ریسک عملیاتی و کارآیی: دو طرف یک سکه

از دیدگاه ریسک عملیاتی ، نیازهای ارتباطی خزانه دار شرکت به ندرت از طرف خود خزانه داران شرکت به درستی مورد بررسی قرار گرفته است. به طور سنتی ، یک بانک به یک تجارت شرکتی می رود و شیوه هایی را که دو سازمان با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند ، دیکته می کند. خزانه دار شرکت […]

از دیدگاه ریسک عملیاتی ، نیازهای ارتباطی خزانه دار شرکت به ندرت از طرف خود خزانه داران شرکت به درستی مورد بررسی قرار گرفته است. به طور سنتی ، یک بانک به یک تجارت شرکتی می رود و شیوه هایی را که دو سازمان با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند ، دیکته می کند. خزانه دار شرکتی برای اطمینان از روابط تجاری خوب بین دو طرف به این خواسته ها خم می شود ، زیرا این بانک معمولاً اولتیماتوم "کار من را انجام می دهد یا اصلاً" ارائه می دهد.

اگر پس از آن یک شرکت عادی و قابل توجه که دارای چندین رابطه بانکی است ، استفاده کنید ، یک فناوری زیادی از طرف شرکت ها برای پاسخگویی به خواسته های خاص بانک های خود به اتمام می رسند ، اما این فناوری هیچ ارتباطی با روز ندارد-امروزه اداره تجارت شرکت ها. هنگامی که چندین روابط بانکی وجود دارد ، و بنابراین از زیرساخت های ارتباطی چندگانه استفاده می شود ، این پیچیدگی را به زیرساخت های شرکت می افزاید که منجر به افزایش ریسک و هزینه می شود. راه حل های مختلف بانکی/خزانه داری نیز ریسک و هزینه را افزایش می دهد ، همانطور که بسیاری از بانک ها هنوز از استانداردهای صنعت برای برقراری ارتباط با مشتریان شرکت خود استفاده نمی کنند. همه این پیچیدگی های اضافه شده باعث افزایش پتانسیل سیستم برای شکست می شود و این باعث افزایش خطر عملیاتی می شود.

از طرف ریسک عملیاتی ، همچنین یک سؤال در مورد اینکه آیا یک شرکت می تواند معاملات لازم مربوط به بانکی خود را انجام دهد و در عین حال زیرساخت هایی را که از آن معاملات انجام شده پشتیبانی می کند ، انجام دهد.

در گذشته، کل موضوع ریسک عملیاتی و کارایی عملیاتی در رابطه بانک با شرکت چندان مهم تلقی نمی شد، زیرا نقش مدیریت خزانه داری چیز دیگری بود. به طور سنتی، مدیران خزانه داری به طور فعال در مدیریت پول شرکت در سطح بین المللی مشارکت نداشتند و مطمئناً نیازی به آشنایی با موضوعاتی مانند تجارت ارز خارجی (FX)، استراتژی های مشتقات و غیره نداشتند. در برخی موارد، عملکرد خزانه یککسب و کار از دریافت یک گزارش دو هفته ای که نشان دهنده قرار گرفتن در معرض مالی یا مازاد است، بسیار خوشحال می شود، و برنامه ریزی نحوه استفاده از پول سازمان در جای دیگری مدیریت می شود - اغلب توسط بانک های شرکت.

تغییر مقررات همچنین باعث می شود که عملکرد خزانه داری در شرکت ها تکامل یابد. مقررات جدید، مانند دستورالعمل خدمات پرداخت (PSD)، روند پرداخت ها را سرعت می بخشد و رقابت را در سراسر بخش پرداخت افزایش می دهد. این بدان معنی است که شرکت ها می توانند از تغییرات در نرخ بهره و FX و همچنین خدمات پرداخت مقرون به صرفه تر و انعطاف پذیرتر بهره ببرند. آن ها می توانند پول خود را به شیوه ای چابک تر جابه جا کنند و در مجموع آن ها را به طور مؤثرتری مدیریت کنند، عمدتاً به نفع خودشان و نه بانک هایشان. در نتیجه، برای عملیات خزانه داری شرکت ها به طور فزاینده ای مهم است که راه حل های فن آوری مناسب برای تسهیل توانایی سریع، آسان و تضمین شده برای استفاده از این محیط رقابتی جدید وجود داشته باشد. مطمئناً قابلیت اطمینان یک عامل کلیدی است. این تضمین قابلیت اطمینان از نقطه نظر ریسک عملیاتی مهم است، زیرا یک سازمان باید بداند که می تواند معاملات را در صورت نیاز انجام دهد.

