اوراق بهادار فدرال

اوراق بهادار فدرال به طور مرتب با بلوغ اصلی از 12 ماه تا 30 سال صادر می شود. در نتیجه ، حدود 80 اوراق بهادار فدرال قابل معامله بسیار مایع در گردش به طور دائم منحنی عملکرد اسمی تقریباً کامل را تشکیل می دهند.

به راحتی توضیح داده شد

درک اوراق بهادار فدرال - دانش اساسی برای سرمایه گذاران خصوصی

معیارهای فعلی دولت فدرال

اوراق بهادار معمولی

اوراق بهادار سبز

اوراق بهادار مرتبط با تورم

شاتز = یادداشت خزانه داری فدرال ، Bobl = یادداشت فدرال ، BUND10 = 10 سال اوراق قرضه فدرال ، BUND30 = 30 سال اوراق قرضه فدرال ، Bobl/G = یادداشت فدرال سبز ، BUND/G10 = 10 سال اوراق قرضه سبز ، BUND/G30 = 30 سالاوراق قرضه سبز ، bund/€ i10 = 10 ساله اوراق بهادار فدرال مرتبط با تورم ، BUND/€ I30 = 30 ساله پیوند مرتبط با تورم

منحنی بسته روزانه

انواع اوراق بهادار فدرال

اوراق بهادار فدرال از یک تا 30 سال بلوغ را پوشش می دهد. به دنبال مسئله اولیه و چندین بازگشایی ، اوراق بهادار بازار سرمایه هر کدام 15 تا 30 میلیارد یورو به حجم می رسد ، در حالی که اوراق بهادار بازار پول به هر امنیت تا 20 میلیارد یورو می رسد. اوراق بهادار فدرال به طور کلی در حراج ها صادر می شود.

اوراق بهادار فدرال با بلوغ باقی مانده

اوراق بهادار فدرال به لطف طیف گسترده ای از سررسیدهای مختلف باقیمانده ، تقریباً برای هر افق سرمایه گذاری یک راه حل مناسب ارائه می دهد.

• در بخش بازار پول ، مقاله تخفیف خزانه داری (BUBILL) با مدت 12 ماه صادر می شود و متعاقباً چندین بار در صورت لزوم بازگشایی می شود. آنها هر کدام بین 15 میلیارد یورو و 20 میلیارد یورو به حجم می رسند.
• ارائه بازار سرمایه با یادداشت های خزانه داری فدرال (Schatz) با بلوغ 2 سال آغاز می شود.
• یادداشت های فدرال (BOBL) 5 سال بلوغ دارند.
• اوراق قرضه فدرال (BUND) به طور سنتی با بلوغ اصلی 7 ، 10 ، 15 و 30 سال صادر می شود.
• از سال 2006 ، اوراق قرضه فدرال مرتبط با تورم (ILB) دامنه محصول دولت فدرال را غنی کرده است. آنها را می توان با سررسید اصلی 5 سال ، 10 سال و تا 30 سال صادر کرد.
• اولین اوراق قرضه فدرال سبز 10 ساله اولین بازی خود را در سپتامبر 2020 انجام داد. اوراق بهادار فدرال سبز (سبز) در بخش های بلوغ کلاسیک 5 ، 10 و 30 ساله از آن زمان پیروی کرده و در آینده همچنان صادر می شود.

صدور و حجم برجسته

تمام اوراق بهادار فدرال به طور کلی با حراج به عنوان موضوعات واحد قرار می گیرند. از سندیکا برای مکان ها فقط به صورت انتخابی و به ندرت استفاده می شود.

