پیادهسازی مقیاسپذیر در بیمارستانهای محلی: طراحی سریهای زمانی قطعشده چند سایتی برنامه بسیج سالمندان آسیبپذیر (MOVE) در آلبرتا

با افزایش سن جمعیت، بیماران مسن بستری شده در بیمارستان در معرض خطر ابتلا به عوارض بیمارستانی هستند. برنامه بسیج سالمندان آسیب پذیر (MOVE) یک مداخله بسیج اولیه مبتنی بر شواهد است که قبلاً در انتاریو، کانادا ارزیابی شده بود. این برنامه در بهبود نرخ بسیج و کاهش مدت اقامت در بیمارستان های دانشگاهی موثر بود. هدف از این مطالعه افزایش مقیاس برنامه و انجام یک مطالعه تکراری برای ارزیابی تأثیر مداخله بسیج مبتنی بر شواهد بر روی واحدهای مختلف در بیمارستان های محلی در یک استان مختلف کانادا بود.

مواد و روش ها

برنامه MOVE در چهار بیمارستان محلی در آلبرتا، کانادا، با شرایط محلی طراحی شد. جامعه مورد مطالعه بیماران 65 سال و بالاتر بودند که بین ژوئیه 2015 و ژوئیه 2016 در بخش های پزشکی، جراحی، توانبخشی و مراقبت های ویژه بستری شدند. پیامد اولیه بسیج بیمار بود که با انجام ممیزی های دیداری دو بار در هفته، سه بار در روز اندازه گیری شد. پیامدهای ثانویه شامل طول مدت اقامت در بیمارستان به دست آمده از داده های اداری بیمارستان، و ادراک از مداخله از طریق ارزیابی کیفی ارزیابی شد. با استفاده از طرح سری زمانی منقطع، مداخله در سه دوره زمانی (قبل از مداخله، حین و پس از مداخله) ارزیابی شد.

نتایج

در مجموع 3601 بیمار [میانگین سنی 80. 1 سال (SD = 8. 4 سال)] در تجزیه و تحلیل کلی قرار گرفتند. افزایش قابل توجهی در تحرک در پایان دوره مداخله در مقایسه با قبل از مداخله، با 6٪ بیشتر بیماران از رختخواب (95٪ فاصله اطمینان (CI) 1، 11؛ p-value = 0. 0173) وجود داشت. یک روند کاهشی در میانگین مدت اقامت مشاهده شد، که در آن بیماران به طور متوسط 3. 59 روز کمتر (95% C I-15. 06، 7. 88) در طول مداخله در مقایسه با دوره قبل از مداخله اقامت داشتند.

نتیجه گیری

MOVE یک مداخله کم هزینه، مؤثر و سازگار است که بسیج را در بیماران مسن تر بستری در بیمارستان بهبود می بخشد. این مداخله در واحدهای مختلف و تنظیمات بیمارستانی تکرار و مقیاس بندی شده است.

زمینه

یک تغییر جمعیتی در چندین کشور از جمله کانادا اتفاق می افتد که در سن بیش از 65 سال سن بیشتری را به خود اختصاص می دهد [1]. بسیاری از این افراد مسن تر ضعیف و یا مبتلا به بیماری های مزمن هستند که می تواند در بستری در مراقبت های حاد نقش داشته باشد [2 ، 3]. در هنگام بستری ، بیماران مسن نسبت به بیماران جوان ، میزان عوارض و عوارض جانبی بالاتری را تجربه می کنند [4]. عواقب ناشی از فرد و سیستم مراقبت های بهداشتی می تواند شامل افزایش خطر هذیان ، از دست دادن توانایی زندگی به طور مستقل ، افزایش مدت اقامت در بیمارستان و بستری در بیمارستان باشد [4،5،6]. یک سوم از افراد مسن در یک فعالیت زندگی روزمره در دوران بستری ، ناتوانی جدیدی ایجاد می کنند و نیمی از آنها عملکرد را بهبود نمی بخشد [6 ، 7].

