آیا روند افزایشی قیمت نفت ادامه خواهد داشت؟

همه گیری کووید-19 تأثیر عمیق و پایداری بر عرضه، تقاضا و قیمت نفت در 10 سال آینده خواهد داشت. دو سناریو برای کمک به تولیدکنندگان در درک چالش های مرتبط با بهبود سریع/آهسته اقتصادی ارائه شده است.

صنعت نفت دچار اختلال بی سابقه ای در تقاضا است و به پیش بینی دقیق و مدل های اقتصادی در دنیای واقعی برای به حداکثر رساندن سود نیاز دارد. برای دستیابی به هدف، تجزیه و تحلیلی با استفاده از یک مدل اختصاصی نفت جهانی تهیه شد که سناریوهای ژئوپلیتیکی و کلان اقتصادی را برای ایجاد نتایج کمی برای: • رشد تولید ناخالص داخلی • عرضه و تقاضای نفت خام/گاز طبیعی • قیمت نفت ترکیب می کند. این مدل توسط پایگاه های داده جهانی اختصاصی میادین نفت و گاز، پتانسیل جهانی اکتشاف، نفت شیل سبک (LTO) و حوضه های گاز شیل پشتیبانی می شود.

سناریوها

دو سناریو نماینده از یک مجموعه در زیر ارائه شده است. اینها بر تأثیر همه گیری کووید-19 تمرکز دارند. مدل های سناریو، نفت خام، NGL و گاز طبیعی، عرضه، تقاضا و نتایج قیمت را تولید می کنند: • مورد خوش بینانه: یک موج از همه گیری کووید-19 با بهبود اقتصادی سریع به شکل «V».• مورد بدبینانه (واقع بینانه؟): همه گیری دو موجی، که تا سه ماهه دوم سال 2021 با یک بازگشت اقتصادی آهسته ادامه دارد. عناصر سناریوی رایج در ضمیمه انتهای مقاله آورده شده است.

موارد گسترش ویروس

همه گیری کووید-19 در اواخر سال 2019 در چین آغاز شد و تا آوریل 2020 به طور تهاجمی به بقیه خاور دور، اروپا و آمریکای شمالی گسترش یافت. بین ژانویه و آوریل 2020، تأثیر محدودیت های سفر و قرنطینه های ملی به سرعت تقاضای نفت را بین 25 تا 30 میلیون بشکه در روز کاهش داد. با این حال، اوپک به رهبری عربستان سعودی تا ماه می به این کاهش شدید تقاضا پاسخ نداد. در واقع، تولید نفت خام عربستان سعودی در ماه آوریل به اوج 11. 9 میلیون بشکه در روز رسید که از ژانویه 2020 در بحبوحه همه گیری، 3 میلیون بشکه در روز افزایش داشت.

کاهش عرضهتولید کنندگان غیر OPEC ، از جمله ایالات متحده ، با کاهش ظرفیت ذخیره سازی یدکی ، در ماه مارس شروع به کاهش تولید کردند. این امر به ویژه در کانادا و ایالات متحده تا پایان ماه آوریل ، تولید نفت خام ایالات متحده با 1. 8 میلی متر در روز کاهش یافته بود ، بیشتر با خاموش کردن چاه های تولید در حوضه های LTO. در ماه آوریل ، اوپک جلسه ای را برای محدود کردن تولید تشکیل داد ، و تا ژوئن سال 2020 ، تولید اوپک از ژانویه سال 2020 توسط 6 MMBOPD کاهش یافته است. با کمال تعجب ، سهام نفتی صنعت OECD بین ژانویه و آوریل 2020 با 300 MMBBL افزایش یافت. پیامدهای اوپک/سوءاستفاده از عربستان سعودی تا زمانی که سهام اضافی از بین برود ، قیمت نفت را برآورده می کند. به نظر می رسد که بیشتر اروپا و خاور دور مقیاس این بیماری همه گیر را به شدت کاهش داده اند و ممکن است برای مدیریت موج دوم در پاییز و زمستان 2020-2021 ، بدون آسیب اقتصادی بیش از حد ، به خوبی مکان داشته باشند. با این حال ، برای ایالات متحده ، آمریکای مرکزی و جنوبی ، آفریقا ، شبه قاره هند و خاورمیانه نیز همین حرف را نمی توان گفت. به نظر می رسد در این مناطق موج دوم پدیدار خواهد شد ، در حالی که موج اول هنوز تحت کنترل نیست. در این حالت ، آسیب های اقتصادی احتمالاً عمیق تر و بسیار دور خواهد بود.