به طور خاص ، اوراق بهادار فدرال معمولی در بخش بازار سرمایه در زمان شماره جدید در حجم بالایی صادر می شود ، که متعاقباً در برخی موارد با استفاده از چندین افزایش به حدود 15 میلیارد یورو به بیش از 30 میلیارد یورو افزایش می یابد. از یک طرف ، این افزایش برای اطمینان از نقدینگی بالای اوراق بهادار در بازار ثانویه در نظر گرفته شده است. از طرف دیگر ، دولت فدرال توانایی خود را در ارائه قراردادهای آتی در بازار مشتقات بسیار مایع ، که برای بسیاری از سرمایه گذاران مهم است ، و نقش مهم آن در بازار repo ، که این نیز مایع است ، در نظر می گیرد.

تاریخ صدور و پیشرفت

سال جاری در مقابل سال گذشته

حجم صدور شامل. سندیکا و بازگشایی که کاملاً در منابع خود ادغام شده اند (به استثنای برنامه ریزی شده)

نتایج صدور اوراق بهادار فدرال

در پایان سال 2021 ، حدود 60 ٪ از سبد بدهی دولت فدرال شامل اوراق قرضه فدرال (BUND) بود که اوراق قرضه 10 ساله سهم حدود 40 ٪ را تشکیل می داد. آنها تا کنون مهمترین ابزار تأمین مالی برای دولت فدرال را تشکیل می دهند.

مطابق با سررسید کوتاه آنها 12 ماهه ، مقاله تخفیف خزانه داری ماهانه (Bubill 12m) دارای تأثیر تأمین مالی نسبتاً کوتاه است و بنابراین ، با وجود حساب کردن سهم بالایی از حجم صدور ، فقط کمتر از 10 ٪ از حجم برجسته را تشکیل می دهداز همه اوراق بهادار فدرال.

اوراق بهادار فدرال سبز که اخیراً معرفی شده است ، حدود 1 ٪ از بدهی های فدرال را برجسته می کند.

سهام اوراق بهادار فدرال در کل حجم برجسته

سهم اوراق قرضه فدرال 10 ساله (BUND 10) شامل اوراق قرضه فدرال 7 و 15 ساله است.

امکانات

تمام اوراق بهادار دولتی اسمی اعلام شده در بورس اوراق بهادار ، بلوغ ثابت دارند ، بسته به سطح کوپن ، پرداخت سود سالانه ثابت را ارائه می دهند و با ارزش کامل در سررسید بازخرید می شوند.

ابزارهای بازار سرمایه

ویژگی های اصلی اکثر اوراق بهادار فدرال ، سررسید ثابت و نرخ بهره اسمی ثابت آنها است - به عنوان مثال ، یادداشت های خزانه داری فدرال ، یادداشت های فدرال و اوراق قرضه فدرال و دوقلوهای سبز آنها.

از طرف دیگر اوراق بهادار فدرال مرتبط با تورم ، یک کوپن واقعی ثابت ارائه می دهد. بهره و بازخرید اسمی با شاخص تورم برای منطقه یورو مرتبط است.

تمام اوراق بهادار فدرال با سررسید اصلی بیش از یک سال می توانند در بورس اوراق بهادار معامله شوند. علاقه با استفاده از روشهای استاندارد/واقعی استاندارد مطابق با ICMA محاسبه می شود.

ابزارهای بازار پول

ابزارهای بازار پول - بوبیل با سررسید 12 ماهه - مقالات تخفیف هستند. بر خلاف سایر اوراق بهادار فدرال ، آنها از طریق پیشخوان (OTC) معامله می شوند. علاقه مطابق با ICMA واقعی/360 محاسبه می شود.

کلیه اوراق بهادار فدرال بدون گواهینامه به صورت اوراق بهادار غیرقابل اطمینان صادر می شود. همه اوراق بهادار فدرال مشترک هستند که واجد شرایط بودن صندوق های پوشش هستند ، برای وام گیرندگان بی خطر هستند و واجد شرایط وام گرفتن بانک مرکزی هستند. بازپرداخت ها همیشه به طور خاص انجام می شود. در مورد اوراق بهادار فدرال مرتبط با تورم ، به طور متفاوتی که برای فهرست بندی تورم تعدیل شده است. هیچ مقرراتی برای بازخرید اولیه از طریق لغو یا ترسیم توسط صادرکننده وجود ندارد. فرقه 0. 01 یورو است.

