توسط فرآیندهای طبیعی دوباره پر شود. امواج آب ، باد ، زمین گرمایی ، زیست محیطی و اقیانوس انواع انرژی تجدید پذیر هستند که بیشتر آنها به طور مستقیم با وجود جنگل ها و پایداری مرتبط هستند. جنگل ها سرشار از منابع طبیعی هستند و تقریباً می توانند تمام انرژی مورد نیاز انسان را تأمین کنند. پوشش پوشش گیاهی جنگلی ، که توسط درختان حاکم است ، در حفظ پایداری انرژی ، حفظ و حفظ کیفیت آب های زیرزمینی ، جلوگیری از گرم شدن کره زمین در ضمن تثبیت دما ، تأمین سهام منابع زمین گرمایی ، آب و زیست توده و همچنین تولید اکسیژن موجود در ما نقش دارد. زنده ماندن.

انرژی تجدید پذیر: آیا اصلی یا ثانویه آن است؟

برداشتی که در حال حاضر در جریان است این است که انرژی های تجدیدپذیر هنوز به عنوان جایگزینی برای نفت و زغال سنگ قرار می گیرد، به این بهانه که اگر روزی انرژی فسیلی تمام شود، می توان به انرژی های تجدیدپذیر تبدیل شد. در واقع انرژی های فسیلی و انرژی های تجدیدپذیر دو انرژی اولیه برای زندگی انسان هستند. انرژی فسیلی تا حدودی ظرفیت استفاده را دارد زیرا اعتقاد بر این است که در صورت استفاده مداوم تمام خواهد شد. در این میان، انرژی های تجدیدپذیر هرگز تمام نمی شوند. با این حال، اگر طبیعت آسیب دیده باشد، به ویژه جنگل هایی که انرژی های تجدیدپذیر زیادی ذخیره می کنند، حداکثر انرژی تجدیدپذیر حاصل نخواهد شد. علاوه بر این، استفاده از انرژی از سوخت های فسیلی می تواند تهدیدی برای محیط زیست باشد، اما نه برای انرژی های تجدید پذیر.

با این حال، کنار گذاشتن کامل استفاده از انرژی های فسیلی نیز غیرممکن است زیرا انرژی های تجدیدپذیر به اندازه انرژی های فسیلی قوی نیستند. اگرچه هر دو از طبیعت می آیند، به عنوان مثال، انرژی های تجدیدپذیر نیاز به سرمایه گذاری و سرمایه زیادی دارد، بسیار وابسته به آب و هوا و نور خورشید است و به باتری یا ذخیره انرژی مشابه نیاز دارد تا بتوان از آن استفاده کرد.

انرژی های تجدید پذیر در نروژی

داده های اخیر نشان می دهد که نروژ دارای بیشترین انرژی تجدیدپذیر در جهان است. نه کمتر از 98 درصد کل مصرف انرژی نروژ از منابع تجدیدپذیر تامین می شود. نروژ بیش از هر کشور دیگری در جهان از انرژی آبی استفاده می کند زیرا دره ها و رودخانه های زیادی دارد که با افزایش بارندگی به دلیل آب و هوا، این کشور آب زیادی برای تولید برق دارد. بدیهی است که بیشتر آب در رودخانه ها و دره هایی که جنگل های خوبی دارند ذخیره می شود. نروژ تجربه زیادی در زمینه انرژی های تجدیدپذیر دارد. پس از نروژ، برزیل و نیوزلند پس از نروژ از نظر انرژی های تجدید پذیر. در نتیجه، از کمبود نفت و گاز در کشورهای نامبرده خبری کم یا اصلاً وجود ندارد.

