چگونه سرمایه گذاران باید به مدیریت ریسک نزدیک شوند

آیا باید به عنوان یک معما یا یک رمز و راز به مدیریت ریسک در سرمایه گذاری نزدیک شوید؟در یک معمای اره منبت کاری اره مویی ، همه قطعات دارای یک مکان مشخص هستند و فقط در آن مکان و هیچ جای دیگر جای می گیرند. اما در یک رمز و راز شما با "ناشناخته" های شناخته شده ، ناشناخته و ناشناخته سر و کار دارید. این خطرات به دلیل عدم قطعیت ذاتی در زمین بازی ، با تفکر احتمالی به بهترین وجه اداره می شوند. در سرمایه گذاری ، اجتناب ناپذیر است که برخی از تصمیماتی که می گیرید اشتباه شود. آنچه اهمیت دارد فقط احتمال اشتباه بودن نیست بلکه عواقب تصمیم است. این ذهنیت سرمایه گذار را در مورد ریسک در دو بعد شکل می دهد - ایمنی سرمایه و نوسانات بازده.

اولویت دارایی هایی با نوسانات پایین اغلب در رفتار سرمایه گذار و انتخاب هایی که انجام می دهند منعکس می شود. با این حال ، اگر ریسک را به طور کامل حذف کنید ، بازده بالقوه را به طور قابل توجهی به خطر می اندازید. نظریه امور مالی طرفداری می کند که انتخاب سرمایه گذاری باید با بازده تعدیل شده ریسک هدایت شود و نه فقط نوسانات. اگر هدف مالی شما شامل ایجاد ثروت است ، پس از آن یک ماده اساسی است و برای این منظور باید نوسانات بالاتری را تحمل کنید.

نسبت شارپ ، که توسط برنده جایزه نوبل ویلیام شارپ ساخته شده است ، یکی از متداول ترین اقدامات استناد به بازده تنظیم شده در معرض خطر است. نسبت شارپ بازده اضافی یک نمونه کارها را با اندازه گیری نوسانات آن برای ارزیابی عملکرد تنظیم شده ریسک تقسیم می کند. نسخه ساده تر از این نیز تقسیم بازده سالانه سرمایه گذاری با انحراف استاندارد آن (نوسانات) است. نسبت شارپ یا بازده تنظیم شده با ریسک ساده ابزاری هستند که سرمایه گذاران باید در انتخاب سرمایه گذاری برای تحقق اهداف مالی استفاده کنند. ما به عنوان یک مدیر سبد سهام ، ما یک رویکرد گرانول تر نسبت به مدیریت ریسک داریم.

هدف ما جلوگیری از کاهش ارزش دائمی سرمایه است - که عمدتاً ناشی از خرید یک تجارت نامناسب است که ارزش را از بین می برد. اینجاست که تحقیقات و داده ها نقش مهمی ایفا می کنند. برای بقا و شکوفایی، یک کسب و کار باید جریان نقدی ایجاد کند تا نیازهای عملیاتی و سرمایه گذاری خود را برآورده کند و برای ایجاد ارزش برای سهامداران، باید بیش از هزینه سرمایه، در یک چرخه، برتری کسب کند. به شرکت هایی فکر کنید که به دلیل استرس مالی ورشکسته شدند یا به هدف M& A تبدیل شدند. در هر دو مورد از بین رفتن ارزش سهام قابل توجهی برای سهامداران وجود دارد. تمرکز بر معیارهای اصلی مانند جریان نقدی عملیاتی و بازده سرمایه، یک سیگنال هشدار دهنده است و سرمایه گذاران را قادر می سازد تا از چنین آسیب هایی اجتناب کنند یا آن را محدود کنند.

تخریب ارزش ناشی از خرید یک کسب و کار نامناسب قابل مشاهده است، اما خطر دیگری وجود دارد که مدیران سهام با آن مواجه هستند که اغلب در نگاه اول نامرئی است. خرید یک کسب وکار سالم با ارزش گذاری بیش از حد می تواند از طریق از دست دادن فرصت به بازده آسیب برساند، زیرا قیمت پرداختی بسیار بالا بود. ریسک از کیفیت کسب و کار فراتر می رود و به ارزش گذاری هایی که برای آن پرداخت می شود، می رود. یک عامل کاهش دهنده بالقوه در اینجا این است که اگر شرکت به طور مداوم بازدهی بالایی از سرمایه سرمایه گذاری شده ایجاد کند، می تواند از دست دادن فرصت را محدود کند. بنابراین به عنوان یک مدیر پورتفولیو علاوه بر قضاوت در مورد مبانی کسب و کار، نیاز به یک چارچوب ارزش گذاری نیز وجود دارد.