شماره شناسایی اوراق بهادار ملی (NSIN)

ساختار شماره شناسایی ISIN / اوراق بهادار

از اول ژانویه سال 2023 ، Isins اوراق بهادار فدرال دارای شماره شناسایی اوراق بهادار الفبایی (NSIN) خواهد بود. آغاز معمول ISIN "DE000" توسط Alphanumeric NSIN و یک رقم چک در پایان دنبال می شود.

WKN به شرح زیر ساختار یافته است:

• مخفف صادرکننده دو رقمی (BU)
• مقدار عددی (0-9)
• ارزش الفبا

رقم سوم و چهارم مطابق کلاس ابزار و بلوغ ثابت است. بنابراین ، از NSIN می توان برای تمایز بین نوع ابزار و بلوغ استفاده کرد.

رقم پنجم و ششم برای شماره گذاری متوالی استفاده می شود.

مقادیر عددی برای کلاسهای ابزار عبارتند از:

رقم چهارم NSIN جدید الفبایی است و برای مشخص کردن سررسید ، نوارها یا سایر ابزارها استفاده می شود.

اهمیت

• در سراسر جهان ، بازده اوراق بهادار فدرال به عنوان معیار اوراق قرضه سایر صادرکنندگان در منطقه یورو - هم حاکمیت و هم شرکت ها در نظر گرفته می شود.
• سرمایه گذاران بزرگ بین المللی در صورت تمایل به سرمایه گذاری بخشی از وجوه خود به یورو ، به ویژه در اوراق بهادار فدرال سرمایه گذاری می کنند.
• اوراق بهادار فدرال به عنوان وثیقه برای وام کوتاه مدت بین بانکی ترجیح داده می شود.
• اوراق بهادار فدرال برای مدیریت خطرات نرخ بهره ، به عنوان مثال استفاده می شود. توسط بانک ها
• فقط از اوراق بهادار فدرال می توان برای تأمین مهمترین قراردادهای نرخ بهره یورو (آینده) در بازار آتی استفاده کرد.
• اوراق بهادار فدرال ابزاری اساسی برای اجرای سیاست های پولی در منطقه یورو است.

درک اوراق بهادار فدرال

اوراق بهادار فدرال تعهدات یا اوراق قرضه ای است که توسط جمهوری فدرال آلمان صادر شده است. آنها برای تأمین هزینه های بودجه فدرال که بیش از درآمد مالیاتی دولت است ، استفاده شده و از آنها استفاده شده اند. بنابراین آنها نماینده بدهی دولت فدرال هستند.

با تشکر از رتبه اعتباری درجه یک جمهوری فدرال آلمان به عنوان صادرکننده ، کلیه اوراق بهادار فدرال امنیت بالایی را برای بازپرداخت و بازپرداخت منظم پول سرمایه گذاری شده ارائه می دهند. آنها از قدرت اقتصادی بزرگترین اقتصاد اروپا با درآمدهای مالیاتی و دارایی های آن حمایت می شوند. از این رو اوراق بهادار فدرال نیز لبه های طلایی محسوب می شود. به دلیل امنیت بازپرداخت بالا ، آنها همچنین از شهرت بسیار خوبی در بین سرمایه گذاران نهادی مانند بانک ها و مدیران دارایی برخوردار هستند.

بازپرداخت اوراق بهادار فدرال ذکر شده از پرداخت سود سالانه آنها است. اگر اوراق بهادار فدرال قبل از سررسید فروخته شود ، نوسانات قیمت آنها فرصت های اضافی را برای افزایش قیمت ایجاد می کند ، بلکه خطر ضرر قیمت ها را نیز ایجاد می کند. اینها در این دوره به دلیل تغییرات روزانه در نرخ بهره بازار بوجود می آیند. اوراق بهادار فدرال با تورم علاوه بر این از دارایی های سرمایه گذاری شده و همچنین درآمد آنها در برابر از دست دادن قدرت خرید محافظت می کند. سود و پرداخت بازپرداخت آنها با نرخ تورم رسماً اندازه گیری شده افزایش می یابد.