جنگل ها و انرژی پایدار در اندونزی

اندونزی حداقل هشت منبع انرژی تجدید پذیر را در خود جای داده است: سوخت های زیستی ، زیست توده ، زمین گرمایی ، آب ، باد ، خورشید ، امواج اقیانوس و جزر و مد. بر اساس سیاست ملی انرژی (KEN) ، هدف از ترکیب انرژی تجدید پذیر در تأمین انرژی اولیه در سال 2025 با بهینه سازی استفاده از انرژی جدید و تجدید پذیر و به حداقل رساندن استفاده از نفت به کمتر از 25 ٪ است. این منبع انرژی تجدید پذیر را می توان به وفور در جنگل های اندونزی یافت ، که 10 ٪ از جنگلهای بارانی گرمسیری جهان را در بر می گیرد و با تهیه فرایندهای آب و رسوب طبیعی یکی از منابع اصلی انرژی انسان است. جنگل های اندونزی همچنین مقدار زیادی از انرژی زیست توده را تأمین می کنند.

از آنجا که انرژی تجدید پذیر به پول و فناوری کافی نیاز دارد ، دولت اندونزی برای توسعه انرژی تجدید پذیر با سازمان های غیر دولتی مانند IEA (آژانس بین المللی انرژی) همکاری می کند. دولت اندونزی همچنین با کشورهایی که با موفقیت مدیریت انرژی تجدید پذیر مانند نروژ ، آلمان و سنگاپور را با موفقیت مدیریت کرده اند ، همکاری می کند. به همین ترتیب ، در طول G20 در اندونزی ، انتقال انرژی به اولویت اصلی اندونزی و کشورهای G20 تبدیل شد. با این حال ، در حالی که اندونزی از پتانسیل بسیار خوبی برای انتقال انرژی برخوردار است ، در حال حاضر چهارمین تولید کننده برق فشرده زغال سنگ در G20 است.

اندونزی جنگل های بزرگی دارد ، اما واقعیت این است که از زمین های جنگلی به طور گسترده ای برای حمایت از بخش اقتصادی و رشد جمعیت استفاده می شود. پروفسور دانشکده جنگلداری و محیط زیست IPB Bogor ، پروفسور محمد بوس صالح ، فاش کرد که در سال 1990-2020 کاهش در پوشش جنگل اندونزی وجود دارد که در سال 2025 20 ٪ افزایش خواهد یافت. نسل منابع انرژی. اگرچه جنگل های اندونزی در آینده از پتانسیل های بسیار خوبی برای انرژی های تجدید پذیر برخوردار هستند ، اما همچنین به نحوه مدیریت آنها بستگی دارد.

این را به اشتراک بگذارید:

مربوط

انرژی

بحران نفت نیجریه و پیامدهای آن بر مشاغل

11 دسامبر 2022

کشور نفت خیز آفریقایی نیجریه 218 میلیون نفر جمعیت دارد. نفت اولین بار در سال 1956 در نیجریه کشف شد. این کشور دارای ذخایر نفت خام اثبات شده 37050 میلیون بشکه است که تقریباً 2/3 اقتصاد نیجریه را پشتیبانی می کند. هر روز خطوط لوله نیجریه برای سرقت بیش از 300000 بشکه نفت شکسته می شود. سرقت نفت خام شامل کلیه اقدامات غیرقانونی مانند ذخیره سازی غیرقانونی، آسیب به خط لوله، سیفون، قاچاق، حمل بدون مجوز، فرآوری نفت خام و فرآوری فرآورده های نفتی است.(SOREMI، 2019) این فعالیت غیرقانونی از سال 2012 که دولت نیجریه به شورشیان محلی در منطقه دلتا عفو داد، افزایش یافته است.

دزدی نفت در اواخر دهه 1970 آغاز شد، زمانی که جوانان ستیزه جو در دلتای نیجر علیه دولت نیجریه و شرکت های چند ملیتی (MNCs) برای کنترل منابع جنگ به راه انداختند. ظهور ستیزه جویانه جوانان در دلتای نیجر با مبارزات غیرخشونت آمیز علیه شرایط بد زندگی در منطقه نیجر و کاهش صندوق استخراج از 50 درصد رانت و حق امتیاز نفت به 1. 5 درصد که در سراسر جوامع تولیدکننده نفت در این منطقه پخش می شود مرتبط است. اواخر دهه 1970 تا 1980. فقدان فعالیت های عمرانی و اشتغال در منطقه منجر به تشدید خشونت های سیاسی مردم و دزدی نفت شد.

