آزمایش ایران با ایده های گاندی باید موفق شود

حق بیمه

اعتراضات ضد رژیم به رهبری زنان گوتسی ایرانی که به انیماتور ایده های جدید و حامل سرمایه اخلاقی تبدیل شده اند ، نقطه عطف اصلی در تاریخ پس از انقلاب ایران هستند.

ژان پاتوکا ، فیلسوف چک یک بار نوشت که "زندگی که مایل به فدا کردن خود به آنچه معنادار می شود ، ارزش زندگی ندارد."دیکته ها و دیکتاتورها هرگز نمی توانند در حقیقت زندگی کنند. اما آنچه تاریخ نسل های آینده را در ایران نشان می دهد این است که زنان و مردان ، جوان و پیر در آنجا زندگی می کردند که شجاعت داشتند که از حقوق خود بایستند.

برای اولین بار در تاریخ خود ، جمهوری اسلامی ایران با مقاومت سختی از طرف شهروندان ایرانی در داخل و خارج از کشور روبرو می شود. صدها نوجوان ، جوانان و دانشجویان دانشگاه در شرایط بی رحمانه و غیر انسانی دستگیر و نگهداری شده اند. به همین ترتیب ، رژیم ایران با موجی از اعتراضات در سراسر کشور از همه جنبه های زندگی روبرو شده است. از آغاز ناآرامی های فعلی در ایران ، ده ها هزار ایرانی که در خارج از کشور زندگی می کنند در خیابان های اروپا ، آمریکای شمالی ، استرالیا و جاهای دیگر راهپیمایی کرده اند. بیشتر این معترضین متعلق به نسل جوانی ایرانی ها در کشورهای غربی متولد و بزرگ شده اند. همچنین ، در میان این موارد ، بسیاری از ایرانیان ، روشنفکران ، دانشمندان و هنرمندانی هستند که در سالهای پس از انقلاب ایران در سال 1979 کشور خود را ترک کرده اند. سوء مدیریت اقتصادی و مشکلات سیاسی تحمیل شده توسط رژیم اسلامی در ایران ، همراه با رشوه و فساددلایل اصلی شکاف گسترده بین نخبگان سیاسی و طبقه متوسط آن بوده است. بنابراین ، 43 سال از استبداد تئوریک و نقض حقوق بشر ، جوانان ایران را در وضعیت ناامیدی و ناامیدی قرار داده است.

شاخص های با فرکانس بالا در Novembe صعود جزئی را نشان می دهد.

عدالت نیاز به نگه داشتن سوء استفاده از قدرت دارد

نخست وزیر مودی برای پرچم گذاری واند بهارات اکسپرس از Howrah On.

چه نزاع های تند و زننده می توانند رفتار عمومی خوبی داشته باشند

هزاران نفر برای هفت هفته گذشته روز و شب به خیابان ها رفته اند ، با وجود سرکوب نیروهای امنیتی که نزدیک به 300 نفر را کشته است. اما این خشونت برهنه و ظلم وحشیانه ، که جان بسیاری از زنان و مردان جوان را به همراه داشته است ، امید و هیجان را در بین جوانان ایران از تغییر واقعی در ایران متوقف نکرده است. به نظر می رسد ، با وجود همه وحشیانه ها و قتل هایی که توسط نیروهای سرکوب دولت انجام می شود ، مردم حاضر نیستند از خیابان ها ، مدارس ، دانشگاه ها و کارخانه ها دست بکشند. این یک نقطه عطف در تاریخ سیاسی اخیر ایران است که جهان نمی تواند آن را نادیده بگیرد. به نظر می رسد که جنبه تغییر در ایران یک بار دیگر سعی می کند از بطری خارج شود.

در مورد زنان ایرانی ، پاسخ آنها به خشونت رژیم ایران و ارزشهای شوونیستی مرد جامعه ایران این بوده است که فکر کند سیاست در ماهیت زنانه خود است. این روند زنانه شدن مخالفان ایران ، دسترسی زنان به حوزه عمومی ایران را به عنوان شهروندان خودگردان و عناصر فعال تغییر ساختاری تضمین کرده است. مطمئناً ، با استراتژی های خلاقانه و اعتقاد اساسی آنها به روند زنانه سازی حوزه عمومی ایران ، زنان ایرانی به انیماتورهای ایده های جدید و حامل سرمایه اخلاقی تبدیل شده اند. آنچه زنان ایرانی و به ویژه نسل جوان دانش آموزان مدرسه ای در حال آموزش تأسیس سیاسی ایران هستند این است که اگر همچنان به دست کم گرفتن انقلاب ارزشهایی که در ایران امروز رخ می دهد ، دست کم می گیرد ، فقط با رویای خود برای سلطه در معرض خطر خود است. وادبه طور طبیعی ، اگر اینگونه باشد ، زمان آن رسیده است که رهبران سیاسی ایران از این واقعیت آگاه شوند که ضرب و شتم و کشتن مردان و زنان جوان در خیابان های ایران نشانه ضعف است ، نه نمونه ای از رهبری.

با این حال ، حقیقت این است که رهبری ایران از هیچ ارزش ، سیاسی یا مذهبی دفاع نمی کند. این فقط برای نجات دیکتاتوری خود می کشد.

برای جوانان ایرانی که به دنبال پایان دادن به اقتدارگرایی و ظهور دموکراسی در کشورشان هستند ، درسهایی که از عدم خشونت گاندی به دست آمده اند ، مخلوط شده است. از یک سو ، وحشیگری و ظلم رژیم ایران ، کشته شدن حتی کودکان مدرسه ، به نظر می رسد در بین شهروندان ایران احساس بدبینی نسبت به عدم خشونت توسط قهرمانان اخلاقی مانند مهاتما گاندی و مارتین لوتر کینگ ، جونیور ایجاد کرده است. اما ، از طرف دیگر ، تصاویر اخیر از اعتراضات پیرامون ایران ، مردان و زنان جوان را نشان می دهد که با دست های برهنه در حال جنگ با نیروهای امنیتی ایران هستند. آنها سعی می کنند قربانی گذشته خود نباشند و تلخی که با آن پیش می رود ، و به جای آن در انتهای تونل نگاه می کنند.

فراموش نکنیم که قدرت بزرگ مقاومت مدنی در ایران امروز سرمایه اخلاقی آن است. هرگز در 100 سال گذشته مردم ایران هیچ مزیت نظامی نسبت به رژیم های خود نداشته اند ، اما این هرگز آنها را از قیام در برابر اشکال مختلف بی عدالتی منصرف نکرد. در هر چهارراه تاریخ ، اقدامات غیر خشونت آمیز ادعای رژیم را برای مشروعیت اخلاقی تضعیف کرد و از کنترل سیاسی آن کاسته شد. به همین ترتیب ، انتخاب نافرمانی مدنی به اعتراضات اجتماعی در ایران نوعی لحن "گاندی" می دهد. مطمئناً سرمایه گذاری به گمانه زنی ها در مورد عمل عدم خشونت گاندی در ایران دشوار است. اما آنچه به نظر می رسد مطمئن است این است که نسل جدیدی از بازیگران جوان مدنی در حال آزمایش با اصول گاندی در یک ایران تغییر یافته است.