تجارت بسیار خوب (نقدینگی) یکی دیگر از ویژگی های کیفیت اوراق بهادار فدرال است.

تمام اوراق بهادار فدرال با سررسید بیش از یک سال در بورس اوراق بهادار ذکر شده است. بنابراین می توان آنها را بدون مشکل در هر روز معاملاتی بورس (همچنین توسط سرمایه گذاران خصوصی از طریق بانک ها) خریداری و فروخت.

در مقابل ، کاغذ تخفیف خزانه داری با سررسید 12 ماهه در بورس معامله نمی شود بلکه به صورت دو طرفه بین سرمایه گذاران حرفه ای انجام می شود. با این حال ، آنها همچنین می توانند توسط سرمایه گذاران خصوصی از بانک ها و بانک های پس انداز خریداری شوند. به جای پرداخت سود سالانه ، بازده در اینجا تفاوت بین بازخرید با ارزش کامل 100 ٪ و قیمت خرید مربوطه است.

اوراق قرضه معمولاً وام قابل معامله با سررسید ثابت ، نرخ بهره و بازپرداخت است. مقدار اسمی مبلغی است که صادرکننده به دارنده اوراق قرضه (وام دهنده) بدهکار است و در هنگام بلوغ اوراق باید بازپرداخت شود.

خریدار یک اوراق قرض وام به صادرکننده خود می دهد. بنابراین به آن پیوند گفته می شود. میزان این اعتبار مطابق با ارزش اوراق بهادار به دست آمده است. این باید به طور کامل توسط صادرکننده اوراق (وام گیرنده) به دارنده اوراق (وام دهنده) در پایان دوره اعتبار بازپرداخت شود. در طول مدت اوراق قرضه ، دارنده برای تحویل پول از صادرکننده اوراق بهره می برد.

شرایط این وام ، به ویژه مدت آن و نرخ بهره (کوپن) در گواهی اوراق قرضه یا امروزه معمولاً در شرایط و شرایط و ضوابط صدور مشخص شده است.

از آنجا که مؤسسات بزرگ ، مانند دولت ها یا شرکت ها ، اغلب به چنین وام بالایی نیاز دارند که یک وام دهنده به سختی نمی تواند از نظر خطر خود را به طور کامل جمع کند یا نمی خواهد در کلیت خود اعطا کند ، وام ها فرق می کنند. به لطف فرقه ، چندین سرمایه گذار می توانند مقادیر جزئی از کل وام و در نتیجه حجم اوراق قرضه را بدست آورند. صادرکننده با نگه داشتن فرقه تا حد امکان کوچک ، جذابیت اوراق قرضه خود را برای بزرگترین گروه ممکن از سرمایه گذاران افزایش می دهد.

به لطف شرایط ثابت ، بازده سرمایه گذاری در اوراق قرضه را می توان به راحتی محاسبه کرد. با توجه به فرقه ، بخش هایی از کل حجم اوراق قرضه را می توان در بورس اوراق بهادار معامله کرد - هر کسی می تواند به عنوان صاحب اوراق قرضه و در نتیجه وام دهنده تبدیل شود.

شرایط و ضوابط اوراق بهادار استاندارد همچنین تجارت اوراق بهادار بین سرمایه گذاران - مستقیماً با یکدیگر یا از طریق بورس اوراق بهادار - تسهیل می کند. این امکان را برای سرمایه گذاران نه تنها در زمان انتشار اوراق قرضه در زمان مسئله خود و کل دوره خود ، بلکه برای خرید اوراق قرضه در حال گردش در حال گردش با مدت زمان کوتاه تر از سایر دارندگان اوراق قرضه باز می کند. در عین حال ، دارندگان اوراق قرضه موظف نیستند تا پایان دوره خود (سررسید) وثیقه را حفظ کنند ، اما می توانند از قبل آن را به سرمایه گذاران دیگر بفروشند. در طی این اصطلاح ، قیمت (نرخ) یک اوراق ، که به عنوان درصد (از ارزش اسمی) اندازه گیری می شود ، ممکن است به دلیل تغییر در نرخ بهره بازار نوسان داشته باشد.