قابلیت اتصال

با شروع بخش اتصال از فرآیند، معمولاً سه راه وجود دارد که در آن بانک امروزی ارتباط با یک شرکت را در نظر می گیرد:

1. از طریق اینترنت.
2. از طریق سوئیفت.
3. از طریق سیستم/شبکه خصوصی بانک.

با این حال، هر سه این کانال های ارتباطی دارای مزایا و معایبی هستند.

اینترنت

در حالی که اینترنت ارزان تر است، به عنوان یک شبکه عمومی، یک مسئله امنیت است. دیگری این است که هیچ سطح خدمات تضمین شده ای وجود ندارد و بنابراین هیچ قابلیت اطمینان تضمین شده ای وجود ندارد. در حالی که شرکت های فناوری می توانند امنیت را روی آن زیرساخت اینترنتی قرار دهند، خزانه داران شرکت ها به طور خودکار با استفاده از یک شبکه عمومی احساس راحتی نمی کنند. توانایی اعتماد به فناوری شما یک مسئله کلیدی برای شرکت ها است، همانطور که در همه جنبه های کسب وکار هم همین طور است.

اکثر ما به عنوان مشتریان خرده فروشی از استفاده از زیرساخت اینترنتی امن برای تراکنش های خرده فروشی راضی هستیم، زیرا مبالغ پولی که منتقل می شود ناچیز است و نمی خواهیم برای پرداخت از طریق بانک خود هزینه ای بپردازیم. مشتریان شرکتی نیز ترجیح می دهند برای انجام پرداخت ها پولی پرداخت نکنند، اما از آنجایی که مقدار پول مورد نظر بسیار بزرگتر است، به این معنی است که کل جنبه ریسک، امنیت و قابلیت اطمینان نیز به یک موضوع بسیار بزرگ تر تبدیل می شود. به همین دلیل است که گاهی اوقات یک بانک به یک شرکت می گوید که از یک ارائه دهنده خدمات پیام رسانی مانند SWIFT استفاده کند.

سریع

با این حال، ثابت شده است که رویکرد استفاده از سوئیفت برای مشتریان شرکتی بانک ها پرهزینه است - تنها حدود 300 شرکت جذب شده اند تا مستقیماً از خدمات پیام رسانی سوئیفت استفاده کنند - اما این امر امنیت و تحویل مطمئن تراکنش را از بین نمی برد. پیام ها یک عامل کلیدی برای شرکت ها و بانک های آنها است.

شبکه خصوصی یک بانک

در بخش شرکتی، وقتی به توانایی خود بانک ها در ارائه امن ترین راه حل ها برای تراکنش های شرکت به بانک نگاه می کنیم، بحث اعتماد نیز وجود دارد. از نظر یک خزانه دار شرکتی، بانکی که راه حل پیام رسانی خود را توسعه می دهد، به طور خودکار اعتبار لازم برای ارائه امنیت ارتباطات را ندارد، زیرا برخلاف ارائه دهنده خدمات پیام رسانی امن مانند BT یا SWIFT، ارائه فناوری ارتباطات ایمن پیشرو است. کسب و کار اصلی آنها نیست.

هنگامی که به نیازهای خزانه دار شرکتی از سمت عملکرد خزانه داری شرکت نگاه می کنیم، که این مقاله چگونه آغاز شد، بعید است که یک خزانه دار شرکتی زیرساخت ارتباطی متفاوتی را برای هر رابطه بانکی که باید مدیریت شود انتخاب کند. اولویت برای یک پنجره واحد است، یک نمای کلی از تمام روابط بانکی شرکت، با یک زیرساخت واحد در پشت آن پنجره که ارتباط را برای همه بانک هایی که شرکت با آنها سروکار دارد، فراهم می کند.

کارایی عملیاتی و مدیریت ریسک

شرکت ها دوست دارند این سطح از کارآیی عملیاتی را تحقق بخشند ، اما این امر باید با مسئله خطر عملیاتی متعادل شود. بسته به این که فقط به یک زیرساخت ها امکان ایجاد اشتباه در این زیرساخت ها را فراهم می کند. اگر یک سازمان بیش از حد کارآمد شود ، خطرات اضافی را به خود می گیرد: اگر یک شرکت مسائل را بسیار لاغر و کارآمد کند ، اگر یک سیستم ارتباطی کلیدی خراب شود چه اتفاقی می افتد؟استمرار تجارت و کارآیی عملیاتی دو طرف یک سکه است. در برخی از بخش ها ، از جمله کاربران و ارائه دهندگان خدمات مالی ، معمولاً وزن سنگین تری وجود دارد که در سمت مدیریت ریسک نسبت به سمت کارآیی عملیاتی آن سکه اعمال می شود.