با بسیج اولیه می توان از کاهش عملکردی در بیمارستان جلوگیری کرد [8،9،10،11]. با این حال ، در حال حاضر بزرگسالان مسن بستری بیشترین اقامت خود را در رختخواب می گذرانند [12 ، 13]. مداخلات تمرینی چند رشته ای که به سمت بیماران مسن هدف گرفته شده است ، به طور قابل توجهی تخلیه بیمارستان به خانه را افزایش می دهد ، مدت اقامت را کاهش می دهد و هزینه های بیمارستان را کاهش می دهد [14]. مزایای بسیج اولیه در بین انواع جمعیت بیمار نشان داده شده است [9،10،11 ، 15]. اجرای گسترده یک برنامه بسیج اولیه عملگرایانه در بیمارستان های دانشگاهی در سراسر انتاریو ، کانادا با عنوان بسیج بزرگان آسیب پذیر (MOVE) ، افزایش میزان بسیج و کاهش مدت اقامت در بیمارستان های مسن [16 ، 17]. این برنامه متناسب با متن محلی است و این ایده را تغییر می دهد که بسیج کاری است که برای یک گروه حرفه ای واحد ، به طور معمول فیزیوتراپی ، به یک مسئولیت مشترک در بین همه اعضای تیم مراقبت های بهداشتی تعیین شده است. هدف از مطالعه حاضر این بود که آیا می توان حرکت را با موفقیت تکثیر ، مقیاس پذیر ، اجرا و پایدار در بیمارستانهای غیر آکادمیک در استان دیگر کانادا تکرار کرد. اهداف خاص این بود که مقیاس بندی و گسترش به چهار بیمارستان جامعه در سراسر آلبرتا ، کانادا انجام شود.

مواد و روش ها

با هماهنگی با طرح اصلی مطالعه حرکت ، ما از یک طرح زمانی قطع شده و شبه تجربی UN-کور شده (ITS) استفاده کردیم تا اثربخشی مداخله را ارزیابی کنیم. از طراحی آن برای ارزیابی اثربخشی یک مداخله با استفاده از یک توالی مداوم از مشاهدات که در آن مداخله در یک نقطه مشخص در زمان انجام می شود ، استفاده می شود [18]. نتیجه اصلی تجزیه و تحلیل میزان بسیج جمع آوری شده در سه دوره زمانی بود: قبل از مداخله (10 هفته) ، در طی مداخله (8 هفته) و پس از مداخله (20 هفته). ما استانداردهای مربوط به بهبود کیفیت گزارش های تعالی (SQUIRE) و الگوی چک لیست توضیحات مداخله و تکثیر (TIDIER) را تکمیل کردیم [پرونده اضافی 1]. جزئیات روشهای اصلی مطالعه در مقاله پروتکل شرح داده شد [17]. این پروتکل توسط هیئت اخلاق تحقیقات سلامت Conjoint (CHRE) در دانشگاه کلگری (Reb# 14-479) ، کلگری ، آلبرتا ، کانادا تصویب شد.

تنظیم و شرکت کنندگان

مداخله حرکت AB در هفت واحد در چهار بیمارستان جامعه در آلبرتا ، کانادا انجام شد. واحدها شامل: یک مراقبت طولانی مدت/ترمیم کننده ، یک داروی عمومی ، یک جراحی ، یک توانبخشی سالمندان ، یک جراحی کوتاه مدت و دو واحد مراقبت های ویژه. واحدهای شرکت کننده توسط رهبری محلی انتخاب شدند و برنامه حرکت بین ژوئیه 2015- ژوئیه 2016 انجام شد. بیماران در این مطالعه 65 سال و بالاتر بودند که در واحدهای شرکت کننده بستری بودند. بیمارانی که مراقبت تسکینی یا استراحت در رختخواب را دریافت می کردند ، حذف شدند.

نمایشنامه

داده های دموگرافیک از خصوصیات بیمار (به عنوان مثال ، سن ، جنس ، پذیرش یا مسئول ترین تشخیص ، مقصد تخلیه) به طور کلی خلاصه شده و برای سه دوره زمانی مختلف. داده های دموگرافیک با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تشخیص بیمار با استفاده از طبقه بندی بین المللی بیماری های نسخه 10 (ICD-10) کدگذاری شد.

طرح مطالعه

شرح مداخله

بسیج مداخله بزرگان آسیب پذیر (MOVE) یک رویکرد بین حرفه ای است که بر بسیج زودرس و مداوم بزرگسالان مسن در بیمارستان متمرکز است. این مداخله بر اجرای سه پیام کلیدی به صورت عملی متمرکز است: 1) بیماران باید در طی 24 ساعت از بستری برای وضعیت بسیج ارزیابی شوند. 2) بسیج باید حداقل سه بار در روز رخ دهد. و 3) تحرک باید مترقی و مقیاس باشد.