رابطه با بازار

بازار نفت مانند گذشته از سال 2014 همچنان بیش از حد مورد استفاده قرار می گیرد و این به احتمال زیاد در نیمه دوم این دهه ادامه خواهد یافت. در این شرایط ، قیمت نفت نسبت به سیاست اوپک و اثربخشی اجرای آن بسیار حساس است. مدیریت بهبود تقاضا از همه گیر Covid-19 به ویژه برای اوپک چالش برانگیز خواهد بود.

تقاضا . مسیرهای تاریخی و پیش بینی شده تقاضای جهانی نفت و رشد اقتصادی برای دو سناریو در شکل 1 نشان داده شده است. در سناریوی تک موجی، بهبود سریع اقتصادی به شکل V در نیمه اول سال 2021 وجود دارد، اما نفتتقاضا به طور کامل به روند پیش از همه گیری باز نمی گردد. در سناریوی بدبینانه تر، تقاضای نفت تا سال های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ به سطح ۲۰۱۹ نمی رسد و بسیار پایین تر از روند پیش از همه گیری باقی می ماند. توسعه همه گیری کنونی نشان می دهد که نتیجه نزدیک به این سناریوی بدبینانه محتمل تر است. در کوتاه مدت، مازاد ذخایر نفت بر قیمت نفت تاثیر خواهد گذاشت. انضباط سختگیرانه اوپک در مواجهه با بهبود آهسته تقاضا برای پاکسازی این ذخایر طی چند سال آینده لازم است. این دو سناریو، تقاضای بنزین و گازوئیل را مدل می کنند، با این فرض که خودروهای بدون آلایندگی 60 درصد از فروش خودروهای جدید را تا سال 2040 تشکیل می دهند. بنابراین، هر دو کاهش تقاضای نفت را به سمت اوج در اواسط دهه 2030 در حدود 105-108 میلیون مگابایت در روز پیش بینی می کنند.

SUPPLY . OPEC and Saudi Arabia face daunting tasks ahead that will challenge the unity of the group. The quality of analysis, policy and decision-making has to be greatly improved, if OPEC is to successfully navigate this decade. In the short term, matching supply to the likely faltering recovery demand will be difficult in the face of recovery of production from non-OPEC. Given the>300 میلیون بشکه مازاد ذخایر، عاقلانه است که اوپک در جهت بازگرداندن تولید در سمت محافظه کارانه اشتباه کند. در میان مدت، این گروه همچنین باید بازگشت احتمالی برخی از 5. 7 میلیون بشکه در روز تولید تعطیل شده در کشورهای اوپک (ونزوئلا، ایران و لیبی) و کشورهای غیراوپک (سوریه و یمن) را به دلیل جنگ مدیریت کند. تحریم ها و درگیری های داخلیانتظار می رود تولید لیبی در سال 2020 به بازار بازگردد، اما احتمال درگیری های داخلی بیشتر وجود دارد. بازگشت ونزوئلا و ایران احتمالا روندی کندتر خواهد بود، زیرا کاهش آهسته دولت ونزوئلا همچنان ادامه دارد و تحریم های ایالات متحده همچنان علیه ایران اعمال می شود. با این وجود، به نظر محتمل است که هم ایران و هم ونزوئلا تا قبل از اواسط این دهه به سطوح بالاتری از تولید بازگردند. عربستان سعودی و بقیه اعضای اوپک باید با این بازگشت موافقت کنند، اگر این بازگشت با کاهش تولید انجام شود. این امر فشار قابل توجهی را بر کشورهای اوپک وارد می کند که از سال 2014 به دلیل تصمیم گیری های سیاست سهم بازار عجولانه و تأثیر همه گیری کووید-19 از نظر مالی تحت فشار قرار گرفته اند.