روش های ساده و کم رتبه بندی برای مدیریت ریسک از طریق تنوع پرتفوی و اندازه موقعیت است. تنوع بخشی به یک پورتفولیو امکان می دهد تا بهتر با تحولات غیرمنتظره در دنیای واقعی مقابله کند. در یک سبد متنوع، تحولات کلان و شگفتی ها به نفع برخی از شرکت های موجود در پرتفوی است در حالی که ممکن است به دیگران آسیب برساند. ما ترجیح می دهیم کسب وکارهای سالم بخریم و یک سبد متنوع بسازیم تا از ریسک های خاص عبور کنیم. تغییر موقعیت یک پورتفولیو برای مقابله با بادهای در حال تغییر یا بادهای انتهایی اگر غیرممکن نباشد دشوار است.

در عوض از اندازه گذاری موقعیت به عنوان ابزاری برای مدیریت ریسک، به ویژه ریسک ارزیابی، استفاده کنید، در حالی که برای بهره مندی از ترکیب بلندمدت، سرمایه گذاری باقی می ماند. اندازه موقعیت، مدیریت فعال وزن سهام در سبد است. می توانید به تخصیص سهام به عنوان وزن مطلق یا نسبت به وزن سهام در شاخص معیار نگاه کنید. این یک انتقال حیاتی از تفکر در شرایط دوتایی - خرید در مقابل فروش - به فکر کردن در مورد اندازه موقعیت به عنوان یک تعیین احتمالی مبادله بالقوه بین ریسک و پاداش است.

تنوع فقط در اختیار داشتن چندین شرکت نیست. همچنین در امتداد محور بخش های صنعت و سرمایه گذاری بازار فعالیت می کند. به قول پیتر برنشتاین: «من تنوع را نه تنها به عنوان یک استراتژی بقا، بلکه به عنوان یک استراتژی تهاجمی می بینم، زیرا ممکن است سود بادآورده بعدی از یک مکان شگفت انگیز به دست بیاید. من می خواهم مطمئن شوم که در معرض آن هستم. زمانی یکی گفت که اگر با همه چیزهایی که دارید راحت باشید، تنوع طلب نیستید.»

به عنوان مدیران فعال سهام، هدف ما این است که در طول زمان از معیار پیشی بگیریم. پیش نیاز این است که سبد ما باید با معیار متفاوت باشد. چندین معیار از ریسک قبلی در مقابل معیار وجود دارد. اشتراک فعال و خطای ردیابی از جمله موارد پرکاربرد هستند. سهم فعال معیاری است از تفاوت پرتفوی با معیار در حالی که خطای ردیابی (قبلی قبل) یک معیار آماری است که نشان می دهد بازده های متفاوت در مقایسه با معیار چقدر می تواند باشد. هیچ کدام از این معیارها عملکرد بهتری را ایجاد نمی کنند.

این صرفاً معیاری برای تفاوت است. این تفاوت می تواند منجر به عملکرد بهتر یا عملکرد ضعیف شود. نظارت بر این اقدامات برای سرمایه گذاران مهم است، زیرا اگر یک صندوق فعال سرمایه گذاری کرده اید، نمی خواهید مدیر صندوق معیار را در آغوش بگیرد. این اقدامات همچنین به ایجاد ثبات یا عدم پذیرش ریسک در پرتفوی کمک می کند. به سرمایه گذاران توصیه حکیم برنشتاین را ارائه می کنم: «نوسان اغلب نشانه ریسک است، اما به خودی خود یک ریسک نیست. نوسانات آینده را مبهم می کند اما لزوما آینده را تعیین نمی کند.

(نویسنده، مدیر ارشد سرمایه گذاری، صندوق مشترک UTI است.)

(سلب مسئولیت: نظرات بیان شده در این ستون مربوط به نویسنده است. حقایق و نظرات بیان شده در اینجا منعکس کننده نظرات www. economictimes.com نیست.)

ادامه خبر را در

(راهنمای حقوقی شما در مورد برنامه ریزی املاک، ارث، وصیت نامه و موارد دیگر.)

برای دریافت به روزرسانی های روزانه بازار و اخبار کسب وکار زنده، برنامه The Economic Times News را دانلود کنید.