به عنوان مثال، در مقایسه با سهامداران، دارندگان اوراق قرضه کمتر در معرض خطر هستند زیرا وام آنها آنها را مالک مشترک نمی کند. برای سرمایه گذاران امنیتی محور بیشتر، این مزیت را دارد که 100% ارزش اسمی (مبلغ وام) خود را در پایان دوره، نسبتاً مستقل از موفقیت ناشر، پس می گیرند، در حالی که قیمت و سود سهام در نوسان است. با چشم انداز موفقیت شرکت سهامی قوی تر است و قیمت یا زمان بازپرداخت ثابتی وجود ندارد.

قیمت و بازده اوراق قرضه روزانه با نرخ بهره بازار تغییر می کند. اگر نرخ بهره در بازار افزایش یابد، قیمت کاهش می یابد. کاهش نرخ بهره در بازار باعث افزایش قیمت می شود. بنابراین، اوراق قرضه علاوه بر درآمد بهره منظم، فرصت هایی را برای افزایش قیمت ارائه می دهند، اما خطر کاهش قیمت را نیز به همراه دارند.

قیمت اوراق قرضه قابل معامله هر روز در بورس اوراق بهادار - بسته به نرخ سود بازار - مجدداً تعیین می شود. تمام اطلاعاتی که در حال حاضر در دسترس عموم است و انتظارات فعالان بازار در مورد تحولات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را منعکس می کند. بنابراین تقریباً به طور دائم تغییر می کند و دستورالعملی را برای ناشران در هنگام تنظیم کوپن برای اوراق قرضه جدید تشکیل می دهد.

نرخ بهره متغیر بازار باعث می شود اوراق قرضه در گردش با کوپن ثابت قبلی یا جذاب تر (زمانی که نرخ بهره بازار در حال کاهش است) یا جذاب تر (زمانی که نرخ بهره بازار در حال افزایش است) برای سرمایه گذاران به عنوان سرمایه گذاری به نظر برسد: از آنجایی که سرمایه گذاران اکنون می تواننداوراق قرضه تازه منتشر شده با کوپن های بالاتر را در محیطی با نرخ های بهره بالاتر در بازار خریداری کنید، برای مثال، اوراق قرضه ای که قبلاً با کوپن های پایین تر منتشر شده اند، باید قیمت (ارزش) خود را کاهش دهند تا همچنان توسط سرمایه گذاران خریداری شوند.

یک مثال سرمایه گذار اوراق قرضه دولتی آلمان را به قیمت 98. 18 به قیمت 5000 یورو می خرد.

مبلغ سرمایه گذاری ÷ قیمت خرید = ارزش اسمی به دست آمده 5000. 00 یورو ÷ 98. 18 % = 5092. 69 یورو

در تاریخ بهره سالانه 3. 5 درصد سود دریافت می کند. درست 2 سال بعد او می خواهد ماشین بخرد و به همین دلیل اوراق فدرال خود را از طریق بورس به قیمت 104. 49 می فروشد.

ارزش اسمی به دست آمده ÷ قیمت فروش = درآمد حاصل از فروش 5092. 69 یورو ÷ 104. 49 % = 5321. 35 یورو

سرمایه گذار قبل از در نظر گرفتن هزینه های فروش و مالیات های احتمالی، علاوه بر درآمد بهره، به سود 321. 35 یورویی نیز دست می یابد.

