منظور شما از متنوع سازی نمونه کارها مشتری خود چیست؟

با متنوع سازی نمونه کارها خود ، با کاهش قرار گرفتن در معرض یک کلاس دارایی واحد ، ریسک را در نمونه کارها کلی خود کاهش می دهید.

تنوع چیست؟تنوع ، فرآیند سرمایه گذاری یک نمونه کارها در کلاسهای مختلف دارایی به نسبت های مختلف بسته به افق زمانی سرمایه گذار ، تحمل ریسک و اهداف است.

در حالی که تنوع ، عملکرد بهتر را تضمین یا تضمین نمی کند و نمی تواند خطر ضرر و زیان سرمایه گذاری را از بین ببرد ، این رویکرد منضبط به کاهش برخی از گمانه زنی هایی که اغلب در سرمایه گذاری درگیر است ، کمک می کند. تنوع در تلاش است تا حوادث خطر غیر سیستماتیک را در یک نمونه کارها صاف کند تا عملکرد مثبت برخی از سرمایه گذاری ها عملکرد منفی دیگران را خنثی کند.

تفاوت بین تخصیص دارایی و تنوع چیست؟

تخصیص دارایی فرآیند توسعه یک سبد سرمایه گذاری متنوع و متنوع با مخلوط کردن استراتژیک کلاس های دارایی های مختلف به نسبت های مختلف است.

تخصیص دارایی مبتنی بر اصل تنوع است ، اما این روند را یک قدم جلوتر می برد. متنوع سازی پول را در سرمایه گذاری های مختلف گسترش می دهد.

تخصیص دارایی ، با تنوع استراتژیک یک نمونه کارها در بین کلاسهای مختلف دارایی ، به طور بالقوه به سرمایه گذاران یک مزیت مضاعف ارائه می دهد:

· برای بهره مندی از تغییر چرخه بازار

· برای کاهش ریسک کلی نمونه کارها با ارائه درجه بالاتری از تنوع

بنابراین تخصیص دارایی با هدف کاهش "فراز و نشیب" های مرتبط با سرمایه گذاری و تسکین با اهداف سرمایه گذاری بلند مدت سرمایه گذاران و جلوگیری از زمان بندی بازار آسانتر می شود.

چگونه باید به تنوع بپردازید؟

پیدا کردن استراتژی متنوع سازی مناسب به انتخاب ها و شرایط شخصی بستگی دارد و نمی تواند به یک فرمول محدود شود. این باید یک تمرین پویا باشد و باید مرتباً دوباره مورد بررسی قرار گیرد. در اینجا برخی از عوامل وجود دارد که می تواند به شما در اتخاذ استراتژی مناسب کمک کند.

1. جدول زمانی اهداف مهم هستند: با ارزیابی اهداف مالی برای 10-20 سال آینده شروع کنید. هر هدف را از نظر اولویت مشخص کنید و پول مورد نیاز را کمی کنید. برای اهدافی که حداقل ده سال فاصله دارند، می توانید بیشتر در معرض دارایی های پرخطر قرار بگیرید. برای اهدافی که یک یا دو سال فاصله دارند، مثلاً خرید ماشین یا رفتن به یک تعطیلات خارجی، حفظ سرمایه و رفتن به سمت راه های سرمایه گذاری بدهی منطقی است. قرار گرفتن بیش از حد در معرض سهام در کوتاه مدت می تواند مخاطره آمیز باشد. اصلاح 50 درصدی Nifty در سال 2008 نمونه ای از این موارد است.

2. نمایه ریسک: سطح ریسکی که شما مایل به انجام آن هستید یک عامل حیاتی است. تمایل شما به پذیرش سطحی از ریسک به این معنی نیست که برای شما مناسب است. سرمایه گذاران تهاجمی به دنبال رشد ارزش هستند و اگر محافظه کار باشید به سمت حفظ سرمایه و درآمد منظم متمایل خواهید شد. لازم نیست تخصیص خود را در دو حالت افراطی تعریف کنید، بلکه محدودیت های خود را جایی در این بین تعیین کنید.

3. دارایی مناسب: اگر دو عامل فوق مرتب شوند، انتخاب دارایی به طور خودکار در جای خود قرار می گیرد. معمولاً سهام به عنوان دارایی های بلند مدت و درآمد ثابت برای کسب درآمد عادی در نظر گرفته می شود. هر هدف بالاتر از 5 سال واجد شرایط تخصیص به سهام است و اهداف با افق زمانی کوتاه تر با بدهی بهتر برآورده می شوند.