برای اجرای این سه پیام کلیدی ، حرکت شامل سه مؤلفه برنامه اصلی است: 1) یک مؤلفه آموزش و پرورش که در آن باید سه پیام کلیدی منتقل شود. 2) یک مؤلفه بیمار/اعضای خانواده برای تمرکز بر آموزش بیماران و اعضای خانواده آنها در مورد مزایای بسیج زودرس ، و3) یک مؤلفه پایداری ، برای اطمینان از اینکه تیم های اجرای سایت در مراحل برنامه ریزی پایداری را در نظر می گیرند. برای اطمینان از این که مداخله سازگار و متناسب با زمینه محلی است ، سایت ها همچنین فعالیت های اجرای مناسب را بر اساس زمینه خود انتخاب کردند.

تیم های اجرای محلی در هر سایت برای کمک به تسهیل مؤلفه های برنامه اصلی مانند ارزیابی و برنامه ریزی و ترویج مداخله ایجاد شده اند. هر سایت تقریباً 4-5 عضو تیم اجرای محلی داشت که شامل رهبری پزشک ، هماهنگ کننده تحقیق ، هماهنگ کننده آموزش پرستاری و سایر کارمندان کلیدی مانند متخصصان بهداشت متفقین بود. یک تیم متمرکز از متخصصان پشتیبانی پیاده سازی برای اطمینان از مداخله به طور مؤثر کمک های مداوم ارائه دادند. جلسات کمیته فرمان نیز به صورت ماهانه برای اعضای تیم از چهار سایت شرکت کننده برگزار می شد تا در گفتگوی مداوم شرکت کنند و در مورد تجربیات و درس های آموخته شده با سایت های دیگر در طول پروژه بحث کنند. در این جلسه کمیته نیز اعضای تیم مرکزی حضور داشتند.

روند اجرا

روند اجرای توسط چرخه دانش به عمل (KTA) هدایت شد [19]. هر سایت مداخله Move AB را در هفته اول ژوئیه 2015 آغاز کرد (به پرونده اضافی 2 برای جدول زمانی برنامه Move مراجعه کنید). 10 هفته اول مطالعه مرحله قبل از مداخله بود که در آن ارزیابی آمادگی به کار گرفته شد [20،21،22]. هر واحد شرکت کننده یک بررسی ارزیابی آمادگی را برای درک آمادگی سازمانی برای اجرای انجام داد. ارزیابی آمادگی برای کارکنان در سطح واحد انجام شد. به عنوان بخشی از یک مطالعه فرعی ، از یک کارآزمایی تصادفی خوشه ای برای مقایسه اثرات استفاده از یک ابزار پشتیبانی تصمیم گیری برای انتخاب یک اندازه گیری آمادگی و انتخاب یک اندازه گیری آمادگی بدون کمک یک ابزار تصمیم گیری استفاده شد (یافته هایی که در اینجا ارائه نشده است). دو سایت انتخاب شده به طور تصادفی اندازه گیری ارزیابی آمادگی خود را از لیستی از اقدامات آمادگی معتبر انتخاب کردند و دو سایت باقیمانده از آماده ، مجموعه ، تغییر استفاده کردند! ابزار پشتیبانی از تصمیم گیری (http://rikyness. kingledgetranslation. ca) ، ابزاری برای کمک به تصمیم گیری که مناسب ترین اندازه گیری آمادگی را بر اساس تنظیمات سازمانی انتخاب می کند [20]. فعالیت های اجرای با استفاده از یک ابزار ارزیابی موانع و تسهیل کنندگان آنلاین ، ابزار انتخاب ، خیاط ، برنامه و مشارکت (مرحله) که توسط چارچوب دامنه های نظری آگاه شده است [23،24،25] انتخاب شد. این ابزار آنلاین توسط واحدهای شرکت کننده برای تعیین زمینه های بهبود و کمک به آگاهی از انتخاب و توسعه فعالیت های اجرای مناسب در سایت آنها تکمیل شد ، بنابراین زمینه محلی را در نظر می گیرد. سایت ها با استفاده از پورتال Move Online از طریق وب سایت Move (www. movescanada. ca) به کلیه ابزارها و منابع دسترسی داشتند. ما فعالیت های اجرای را با استفاده از یک ابزار فرآیند اجرای نظارت کردیم.

برای برنامه ریزی برای پایداری ، تیم های اجرای سایت بررسی پایداری NHS را در هر دو مرحله قبل از مداخله و بعد از مداخله انجام دادند [26]. هدف از بررسی پایداری NHS قبل از مداخله ، تعیین وضعیت کلی پایداری و اینکه چه راهکارهایی باید به عنوان بخشی از مؤلفه پایداری مداخله اجرا شود. هدف از بررسی پایداری NHS پس از مداخله ، تعیین اینکه آیا تغییراتی در آب و هوای پایداری در طول مداخله وجود دارد و آیا ملاحظات اضافی برای پایداری ضروری است یا خیر. یافته های پایداری NHS به سایت ها منتشر شد و به عنوان یک ابزار پشتیبانی پیاده سازی (پرونده اضافی 3) مورد استفاده قرار گرفت.