اوپک همچنین باید به عنوان تقاضا و افزایش قیمت نفت ، بازیابی تولید LTO ایالات متحده را مدیریت کند. شکل 2 فراخوان پیش بینی روغن خام اوپک را برای این دو سناریو نشان می دهد. در سناریوی بدبینانه ، تماس نفت خام اوپک در سال 2024 به 32 میلی متر در روز افزایش می یابد ، قبل از سقوط به 31 MMBPD در اواسط اواخر دهه 2020. پس از آن ، تقاضا برای نفت اوپک به دهه 2030 افزایش می یابد ، زیرا چندین تولید کننده بزرگ غیر اپک کاهش سکولار را آغاز می کنند ، به ویژه روسیه. در ایالات متحده ، تولید LTO از صفر در سال 2002 به نزدیک به 7 میلی متر در روز در سال 2019 افزایش یافته است. این بیشترین رشد تقاضا را از سال 2011 برآورده کرده است. ایالات متحده LTO اساساً یک قیمت دهنده قیمت است و نه تولید کننده نوسان ، مانند اوپک. حساسیت قیمت ایالات متحده LTO از حوضه به حوضه متفاوت است ، در حالی که پرمین قوی ترین برای کاهش قیمت نفت است. مدل سازی حوضه به باسین ، با استفاده از یک مدل مته اختصاصی و داده های شمارش دکل تاریخی ، نشان می دهد که تولید LTO ایالات متحده برای شروع پاسخ به یک سیگنال قیمت ، شش ماه طول می کشد و تا 12 ماه برای پاسخ کامل ، همانطور که دکل شمارش می کندو تعداد چاههای تولیدی جدید سقوط می کند. این امر به دلیل زمان تأخیر در عملیات ناآرام ، محافظت از افق ها و هزینه های عرضه و همچنین نیاز به حفظ حفاری برای حفظ تولید ، به دلیل کاهش سریع چاه های LTO ایالات متحده است. به استثنایی ، در بهار سال 2020 ، تولید LTO ایالات متحده به دلیل عدم وجود چاه های تولیدی موجود ، در مواجهه با ظرفیت ذخیره سازی و تقاضا ، بیش از 1 MMBPD به شدت کاهش یافت. تعداد و پیش بینی تولید LTO ایالات متحده و پیش بینی شده از حوضه های اصلی برای دو مدل سناریوی COVID-19 در شکل 3 نشان داده شده است. این امر تأخیرها را در پاسخ به سقوط و افزایش قیمت نفت نشان می دهد. و ، پیش بینی می شود تولید LTO ایالات متحده با 1. 5-2. 0 میلی متر در روز کاهش یابد و تا بعد از سال 2022 (یک موج از Covid-19 و بهبود سریع اقتصادی) یا پس از سال 2024 (دو موج COVID-19 و بهبود اقتصادی آهسته) بهبود یابد. 3. اپراتورهای در معرض اقتصادی ، حتی در حوضه کمترین هزینه پرمین ، بعید به نظر می رسد بدون کمک های خارجی و "مدیریت" بدهی زنده بمانند. پس از آن ، بازیابی قیمت نفت از افزایش تولید LTO ایالات متحده به سمت فلات 8-9 MMBPD در اوایل دهه 2030 پشتیبانی می کند. شکل 4 شکاف گسترده بین تقاضای نفت پیش بینی و عرضه در ایالات متحده ، پس از همه گیر Covid-19 ، تا اواسط دهه 2020 را نشان می دهد. این امر عمدتاً به دلیل کاهش تولید LTO ایالات متحده بین سالهای 2020 تا 2024 است. پیش بینی می شود واردات خالص نفت در این دوره از اوایل دهه 2020 3-4 MMBPD باشد.

قیمت. مسیر قیمت نفت در دوره تا سال 2030 سه مرحله دارد ، شکل 5: • صعود از همه گیر تا 2022-2024 ، به 65-70 دلار در هر روز • بازپرداخت و "فلات wobbly" تا اواخر دهه 2020 (50-60 دلار/bbl) • افزایش پایدار ، زیرا عرضه به 80 دلار در هر بشکه در سال 2030 محکم می شود. تأثیر کرونوویروس بر اقتصاد جهانی و از این رو تقاضا برای نفت عمیق است ، به ویژه در محتمل ترین مورد رکود عمیق و طولانی همراه با یکهمه گیر طولانی مدت. بدون مداخله تهاجمی اوپک ، میانگین قیمت نفت خام می تواند زیر 50 دلار در هر بشکه تا بعد از اواسط سال 2022 باقی بماند. تا اواخر دهه 2020 ، بازار نفت بیش از حد مورد استفاده قرار می گیرد و سیاست اوپک یک عامل مهم در این مرحله "فلات مبهم" است. پیش بینی قیمت برای دو سناریو در شکل 5. مشروط بر مدیریت اوپک به طور مؤثر تولید آن است ، فقط با تماس مورد نیاز نفت خام اوپک روبرو می شود. افت مشخص شده در مسیرهای قیمت پیش بینی ، بین سالهای 2024 تا 2027 ، ناشی از افزایش تولید LTO ایالات متحده است ، زیرا قیمت نفت از محدوده 50-60 دلار در هریک (شکل 3 افزایش می یابد ، شکل 3.