اشتباهاتی که باید از آنها اجتناب کرد

1. روی پورتفولیو نخوابید: ایجاد یک پورتفولیوی متنوع فقط نیمی از کار انجام شده است، به همان اندازه مهم است که در فواصل زمانی مناسب تعادل مجدد ایجاد کنید. این فواصل را می توان بر اساس زمان، ارزش یا زمانی که به اهداف مالی خود نزدیکتر هستید، تعریف کرد.

2. دنبال بازده نباشید: برای ایجاد تعادل مجدد به سبد کلی نگاه کنید. فقط به بازده نگاه نکنید. برای بهره مندی از یک استراتژی مناسب، باید نظم و انضباط را در پیروی از آن در چرخه های بازار در یک دوره زمانی نشان داد.

مزایای تنوع سازی

تنوع در بین طبقات دارایی مانند بدهی، طلا، سایر کالاها و غیره به کاهش نوسانات کل پرتفوی کمک می کند. آنچه به نفع سرمایه گذار است، همبستگی کم بین برخی از طبقات دارایی است. به عنوان مثال، بازارهای سهام در سال 2008 بیش از 50 درصد کاهش یافت، در حالی که برخی از صندوق های بدهی در همان سال 27 درصد بازده داشتند. کالاهایی مانند طلا همبستگی بسیار کمی با بدهی و سهام دارند. با این حال، یک پرتفوی متنوع ممکن است بهترین بازده را نسبت به سایر طبقات دارایی نداشته باشد، اما هرگز بدترین عملکرد را نیز نخواهد داشت. هنگام سرمایه گذاری باید این را درک کرد.

با سرمایه گذاری در اوراق بهادار خارجی می توان مزایای متنوع سازی بیشتر را بدست آورد زیرا تمایل به ارتباط کمتری با سرمایه گذاری های داخلی دارند. به عنوان مثال ، بهبود اقتصادی در اقتصاد ایالات متحده ممکن است تحت تأثیر ضعف در اقتصاد هند قرار نگیرد. داشتن سرمایه گذاری در ایالات متحده به یک سرمایه گذار اجازه می دهد تا یک کوسن کوچک از حمایت در برابر ضرر و زیان ناشی از رکود اقتصادی هند داشته باشد.

به حداقل رساندن خطر

این خطرناک است که تمام پول خود را در یک کلاس دارایی سرمایه گذاری کنید. بیایید سهام را در نظر بگیریم. اگرچه طی یک دوره طولانی تر می گویند 10 سال ، سهام این پتانسیل را دارد که 10-15 ٪ CAGR را تحویل دهد. در دوره های کوتاه تر بازده می تواند بی ثبات باشد. بگویید که شما در سال 2008 کل مازاد خود را از Lakhs Rs. 10 در سهام خود سرمایه گذاری کرده اید ، با سقوط بازار ، در یک سال حدود 50 ٪ از دست داده اید و بدین ترتیب ارزش سرمایه گذاری را تقریباً نیمی از کل بدنه از بین می برد. اکنون اجازه دهید ما یک نمونه کارها متنوع 50 ٪ سهام ، 30 ٪ بدهی و 10 ٪ طلا و 10 ٪ باقی مانده در حساب پس انداز خود داشته باشید. در سناریوی دوم شما نزدیک به 20 ٪ در مقابل گزینه قبلی از دست می دهید.

بنابراین به وضوح یک رویکرد متنوع به محدود کردن ضررها در هنگام سقوط بازده کمک می کند. از آنجایی که می توان از قبل چگونگی حرکت بازار را غیرممکن کرد ، محتاطانه است که مازاد شما را در دارایی های مختلف گسترش داده و ریسک و بازده را تعادل می بخشد.

به نوسانات بازار

متنوع سازی نوسانات نمونه کارها را کاهش می دهد زیرا کلاسهای مختلف دارایی به طور معمول در شرایط مشابه بازار متفاوت عمل می کنند. وقتی اوراق قرضه به پایان رسید ، سهام اغلب تمایل به پایین آمدن و برعکس دارد. با ترکیب کلاس های دارایی ، نوسانات کاهش می یابد. این امر به صاف کردن بازده و محدود کردن ضررها به دلیل قرار گرفتن در معرض بیش از حد در بخش های بازار بی ثبات کمک می کند. به طور خلاصه ، متنوع سازی سرمایه گذار را قادر می سازد تا با ریسک و نوسانات کمتری بازده بالاتری کسب کند.

استراتژی

1. نمونه کارها خود را در کلاسهای دارایی متنوع کنید

تاریخ اخیر نشان داده است که با سرمایه گذاری در یک بازار واحد یا نوع سرمایه گذاری ، تولید بازده مثبت به طور فزاینده ای دشوار است. هیچ سرمایه گذار ، صرف نظر از تجربه سرمایه گذاری ، نمی تواند به طور مداوم نوازندگان برتر سال بعد را پیش بینی کند.