معیارهای

نتیجه گیری نتیجه در سایت ها سازگار بود. نتیجه اصلی نسبت بیماران 65 ساله و بالاتر بود که حداقل یک بار در روز در هر هفته یک بار بسیج می شدند ، جایی که ممیزی های بینایی سه بار در روز به مدت دو روز در هر هفته در مرحله قبل از مداخله (10 هفته) انجام می شد ، مرحله مداخله(8 هفته) و مرحله بعد از مداخله (20 هفته). بیماران واجد شرایط با استفاده از داده های اداری خاص واحد (به عنوان مثال ، گزارش سرشماری روزانه بیمار) قبل از انجام ممیزی ها شناسایی و مشاهده شدند. شماره شناسایی بیمار و انواع تحرک مشاهده شده با استفاده از یک ابزار حسابرسی (پرونده اضافی 4) ثبت شد. انواع بسیج در نظر گرفته شده در تجزیه و تحلیل شامل ایستادن/پیاده روی با کمک ، ایستادن/راه رفتن تحت نظارت و ایستادن/راه رفتن به طور مستقل بود. بیماران بی حرکت کسانی بودند که در رختخواب دراز کشیده بودند ، در حالت عمودی نشسته بودند ، روی صندلی نشسته بودند و کسانی که نمی توانند مشاهده شوند (برای تخمین محافظه کارانه از میزان بسیج). ممیزی بیمار مشاهده ای توسط یک دستیار تحقیقاتی آموزش دیده در هر سایت شرکت کننده ثبت شد [17]. این روش ممیزی تحرک قبلاً با گرد مداوم (نسبت احتمال مثبت ، 12. 2 ؛ نسبت احتمال منفی ، 0. 06) مقایسه شده بود.

نتایج ثانویه مدت اقامت در بیمارستان (LOS) و درک مداخله از تیم های اجرای سایت ، کارمندان واحد شرکت کننده و بیماران/اعضای خانواده بود. داده های LOS از داده های اداری بیمارستان به همراه سن ، جنس ، محل بیمار قبل از بستری و پذیرش تشخیص بیماران واجد شرایط بدست آمد. درک کارمندان واحد در واحدهای بیمارستان درگیر ، و بیماران و اعضای خانواده آنها از طریق نظرسنجی های خروج ناشناس (پرونده اضافی 5 و پرونده اضافی 6) جمع آوری شد. علاوه بر این ، تیم مرکزی مصاحبه های نیمه ساختار یافته را با اعضای تیم اجرای سایت انجام داد تا درک خود را از مداخله و پیشنهادات برای تسهیل پایداری کشف کند. از تیم های پیاده سازی برای شرکت در مصاحبه از طریق ایمیل از طریق مربی اجرای حرکت دعوت شد. هر مصاحبه تقریباً 60 دقیقه طول داشت و از طریق تلفن توسط یکی از اعضای تیم Move Central انجام می شد.

تحلیل آماری

نتیجه اصلی

نتیجه اصلی نسبت بیماران 65 ساله و بالاتر بود که حداقل یک بار در روز در هر هفته یک بار در هر هفته (از رختخواب) بسیج شدند (3 حسابرسی در روز ؛ 2 روز حسابرسی در هفته). نسبت بیماران بسیج شده در طی دو روز حسابرسی به طور متوسط انجام شد تا تخمین متوسط بسیج روزانه برای یک هفته معین ارائه شود. این تجزیه و تحلیل اولیه قبل (10 هفته ، 20 نقطه ارزیابی) ، در طی (هشت هفته ، 16 نقطه ارزیابی) و پس از مداخله (20 هفته ، 40 نقطه ارزیابی) در هر بیمارستان انجام شد. بسیج در هر نقطه زمانی در کلیه سایتهای شرکت کننده جمع می شد تا تخمین کلی از تحرک روزانه ارائه شود. تأثیر کلی مداخله از طریق تجزیه و تحلیل آن با استفاده از یک مدل رگرسیون خطی تقسیم شده مورد بررسی قرار گرفت [27]. حضور همبستگی سریال در نقاط زمانی مختلف با استفاده از آمار دوربین واتسون ارزیابی شد [28] ؛و هنگامی که از نظر آماری معنی دار بود ، تنظیم همبستگی انجام شد [29].

