شاخص تولید ناخالص داخلی چیست؟

اکنون ما در موقعیتی هستیم که بتوانیم به سؤالی که قبلاً مطرح کردیم پاسخ دهیم: با توجه به تولید ناخالص داخلی اسمی برای اقتصاد ایالات متحده از سالهای 1960-2010 ، تولید ناخالص داخلی واقعی چقدر افزایش یافته است؟

برای اینکه ببینیم در واقع چه میزان تولید افزایش یافته است ، باید اثرات قیمت های بالاتر را بر تولید ناخالص داخلی اسمی استخراج کنیم ، به طوری که آنچه ما با آن باقی مانده ایم تولید ناخالص داخلی واقعی است ، افزایش مقدار کالاها و خدمات تولید شده. این کار به راحتی می تواند با استفاده از مفهومی که به عنوان تولید کننده تولید ناخالص داخلی شناخته می شود انجام شود. Deflator تولید ناخالص داخلی یک شاخص قیمت است که میانگین قیمت کلیه کالاها و خدمات موجود در اقتصاد را دارد. ما شاخص های قیمت را با جزئیات و نحوه محاسبه آنها هنگام کسب اطلاعات بیشتر در مورد تورم بررسی خواهیم کرد ، اما این تعریف در حال حاضر انجام خواهد شد. داده های مربوط به تولید ناخالص داخلی در جدول 1 آورده شده و در شکل 1 به صورت گرافیکی نشان داده شده است.

شکل 1. Deflator تولید ناخالص داخلی ایالات متحده ، 2010-2010. تقریباً مانند تولید ناخالص داخلی اسمی ، تولید ناخالص داخلی از سال 1960 تا 2010 به صورت نمایی افزایش یافته است. (منبع: BEA).

شکل 1 نشان می دهد که سطح قیمت ، همانطور که توسط تولید کننده تولید ناخالص داخلی اندازه گیری می شود ، از سال 1960 به طرز چشمگیری افزایش یافته است. با استفاده از فرمول نرخ رشد ساده که در صفحه آخر توضیح دادیم ، می بینیم که سطح قیمت در سال 2010 تقریباً شش برابر بیشتر از در است1960 (این شاعر برای سال 2010 110 در مقابل سطح 19 در سال 1960 بود). بدیهی است ، بخش عمده ای از رشد ظاهری تولید ناخالص داخلی اسمی به دلیل تورم بوده است ، نه تغییر واقعی در مقدار کالاها و خدمات تولید شده ، به عبارت دیگر ، نه در تولید ناخالص داخلی. به یاد بیاورید که تولید ناخالص داخلی اسمی می تواند به دو دلیل افزایش یابد: افزایش تولید و/یا افزایش قیمت. آنچه لازم است استخراج افزایش قیمت ها از تولید ناخالص داخلی اسمی است تا فقط تغییرات در خروجی اندازه گیری شود. از این گذشته ، دلارهایی که برای اندازه گیری تولید ناخالص داخلی اسمی در سال 1960 مورد استفاده قرار می گیرند بیش از دلار تورم 1990 ارزش دارند - و شاخص قیمت دقیقاً می گوید چقدر بیشتر است. اگر از فرمول اسمی به واقعی استفاده کنید که قبلاً توضیح دادیم ، این تنظیم آسان است:

گرفتن فرم تولید ناخالص داخلی این معادله:

هر دو طرف را با استفاده از تولید ناخالص داخلی تقسیم کنید:

به دلایلی که با جزئیات بیشتر در زیر توضیح داده می شود ، از نظر ریاضی ، یک شاخص قیمت (مانند تولید کننده تولید ناخالص داخلی) یک عدد اعشاری دو رقمی مانند 1. 00 یا 0. 85 یا 1. 25 است. از آنجا که برخی از افراد در کار با اعشار مشکل دارند ، هنگامی که شاخص قیمت منتشر می شود ، به طور سنتی با 100 مورد ضرب شده است تا شماره های عدد صحیح مانند 100 ، 85 یا 125 را بدست آورند. این بدان معنی است که وقتی ما چهره های اسمی را "از بین می بریم" برای واقعی شدنارقام (با تقسیم اسمی بر اساس شاخص قیمت) ، ما همچنین باید به یاد داشته باشیم که شاخص قیمت منتشر شده را به 100 تقسیم کنیم تا کار ریاضی انجام شود. بنابراین فرمول می شود:

محاسبه تولید ناخالص داخلی واقعی

بیایید با نگاهی به داده های واقعی در مورد تولید ناخالص داخلی اسمی و تولید ناخالص داخلی ، یافتن تولید ناخالص داخلی واقعی را تمرین کنیم.

مرحله 1. به جدول 2 نگاه کنید تا ببینید که در سال 1960 ، تولید ناخالص داخلی اسمی 543. 3 میلیارد دلار و شاخص قیمت (تولید ناخالص داخلی) 19. 0 بود.

مرحله 2. برای محاسبه تولید ناخالص داخلی واقعی در سال 1960 ، از فرمول استفاده کنید:

ما این کار را در دو بخش انجام خواهیم داد تا روشن شود. ابتدا شاخص قیمت را تنظیم کنید: 19 تقسیم شده توسط [لاتکس] 100 = 0. 19 [/لاتکس]. سپس به تولید ناخالص داخلی اسمی تقسیم کنید:

مرحله 3. از همان فرمول برای محاسبه تولید ناخالص داخلی واقعی در سال 1965 استفاده کنید.

مرحله 4. استفاده از این فرمول را برای محاسبه تمام مقادیر تولید ناخالص داخلی واقعی از سال 1960 تا 2010 ادامه دهید. محاسبات و نتایج در جدول 3 نشان داده شده است.