فساد گسترده در ارتش و ساختار سیاسی نیجریه موضوع سرقت نفت را تشدید کرد. در طول رژیم نظامی نیجریه، مقامات فاسد در سرقت نفت دست داشتند. هنگامی که حاکمیت دموکراتیک در سال 1999 احیا شد، کسانی که در مناصب اقتدار بودند به طور غیر رسمی و غیرمستقیم درگیر شدند، زیرا درآمدهای حاصل از سرقت نفت می توانست برای تامین مالی کمپین های انتخاباتی و ترتیب دادن ترورهای هدفمند، خرید آرا، استخدام اراذل و اوباش برای ممانعت از رای گیری به منظور جلوگیری از رای گیری هدایت شود. در قدرت بمانددزدی نفت، بودجه ای را برای حفظ دولت رانتی دیرینه فراهم می کند.

وضعیت فعلی

روزانه حداقل 150 هزار بشکه نفت خام در سطح جهان به سرقت می رود. از این میان، از هر چهار بشکه نفت خام، یک بشکه از دلتای نیجر تامین می شود. ترمینال بانی، بزرگترین تولید کننده نفت خام در نیجریه، 95 درصد از تولید خود را در سرقت نفت از دست می دهد. مله کیاری، مدیر عامل شرکت ملی نفت نیجریه به مشارکت کلیساها و مساجد در تسهیل ذخیره سازی سوخت سرقت شده اشاره کرد.(محرمانه اقتصادی، 2019)

مشاغل نفتی چینی در نیجریه سالانه بیش از 3 میلیارد یوان را از دست می دهند. سرقت نفت خام هزینه های نفتی Daqing 7 میلیارد یوان در سال ، در حالی که سلطنتی هلندی پوسته سالانه 7 میلیارد دلار در نیجریه از دست داد. در ژوئن سال 2022 ، دو مورد از بزرگترین شرکتهای نفتی چندگانه ، شل و ExxonMobil تصمیم گرفتند که به دلیل ضررهای متحمل شده ، واحدهای تولیدی خود را بفروشند.

تخمین زده می شود که حداقل 295 ارتباط غیرقانونی در این خط لوله طول 200 کیلومتری وجود دارد که ثروت کشور را از بین می برد. حتی اگر شرکت های نفتی روش ها و تکنیک های مختلفی را برای تشخیص شیرهای غیرقانونی پیاده سازی کرده اند ، خط لوله نفت به حدی طولانی است که نظارت و نظارت بر وضعیت واقعی به موقع دشوار است. طبق گزارش های منتشر شده در سپتامبر 2022 ، نیجریه هر ماه 700 میلیون دلار به دلیل سرقت نفت از دست می دهد. نیجریه در سه ماهه اول سال 2022 ، مطابق با رئیس کمیسیون تنظیم مقررات بالادست نیتری نیجریه ، Gbenga Komolafe ، 1 میلیارد دلار درآمد از دست داد.(آدسینا ، 2022)

دولت نیجریه حتی در 17 نوامبر 2019 کمیته فنی تشکیل داد تا مظنونان کلیدی درگیر در سرقت نفت تحت رهبری Roselyn Coyne را جستجو و شناسایی کند. کمیته در گزارش خود همچنین 12 بازیکن اصلی را در این مشکل یعنی پالایشگاه های نفت ، شرکت های کود ، کارخانه های غیرقانونی صنعتگر و پالایشگاه ها شناسایی کرد. در آگوست سال 2022 ، دولت نیجریه پورتال آنلاین را برای نظارت بر سرقت نفت راه اندازی کرد و تعهد به پاداش خبرچین کرد. آنها همچنین یک مأمور سابق را استخدام کردند که سابقه سرقت نفت را برای نظارت خط لوله داشت.