نتایج ثانویه

مدت اقامت

بیمارانی که برای بسیج در اجرای قبل و بعد از مداخله حسابرسی شده بودند ، در تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. متوسط LOS روزانه برای هر یک از هفته های دوره مطالعه محاسبه شد ، که به دوره های مختلف (اجرای قبل و بعد از مداخله) طبقه بندی می شود. مشابه نتیجه بسیج ، از رگرسیون تقسیم شده برای بررسی و مقایسه روند در LOS متوسط در بین سه دوره زمانی استفاده شد. ما به طور کلی (در تمام سایت ها) و تجزیه و تحلیل سطح سایت انجام دادیم.

تمام تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از بسته آماری R انجام شد. اهمیت آماری در سطح اهمیت α = 0. 05 تعیین شد.

کارکنان و بیماران/اعضای خانواده از نظر نظرسنجی و مصاحبه های تیم اجرای

داده های کمی از بررسی های خروج کارکنان و بیمار/خانواده با استفاده از آمار توصیفی مورد بررسی قرار گرفت. داده های مصاحبه به طور مستقل توسط دو هماهنگ کننده در تیم اجرای مرکزی با استفاده از یک رویکرد تحلیل موضوعی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت [30]. اول ، تحلیلگران خود را با داده ها و پروژه های حرکت گذشته برای توسعه مضامین برنامه نویسی اولیه آشنا کردند ، که در آن زمان برای توسعه چارچوب برنامه نویسی تصفیه شدند. این چارچوب سپس برای تجزیه و تحلیل نمونه ای از رونوشت ها مورد استفاده قرار گرفت و سپس پس از بحث بین دو تحلیلگر ، هرگونه اصلاح در چارچوب انجام شد. سرانجام ، تمام رونوشت ها توسط تحلیلگران به طور مستقل با استفاده از چارچوب کدگذاری نهایی کدگذاری شدند. قابلیت اطمینان بین (به عنوان مثال ، میزان توافق بین دو رمزگذار) از طریق محاسبه توافق درصد مقایسه شد ، و هرگونه اختلاف (تعریف شده به عنوان توافق کمتر از 80 ٪) پس از مرحله آشنایی از طریق بحث آشتی شد. تمام تجزیه و تحلیل با استفاده از نرم افزار NVIVO 11 انجام شد.

نتایج

نمایشنامه

در مجموع 42. 840 ممیزی تحرک از 3601 بیمار منحصر به فرد در چهار بیمارستان جامعه شرکت کننده در آلبرتا ، کانادا به پایان رسید [جدول 1]. این بیمارستان ها خدمات مراقبت حاد را به جوامع مختلف بین 9000 تا 90،000 نفر ارائه می دهند. هفت واحد شرکت کننده در چهار بیمارستان متنوع بودند و شامل جراحی ، توانبخشی سالمندان ، پزشکی عمومی ، مراقبت های ویژه و مراقبت های طولانی مدت/ترمیمی بودند. ميانگين سني بيماران شامل 1 80. 1 سال (انحراف معيار [SD] = 8. 4 سال) در چهار محل بود. شایع ترین تشخیص با مراجعه به بیمار بیماری انسداد مزمن ریوی ، نارسایی قلبی ، اختلالات سیستم ادراری ، ذات الریه و انسداد ایلئوس/روده بود.

مدت اقامت در بیمارستان

در طول دوره مداخله ، کاهش جزئی غیر قابل توجه در میانه LOS مشاهده شده مشاهده شد ، جایی که بیماران به طور متوسط 3. 59 روز کمتر (95 ٪ CI: [ -15. 06 ، 7. 88] ، P-Value = 0. 5401) در بیمارستان در مقایسه با بیمارستان باقی مانده است. به اجرای پس از مداخله (شکل 2). افزایش متوسط LOS بلافاصله پس از مداخله مشاهده شد و به دنبال آن یک روند فزاینده اندک مشاهده شد. بیماران 2. 17 (95 ٪ CI: [-20. 49 ، 16. 15] ، P = 0. 8162) روزهای کمتری در اجرای بیمارستان پس از مداخله در مقایسه با اجرای قبل از مداخله ماندند.