راه حل هایی که تمایل به ارائه به یک خزانه دار شرکتی برای دستیابی به این دیدگاه تک پنجره ای دارند ، معمولاً جمع آوری بسته های نرم افزاری است که با تفسیر بین همه سیستم های مختلف بانکی ، قالب های مختلف و پروتکل های مختلف که شرکت ها اجباری هستند ، روابط بانکی شرکت ها را ادغام می کنند. برای استفاده. با این حال ، مشکل این است که در پشت این پنجره هنوز پیچیدگی و عارضه زیادی در درون فناوری است ، به طوری که وضعیتی بوجود می آید که به موجب آن آنچه از نظر جسمی دیده می شود خوب و ساده است اما در پشت پنجره پیچیدگی باقی مانده و خطر داردحذف نشده است

پیچیدگی این امر در هنگام نگاه به مسیری که بانک ها و شرکت های پیشرفته تر دوست دارند از نظر ارتباط متقابل سیستم های برنامه ریزی منابع سازمانی (ERP) خود برای بهره برداری از روابط متقابل خود و همچنین روابط متعدد شرکتی ، بیشتر پیش بروند. که هر یک از طرفین دارند. رابطه بین یک شرکت بزرگ و یک بانک فقط یک رابطه از صدها و هزاران رابطه تجاری است که شرکت ها حفظ می کنند. در حالت ایده آل یک بانک دوست دارد در تجارت شرکت ها تعبیه شود تا بانک بتواند به دنبال راه های بیشتری برای خدمت به مشتری شرکت به منظور افزایش درآمد بانک باشد - بلکه به این دلیل که شرکت ها از طرف شرکای بانکی خود خدمات کلی بهتری کسب می کنند ،این باعث افزایش سطح کارآیی عملیاتی برای شرکت ها می شود. همانطور که قبلاً دیدیم ، وقتی شرکت ها برای افزایش کارآیی عملیاتی ، با سایر شرکت ها و بانک ها ارتباط برقرار می کنند ، پس از آن نیز خطر عملیاتی را افزایش می دهند زیرا هر یک از طرفین به دیگری وابسته تر می شوند.

نتیجه

خزانه داران شرکتی به طور فزاینده ای باید به دنبال استفاده از ارائه دهندگان خدماتی باشند که می توانند طیف وسیعی از راه حل ها را متناسب با نیازهای خاص و متغیر خود ارائه دهند، از راه حل های عملیاتی گسترده تر که سیستم های فناوری اطلاعات و زیرساخت خود را مدیریت می کنند و انعطاف پذیری را در سراسر تجارت خود افزایش می دهند تا راه حل های خاص تر. که می تواند با حفظ سطوح مناسب مدیریت ریسک، کارایی ایجاد کند.

با این حال، این امر از طریق یک شبکه مرکزی، یک کامپیوتر مرکزی و یک ارائه دهنده فناوری به دست نمی آید - این از فدرال کردن همه این محیط های مختلف حاصل می شود. شرکت یکی از عناصر فدراسیون است، بانک عنصر دیگری است، و هر عرضه کننده و مشتری عنصر دیگری را نشان می دهد - هر یک از آنها سیستم ها و پیچیدگی های خاص خود را دارند. یکپارچگی واقعی در این روابط شرکتی و بانکی با اتصال شبکه ها به یکدیگر و ایجاد کارکرد با حداقل ریسک، حداکثر امنیت و کارایی عملیاتی بهینه، خود را کاملاً به محیط پروتکل اینترنت (IP) می رساند.

در عملکرد خزانه شرکت، نیاز تجاری به یکپارچه سازی سیستم های فناوری اطلاعات چند شبکه برای بهبود عملیات خزانه، کاهش منابع مورد نیاز برای مدیریت سربار فناوری اطلاعات و بهبود کارایی عملیاتی از طریق استانداردسازی و بهبود سطوح خدمات است. از طرف بانک ها، یک محیط IP به آن ها اجازه می دهد تا به سرعت دسترسی خود را به مشتریان فعلی و جدید گسترش دهند، سیستم های خود را راحت تر با مشتریانشان فدرال کنند، و تعامل خود را با مشتریان شرکتی خود برای ایجاد فرصت های تجاری جدید افزایش دهند.