زاویه سیاسی

خشونت و بی ثباتی ناشی از سرقت نفت به سرعت در مناطق خارج از دلتای نیجر ، به خارج از مرزهای ملی خود گسترش می یابد. جوانان مناطق اطراف سرقت نفت را بسیار پرسود می دانند. آنها به طور معمول اسلحه برای حمله به تسهیلات نفتی و غیر نفتی برای خدمت به منافع مالی سرمایه گذار خود فراهم می شوند. به طور معمول ، همان افراد درگیر در این فعالیت ها ، از سلاح های داده شده خود برای تحریک خشونت در نقاط مختلف کشور استفاده می کنند. آنها در تسهیل ماندگاری رژیم های فاسد سیاسی نقش مؤثر دارند و در حمله به مخالفان سیاسی یا تقلب در انتخابات نقش دارند. به این ترتیب ، آنها تهدیدی برای امنیت ملی نیجریه هستند.

بخش بزرگی از سرقت نفت در دریاهای مرتفع و در پایانه های صادرات نفت رخ می دهد که منجر به افزایش دزدی دریایی دریایی در زیر منطقه شده است. دزدان دریایی دریایی دارای دو کارکرد است: آنها از کشتی های نفتی که نفت خام غیرقانونی را به عنوان مأمورین امنیتی غیر دولتی حمل می کنند ، محافظت می کنند و به عنوان مأمور کارگران نفتی دریایی عمل می کنند و کشتی های نفتی حمله می کنند که دارای نفت خام قانونی در سراسر دریاهای بلند با هدف سرقت نفت هستندوادسرقت نفت نیز از دزدان دریایی دریایی نیز سود می برد ، که منجر به افزایش عملکرد آنها در آبراه ها می شود و مانع جریان آزاد کالاها و خدمات در زیر منطقه می شود. به عنوان سرمایه گذاران نفت دزدان دریایی و دارایی های آنها ، خشونت و پرخاشگری مداوم در آبراه های آفریقای غربی وجود دارد. صلح و امنیت کشورهای آفریقای غربی ، به ویژه در سواحل که مسیرهای نفتی به اروپا ، آمریکا و آسیا در برابر خشونت به سرقت نفت و دزدی دریایی بسیار آسیب پذیر هستند. ورود بوکوحرام و ایسوا نیز تهدیدی قابل توجه برای منطقه است ، اما بیشتر ظرفیت نظامی نیجریه به سمت پلیس و جلوگیری از سرقت نفت هدایت شده است. این نیز پیامدهای امنیتی طولانی مدت دارد.(سین ، 2013)

سرقت نفت در این کشور هیچ تاثیری در روابط دیپلماتیک نیجریه نداشته است زیرا درگیری به نظر می رسد یک درگیری داخلی است. سفیر پیشین ایالات متحده در نیجریه جان کمپبل ، اظهار داشت که فشار خارجی نمی تواند تغییر مطلوبی در اوضاع ایجاد کند زیرا سرقت نفت برای مدت طولانی در سیاست های نیجریه حک شده است. حلقه های سرقت نفت هرگز موضوع تحقیقات مهم یا پیگرد قانونی پلیس یا دادستان های خارجی نبوده است. اگرچه اینترپل یک دفتر منطقه ای در آبیدجان را حفظ کرده و در سال 2008 یک کارگروه ضد دزدی دریایی ایجاد کرده است ، اما این سازمان هیچ عملیاتی هدفمند را در برابر سرقت نفت خام انجام نداده است. هیچ تخصص موضوعی داخلی در UNODC (دفتر مواد مخدر و جرم سازمان ملل) وجود ندارد. در خارج از قلمرو اجرای قانون ، کارشناسان تجاری و جامعه مدنی به طور معمول از این مسئله چشم پوشی می کنند.

پیامدهای تجاری

خرابکاری خط لوله و سرقت نفت خام مربوطه ، مشاغل خاصی را وادار کرده است تا تولید و یا فروش دارایی های خود را متوقف کنند. از آنجا که آنها دیگر هیچ پتانسیل توسعه در سرزمین و دارایی های کم عمق خود را نمی بینند ، پوسته ، شورون ، موبیل و سایر شرکتهای بین المللی نفت (IOC) آنها را به فروش می رسانند. این بنگاهها مشکل عملیاتی را مقصر می دانند - اختلاف اساسی بین آنچه در چاه و خروجی در پایانه ها ایجاد می کنند. این تغییر در خروجی خام در پایانه ها ، همراه با هزینه پاکسازی محیط زیست و سایر مسائل امنیتی ، به عنوان بازدارنده سرمایه گذاری تازه در صنعت و کشور عمل می کند. از دست دادن علاقه و اعتماد سرمایه گذاران به بخش نفت و گاز به شدت تحت تأثیر سرقت مداوم نفت خام و خسارت خط لوله قرار گرفته است. این کمک می کند تا توضیح دهد که چرا نیجریه به اندازه یک بار برای سرمایه گذاری مستقیم خارجی جذاب نیست.