درآمد حاصل از فروش - مبلغ سرمایه گذاری = افزایش قیمت 5321. 35 یورو - 5000. 00 یورو = 321. 35 یورو

علاوه بر اوراق قرضه با بهره ثابت، اوراق با نرخ شناور نیز وجود دارد که قیمت آنها معمولاً کمتر در نوسان است زیرا تغییرات در نرخ بهره بازار به طور مرتب در نرخ بهره انعطاف پذیر آنها منعکس می شود.

چه سودی برای اوراق قرضه کاهش یا افزایش قیمت می توان به دست آورد؟

سپس سرمایه گذاران جدید بازدهی (بازدهی) از اوراق «قدیمی» بالاتر از کوپن ثابت به دست می آورند، مشروط بر اینکه نرخ بهره بازار از کوپن بیشتر شود. دلیل: هنگام خرید کمتر از سطح، سرمایه گذاران جدید همان سود سالانه را دریافت می کنند که قبلاً به ارزش اسمی 100٪ خرید کرده اند، اما به دلیل قیمت خرید پایین تر باید برای آن هزینه کمتری بپردازند. وقتی نرخ بهره در بازار کاهش می یابد، برعکس است.

از آنجایی که سرمایه گذاران به ندرت اوراق قرضه را دقیقاً برابر می خرند، کوپن به سختی برای ارزیابی سودآوری خرید اوراق قرضه مناسب است. بازده باید به عنوان معیار دقیق و معنادارتر برای ارزیابی پتانسیل سود اوراق قرضه ترجیح داده شود.

اگر نرخ سود بازار در سطح (موضوع) 2% باقی بماند، قیمت سهام 100% نیز تغییر نمی کند. سرمایه گذارانی که 10 سال پیش اوراق قرضه را خریداری کرده اند تا به امروز نه به افزایش قیمت دست یافته اند و نه کاهش قیمت. مانند یک خریدار امروز، آنها به بازدهی معادل کوپن 2% دست می یابند - مشروط بر اینکه اوراق قرضه را تا سررسید نگه دارند.

از سوی دیگر، اگر نرخ بهره بازار به 3 درصد افزایش یابد، قیمت اوراق کاهش می یابد. دارندگان اوراق قرضه اگر امروز اوراق قرضه را بفروشند باید زیان قیمت را بپذیرند. سرمایه گذارانی که امروز این اوراق را خریداری می کنند، بازدهی معادل نرخ بهره جدید بازار 3 درصد را به دست خواهند آورد، زیرا می توانند با قیمت پایین تری خرید کنند و سودهای قیمتی را تا سررسید ثبت کنند.

اگر نرخ بهره بازار به 1 درصد کاهش یابد، دارندگان اوراق می توانند هنگام فروش امروز افزایش قیمت را ثبت کنند. سرمایه گذاران جدید باید این قیمت بالاتر را هنگام خرید بپردازند و تا سررسید متوجه کاهش قیمت خواهند شد. بازده آنها با نرخ بهره جدید بازار 1% مطابقت دارد و بنابراین کمتر از کوپن اصلی خواهد بود.

در مقایسه با کوپن، بازدهی بازده بالقوه اوراق قرضه را با دقت بیشتری منعکس می کند. در همان جهتی که نرخ بهره بازار افزایش و کاهش می یابد. بر اساس رابطه معکوس بین نرخ بهره بازار و قیمت اوراق قرضه، سرمایه گذاران باتجربه می توانند سودهای قیمتی را حدس بزنند. اگر اوراق قرضه تا سررسید نگهداری شود، ریسک قیمت ناشی از تغییرات در نرخ های بهره بازار را می توان نادیده گرفت.

سرمایه گذاران باتجربه به ویژه از این مکانیسم قیمت/بازگشت معکوس استفاده می کنند. براساس انتظارات نرخ بهره بازار خود برای آینده ، آنها اوراق قرضه دولت آلمان را خریداری و می فروشند تا براساس حرکات قیمت سود کسب کنند. میزان عملکرد قیمت اوراق قرضه به شرح زیر تعیین می شود: هرچه مدت زمان باقی مانده و کوپن پایین تر باشد ، قیمت آن به شدت نسبت به تغییرات در نرخ بهره بازار واکنش نشان می دهد.