برداشت از مداخله حرکت

نظرسنجی های خروج با 29 نفر از کارمندان (8 پرستار ؛ 5 پزشک ؛ 2 مدیر ؛ 2 فیزیوتراپیست ؛ 11 متخصص بهداشت متفق) و 45 بیمار (39 بیمار ؛ 3 عضو خانواده/مراقبان ؛ 3 ناشناس) انجام شد. برای کارکنان و شرکت کنندگان بیمار که بر اساس سایت طبقه بندی شده اند ، لطفاً به پرونده اضافی 8 مراجعه کنید.

بیشتر کارکنان فعالیتهای آموزشی را در افزایش دانش کارکنان در بسیج اولیه مؤثر می دانستند. به طور خاص ، پاسخ دهندگان نظرسنجی آموزش کارکنان (72 ٪ ؛ 21 نفر) و مواد آموزشی (76 ٪ ؛ 22 نفر) را به عنوان مؤثر در افزایش دانش خود درک می کردند. در کل 48 ٪ (14 نفر) از پاسخ دهندگان کارمندان معتقد بودند که دانش بیمار و اعضای خانواده در مورد بسیج زودرس افزایش یافته است. به طور مشابه ، 48 ٪ (14 نفر) از پاسخ دهندگان کارمندان درک کردند که از بیمار و اعضای خانواده حمایت می کنند که از بسیج اولیه حمایت می کنند.

یکی از اهداف حرکت تشویق یک رویکرد بین حرفه ای برای بسیج بیماران است ، جایی که همه کارکنان در این مسئولیت مشترک هستند. در مجموع 41 ٪ (12 نفر) از پاسخ دهندگان کارمندان معتقد بودند که در طول حرکت تغییر در نقش و مسئولیت های کارکنان برای بسیج ایجاد شده است.

در مجموع 51 ٪ (23 نفر) از بیماران معتقد بودند كه فعالیت ها و مواد آموزش و پرورش در افزایش دانش خود در مورد اهمیت حرکات در هنگام اقامت در بیمارستان مؤثر است. اگرچه تعداد کمتری از بیماران (40 ٪ ؛ 18 نفر) فعالیتهای آموزشی را در کمک به آنها در حرکت در هنگام اقامت در بیمارستان مؤثر می دانند ، 59 ٪ (24 نفر) مشخص کردند که کارکنان همیشه یا به طور مکرر آنها را به انجام فعالیت های بسیج بیشتر تشویق می کنند.

اجرای و پایداری

نه عضو تیم اجرای سایت نماینده هر چهار سایت در مصاحبه ها شرکت کردند تا بازخوردی در مورد تجربه اجرای خود با Move ارائه دهند. به پرونده اضافی 9 برای تجزیه شرکت کنندگان بر اساس حرفه و سایت مراجعه کنید. نگه داشتن کارکنان از فعالیت های حرکت ، تشریح هدف مورد نظر در هر مرحله ، و ارائه به روزرسانی ها تمام روش هایی برای کمک به حمایت از مشارکت کارکنان بود. بیشتر سایت ها جلسات برنامه ریزی اجرای را برگزار می کردند. درگیر کردن کارکنان خط مقدم ، به ویژه قهرمانان ، در فعالیت های برنامه ریزی و اجرای به عنوان یک استراتژی کلیدی و در همه سایت ها مفید بود.

شرکت کنندگان در مصاحبه مشخص کردند که جلسات آموزش و پرورش با کارکنان یک استراتژی کلیدی برای انجام زود هنگام برای انتشار اطلاعات و درگیر کردن کارکنان خط مقدم است. زمان منظم و اختصاصی با کارکنان واحد برای بحث در مورد اجرای حرکت ، برای آگاهی از کارکنان از مداخله مهم بود و فرصتی برای شناسایی ابتکارات مکمل برای حمایت از بسیج با کارمندان و بیماران بود. شرکت کنندگان در مصاحبه اهمیت کلی تعبیه تغییر تمرین را در فرآیندهای کار و فرهنگ سازمانی ابراز کردند ، به طوری که دیگر حرکت نمی کند مانند یک برنامه یا ابتکار عمل جدید.

ارتباط مداوم بین مربیان مرکزی و سایت ها نیز به عنوان روشی مؤثر برای پشتیبانی مداوم تلقی می شد. جلسات کمیته رهبری به سایت ها فرصتی برای به اشتراک گذاشتن و یادگیری از یکدیگر می داد ، از جمله بحث در مورد چالش های مشترک و راه حل های بالقوه. شرکت کنندگان در مصاحبه همچنین احساس کردند که بازخوردی که در مورد پیشرفت مداخله در طول اجرا دریافت کرده اند مفید است.