ثبات بودجه نیجریه در معرض خطر است زیرا مخزن غیرقانونی و سرقت نفت تا 400000 بشکه از تولید روزانه نفت کشور مصرف می کند. ضرر و زیان به سارقان نفتی و نشت دولت ، ممکن است از مجموعه رسمی پول نفتی به خزانه نیجریه پیشی بگیرد ، حتی اگر موج فعلی سرقت نفت اقتصاد کشور را خراب کند. از سپتامبر 2022 ، نیجریه دارای 25 مین نرخ تورم بالا در جهان است که افزایش هزینه های غذایی و انرژی به عنوان محرک های اصلی قیمت افزایش می یابد. ارزش نیرو در تنها 5 سال حدود 95 ٪ کاهش یافته است و به بازار سیاه 705/$ عبور می کند. کاهش درآمد نیجریه می تواند با این از دست دادن ارزش ارز مرتبط باشد. همه این عوامل در کنار هم زنده ماندن مشاغل بسیار دشوار است زیرا ریسک مداوم از دست دادن سرمایه گذاری های خود را از دست می دهد.

اقتصادی: در نیجریه ، نرخ بیکاری در همه جای خارج از صنعت نفت بیشتر است. این کشور به فروش نفت خام بسیار وابسته است. صادرات نفت 90 ٪ سود ارزی ، 95 ٪ از درآمد صادرات و 80 ٪ درآمد دولت فدرال را تشکیل می دهد. بخش نفت بیش از 70 ٪ از درآمد دولت نیجریه را تحت سیستم دولتی Rentier ، سایر مشاغل ، به ویژه در بخش کشاورزی ، که منبع اصلی درآمد کشور تا اخیر بود ، اکنون پول و شغل بسیار کمی فراهم می کند.

اجتماعی: جنگ سالاران در دلتای نیجر غالباً از سرقت نفت به عنوان ابزاری برای بدست آوردن سلاح و همچنین استخدام و آموزش جنگجویان در نبردهای پایدار سوء استفاده می کنند ، که این یک مبارزه بسیار طولانی بین نظامی و غیرنظامیان است. این خریدها و تقویت ها به سازمانهای "جنایی مسلح" ابزارهای مورد نیاز خود را برای ادامه فعالیت خود در فعالیت های غیرقانونی می دهد. بزرگسالان جوان ممکن است تصمیم بگیرند که مدرسه را ترک کنند و به باندهای "جنایی مسلح" بپیوندند تا از طریق سرقت نفت ثروتمند شوند ، که ممکن است منجر به افزایش ترک تحصیل در مدرسه شود. با توجه به این احتمال که جوانان ممکن است درگیری با ارتش یا سایر سازمان های جنایتکار جان خود را از دست بدهند یا احتمالاً در زندان باد کنند ، این ممکن است منجر به از دست دادن پرسنل مورد نیاز برای پیشرفت جامعه شود. به دلیل درگیری بین گروه های ارتش و "مسلح" ، خشونت در داخل سازمان های جنایی و کاهش درآمد خانوار در نتیجه زمین های کشاورزی مسموم و آبراه ها ، دلتای نیجر آوارگی داخلی جمعیت را تجربه کرده است. بسیاری از خانواده ها به دلیل این امر از بین بردن شهرهای خود ، یا به مناطق همسایه تولید کننده نفت در کنار همسایگان در پیگیری زمین های غنی ماهیگیری یا کلانشهرها در سراسر کشور برای زندگی در زاغه ها و پیدا کردن اشتغال کم درآمد ، ترک کرده اند.