اوپک دارای سه گزینه پاسخگویی به خط مشی است: • تولید را مدیریت کنید تا فقط تماس با نفت خام اوپک را برآورده کنید (همانطور که در دو سناریو نشان داده شده در اینجا نشان داده شده است).• تولید را برای پشتیبانی از قیمت نفت در سطح هدف بالاتر کاهش دهید (به عنوان مثال 60-70 دلار در هر بشکه).• سهم بازار را با تولید بیشتر از آنچه که بازار نیاز دارد دنبال کنید و قیمت زیر 50 دلار در هر بشکه را هدایت کنید. اگر اوپک هدف قیمت را دنبال کند ، با محدودیت بیشتر تولید ، قیمت نفت را می توان در سطح مورد نظر یا نزدیک به سطح مورد نظر نگه داشت. اگر اوپک سهم بازار را دنبال کند ، قیمت نفت به هزینه بشکه جدید حاشیه ای ، حدود 40-45 دلار در هر بشکه (افزایش تقاضا) یا هزینه حاشیه تولید با قیمت 30 دلار در هر بشکه (تقاضای مسطح یا در حال کاهش) فرو می رود. همانطور که در سالهای 2014 ، 2015-2016 و 2020 مشاهده کردیم ، سیاست سهم بازار کار نمی کند ، زیرا ایالات متحده LTO نسبت به قیمت نفت به حداقل 45-50 دلار در هر بشکه است. تنها نتایج مطمئن ، آسیب بیشتر و به شدت آسیب رساندن به امور مالی کشورهای اوپک ، محدود کردن توانایی آنها در افزایش بدهی در بازارهای بین المللی و کاهش ذخایر خارجی است. در نیمه دوم این دهه ، عرضه و تقاضا پیش بینی می شود تا از نزدیک به یک تعادل محکم حرکت کند ، زیرا تولید غیر اپک ، به ویژه از روسیه ، شروع به کاهش می کند و ایالات متحده LTO به یک فلات می رسد. پیش بینی می شود قیمت نفت به 80-90 دلار در هر بشکه (سناریوی همه گیر یک موج) یا 70-80 دلار در هر روز (سناریوی دو موج) ، حتی بدون مداخله اوپک ، شکل 5 افزایش یابد.

ضمیمه - عناصر سناریوی مشترک

• اوپک تولید را فقط با تماس مورد نیاز روغن خام اوپک مدیریت می کند.• لیبی در اوایل دهه 2020 به ظرفیت تولید کامل باز می گردد.• ونزوئلا به تدریج بین سالهای 2022 و 2027 باز می گردد. • تحریم ها در ایران در سال 2025 برداشته می شود. • عراق در اوایل دهه 2030 به ظرفیت تولید 6 MMBOPD می رسد.• برزیل عمیق آب در اواسط دهه 2030 به اوج تولید حدود 6 میلی متر از 6 MMBOPD می رسد.• ایالات متحده LTO حداکثر پتانسیل تولید 8-9 MMBOPD را در اوایل دهه 2030 دارد.(توجه داشته باشید که تعریف SPI از تولید LTO با نمونه EIA متفاوت است ، به این ترتیب ما تولید حاصل از چاههای حفر شده قبل از نوآوری چاههای افقی مستقل پس از سال 2002 را حذف می کنیم).• تولید نفت خام روسیه در اواسط اواخر دهه 2020 کاهش می یابد.• تقاضای بنزین و دیزل از یک مدل اختصاصی وسیله نقلیه جاده ای پیش بینی شده است ، با نفوذ در بازار وسایل نقلیه الکتریکی 60 ٪ از فروش وسایل نقلیه جدید در سال 2040. این فروش وسایل نقلیه الکتریکی 80 ٪ باتری برقی یا وسایل نقلیه برقی سلول سوخت هیدروژن است.• رژیم های جهانی دیگر یا رژیم های درگیری/تحریم ها به طور قابل توجهی بر تولید یا تقاضا تأثیر می گذارد.

پیتر R. A. Wells DR. پیتر R. A. ولز مدیرعامل استراتژیک نفت بینش است. وی در یک حرفه 30 ساله با Shell ، BP و Lasmo در خاورمیانه ، آفریقای غربی ، اتحاد جماهیر شوروی سابق و دریای شمال ، نقش های تحقیق ، اکتشافی و ارشد توسعه فنی را در یک حرفه 30 ساله با Shell ، BP و Lasmo داشته است. وی کارگردانی استراتژی تجاری BP را در جنوب خزر جنوبی انجام داد و در طی سالهای 1992-1993 مذاکره کننده اصلی BP در آذربایجان بود و منجر به ورود تجارت و دسترسی به فرصت های چند میلیارد بشکه شد. دکتر ولز همچنین مدیر توسعه تجارت LASMO در خاورمیانه بود و یک تلاش موفق در ایران انجام داد. وی با تأسیس تجارت جهانی مشاوره زمین شناسی اکتشافی ، NEFTEX ، که در سال 2014 توسط هالیبورتون به دست آمد. در سال 2005 ، وی بینش های استراتژیک نفت ، عرضه جهانی نفت ، تقاضا و پیش بینی قیمت را بر اساس مدلهای سناریوی اختصاصی و پایگاه داده ها تأسیس کرد. دکتر ولز دارای مدرک لیسانس (1973) و دکترا (1976) در زمین شناسی بود و از سال 1976 تا 1978 عضو دانشگاه آکسفورد بود. وی عضو AAPG و انستیتوی سلطنتی امور بین الملل (خانه چتام) است.