همه سایتها (4 نفر) بررسی پایداری NHS را در طول قبل و بعد از مداخله انجام دادند تا نقاط قوت و ضعف در برنامه ریزی اجرای را شناسایی کنند و احتمال پایداری را پیش بینی کنند (پرونده اضافی 3). بر اساس راهنمای پایداری NHS ، نمره کلی 55 یا بالاتر نشان می دهد که یک سایت برای پایداری احتمالاً در مسیر است ، نمره ای بین 45 تا 55 نشان می دهد که برای پایداری ، تغییرات کوچک را انجام دهید ، در حالی که نمره 45 یا پایین توصیه می کندیک سایت یک برنامه پایداری ایجاد می کند تا ابتکار عمل را افزایش دهد. بر اساس نتایج بررسی قبل از مداخله ، دو سایت ، سایت B و سایت C نمره پایداری بالاتر از 55 (62. 9 و 85. 1) ، سایت A دارای نمره آب و هوای پایداری 45. 2 (بین 45 تا 55) بود ، در حالی که سایت D نمره ای داشتاز 23 (45 یا پایین). نقاط قوت متداول از سایت ها مشارکت قوی رهبری و سازگاری سایتها در مواجهه با تغییرات مداوم در کارمندان ، رهبری ، ساختارهای سازمان و غیره بود. چالش ها در طول مداخله ، عدم وجود زیرساخت ها برای فعال کردن پایداری (به عنوان مثال ، سیاست ها و رویه ها برای بازتاب فرآیندهای جدید) وعدم مشارکت و آموزش کارکنان برای حفظ روند. در طول پس از مداخله ، سایت هایی با نمرات پایداری پایین تر نشان دهنده افزایش آب و هوای پایداری بودند که در آن سایت D نمره آب و هوای پایداری 38. 6 و سایت A دارای نمره پایداری 62. 9 بود. سایت B کاهش کمی در پایداری با نمره 60. 6 نشان داد در حالی که سایت C نمره قابل توجهی از 40. 9 داشت. در طول مداخله ، یک قدرت مشترک در بین سایت ها مشارکت رهبری بالینی بود و یک چالش مشترک که مشخص شده بود عدم مشارکت ارشد رهبری بود.

بحث

چهار بیمارستان جامعه شرکت کننده در Moving ، افزایش تعداد بیماران خارج از رختخواب را با مداخله و روند احتمالی به سمت کاهش مدت اقامت در بیمارستان نشان دادند. این نتایج با افزایش میزان بسیج و کاهش مدت اقامت بیمارستان که قبلاً در 14 بیمارستان دانشگاهی مشاهده شده بود قابل مقایسه است [16]. این نشان می دهد که ما توانستیم یک برنامه آگاه از شواهد را مقیاس کنیم ، ضمن اینکه اثربخشی آن را حفظ می کنیم [31]. یک رویکرد متناسب با سیستماتیک که موانع و تسهیل کننده های محلی را هدف قرار می دهد ، و همچنین تئوری تغییر رفتار اساسی ، یک رویکرد مؤثر در انتخاب کارکنان ، بیمار و استراتژی های اجرای سطح سازمانی مناسب برای ترویج بسیج زودرس است [32 ، 33].

نتایج مطابق با مطالعات انجام شده در سایر تنظیمات در تنظیمات مختلف بالینی از جمله واحدهای مراقبت های ویژه و واحدهای بستری پزشکی و جراحی [34،35،36،37،38،39]. این مطالعات قبلی به طور معمول بر اجرای در یک سایت واحد متمرکز شده است. آنها همچنین رویکردهای مختلفی را برای تقویت تحرک از جمله مواردی که توسط اعضای مختلف تیم از جمله پرستاران و درمانگران توانبخشی هدایت می شود ، برجسته کرده اند. Move در رویکرد IS مبتنی بر تیم برای تقویت تحرک و همچنین تمرکز بر تقویت تحرک در انواع مختلف تنظیمات بستری است. از دیگر ویژگی های منحصر به فرد Move ، که در تضاد با این مطالعات دیگر است ، شامل این است که مدل بودجه حرکت متمرکز بر تأمین بودجه ارزیابی ، مواد منابع چاپی و خدمات مربیگری اجرای متمرکز است. بنابراین ، حرکت مداخله ای است که می تواند بدون نیاز به منابع جدید شفاف اجرا و پایدار شود. ما به طور موثری از منابع کلینسی موجود استفاده کردیم و زمینه و موانع محلی را در نظر گرفتیم. علاوه بر این ، این مطالعه نشان داد که این مداخله می تواند در بیمارستان های دانشگاهی شهری به بیمارستان های جامعه کوچکتر روستایی واقع در استان دیگر گسترش یابد.

بررسی دقیق روند تحرک با گذشت زمان نشان می دهد که این ممکن است به دلیل تنوع بالا مشاهده شده قبل از مداخله در واحدها باشد و به حساب می آید که این تنوع را به حساب می آورد ، به نظر می رسد میزان افزایش تحرک در زمان مداخله بیشتر است. کاهش جزئی در مداخله پس از مداخله پیش بینی می شود پس از آنکه فعالیت های مداخله دیگر به اندازه برجسته نباشد و با شروع سایت ها فرآیندهای پایداری را در فرآیندهای کاری خود آغاز می کنند. با وجود در نظر گرفتن پایداری هم در آغاز و هم در پایان اجرای ، موضوعاتی با پایداری در بیمارستان های شرکت کننده در بیمارستان های شرکت کننده پس از مداخله وجود داشت. در تلاش برای پرداختن به این موضوع ، تیم مرکزی حرکت کنفرانس پایان مطالعه با تیم های اجرای محلی در هر سایت برای گفتگو در مورد استراتژی های بهبود پایداری برگزار شد. اثرات مداخلات به مرور زمان از بین رفت. الگوی پایداری NHS تلاش می کند تا با در نظر گرفتن فرآیند ، کارکنان و عوامل سازمانی ، این موضوع را برطرف کند [26]. براساس یافته های بررسی پایداری NHS ، باید به تناسب سازمانی و زیرساخت ها ، از جمله درگیری رهبری ارشد و بالینی و دانش کارکنان ، مهارت ها ، نگرش ها و درگیری ها توجه شود. علاوه بر این ، فرآیندهای تغییر ، مانند اعتبار شواهد مرتبط ، سازگاری فرایند بهبود و مزایای گسترده فراتر از آن فقط برای بیمار ، همه نقش دارند [32 ، 33] .. اعضای تیم اجرای که مصاحبه شده انداهمیت داشتن قهرمانان قوی ، درگیر کردن و آموزش کارکنان خط مقدم و تعبیه تمرین در فرآیندهای کاری و فرهنگ به عنوان همه مهم برای پایداری است.

علاوه بر موضوعات مربوط به پایداری که در بالا مورد بحث قرار گرفت ، محدودیت های احتمالی مداخله حرکت در جای دیگر برجسته شده است [16] ، اما شامل این است که حسابرسی های تحرک به طور مداوم انجام نشده و اندازه گیری نمی کنند که بیماران در طول روز چه میزان جبهه شده اند ، عوامل خارجی که ممکن است تأثیر بگذارندطول مدت اقامت در نظر گرفته نشده بود ، و نتیجه اصلی تغییر رفتار (بسیج) و نتایج بالینی مرتبط با بی تحرکی مانند سقوط ، هذیان و کاهش عملکردی نبود. با این حال ، این واقعیت که ما افزایش نرخ تحرک و روند کاهش غیر سلطنتی در طول مدت اقامت در بیمارستان در تعدادی از هوسپتیال های مختلف در دو سیستم مراقبت های بهداشتی مختلف استانی را نشان می دهد ، نشان می دهد که حرکت با وجود محدودیت های احتمالی آن ، یک مداخله تغییر مؤثر و گسترده است.

نتیجه گیری

بستری شدن در بیمارستان می تواند یک اتفاق مهم در زندگی یک فرد مسن باشد. چگونگی مراقبت در بیمارستان می تواند تأثیر طولانی مدت برای افراد مسن و سیستم مراقبت های بهداشتی داشته باشد. علیرغم فواید بسیج زودرس [9،10،11 ، 15] ، بسیاری از بزرگسالان مسن همچنان بیشتر اقامت بیمارستان خود را در رختخواب می گذرانند [10 ، 12]. این مطالعه نشان می دهد که یک مداخله تغییر قابل تنظیم ساده که در جهت بهبود بسیج در بیماران بستری مسن انجام می شود ، می تواند در طیف گسترده ای از تنظیمات بالینی و در سازمان ها و ساختارهای مختلف مراقبت های بهداشتی ، بدون افزودن منابع بالینی جدید ، اجرا شود.

در دسترس بودن داده ها و مواد

داده های مطالعه توسط نویسندگان حفظ می شود. لطفاً تمام درخواست های داده های مطالعه را به دکتر شارون اشتراوس (sharon. straus@utoronto. ca) ارسال کنید.