سرمایه گذاران که تمایل به ریسک بیشتری دارند ، نیازی به تغییرات قیمت معمولی در طول مدت اوراق قرضه ندارند - مشروط بر اینکه اوراق قرضه ای خریداری کنند که سررسید آنها با دوره سرمایه گذاری مورد نظر خود تا حد امکان مطابقت دارد. از آنجا که اوراق قرضه همیشه دقیقاً با 100 ٪ از ارزش PAR بازخرید می شوند ، می توانند بازده دقیق خود را در زمان خرید با دانستن قیمت خرید خود محاسبه کنند و ارزیابی کنند که آیا آنها به سود قیمت (هنگام خرید با قیمت زیر 100 ٪) دست می یابند یااز دست دادن قیمت (هنگام خرید با قیمت بالاتر از 100 ٪). اگر اوراق قرضه در بازار یا اندکی پس از مسئله خریداری شود ، در صورت راه اندازی در بازار با قیمت حدود 100 ٪ و تا پایان دوره خود ، هیچ تأثیر قیمت به وجود نمی آید. در این حالت ، عملکرد سرمایه گذاری فقط با پرداخت کوپن ، که هر سال برابر هستند ، اندازه گیری می شود.

برای جلوگیری از نرخ بهره و خطرات قیمت بازار ، باید وثیقه ای با بلوغ مناسب انتخاب شود. با تحقیق در مورد رتبه بندی ، اخبار و گزارش های تجاری صادرکننده ، می توان خطر خسارات ناشی از پیش فرض را کاهش داد.

برای جلوگیری از تلفات قیمت ، مهم است که نه تنها انتخاب اوراق قرضه با بلوغ که مطابق با افق سرمایه گذاری است ، بلکه عاملی را نیز در نظر بگیرید که حداقل به همان اندازه بر قیمت تأثیر می گذارد: ریسک صادرکننده. این امر به این دلیل است که امنیت یک سرمایه گذاری در یک اوراق قرضه با توانایی صادرکننده خود در انجام بازپرداخت و پرداخت بهره قرار می گیرد.

یکی از معیارهای ارزیابی توان پرداخت بدهی ناشر می تواند رتبه بندی باشد. موسسات رتبه بندی میزان پرداخت بدهی شرکت ها یا کشورهایی را که از بازار سرمایه تامین مالی می کنند، ارزیابی می کنند. احتمال اینکه ناشر به درستی تعهدات سود و بازخرید خود را انجام دهد با رتبه بهتر افزایش می یابد. رتبه بندی ها با ترکیبی از حروف از AAA ("سه A") - برای بالاترین اعتبار و تنها حداقل خطر نکول - تا D - برای نکول بیان می شود. به طور کلی، اوراق قرضه در صورتی ایمن در نظر گرفته می شوند که از سوی صادرکنندگانی باشند که دارای رتبه حداقل BBB ("سه B") باشند. سپس آنها به "درجه سرمایه گذاری" تعلق دارند و همچنین ممکن است توسط چندین صندوق سرمایه گذاری امنیتی و شرکت های بیمه خریداری شوند. اینها عمدتاً اوراق قرضه دولتی کشورهای صنعتی غربی مانند جمهوری فدرال آلمان، سوئیس یا کانادا هستند. با این حال، برخی از شرکت های بزرگ جهانی نیز از رتبه اعتباری بسیار خوبی برخوردار هستند. علاوه بر این، ایالت های فدرال، شهرهای بزرگ و شهرداری ها و همچنین بانک ها و بانک های پس انداز نیز خود را از طریق اوراق قرضه تامین مالی می کنند.

از آنجایی که قضاوت مؤسسات رتبه بندی بر اساس ارزیابی های ذهنی داده های موجود در هر مورد است و لزوماً در هر موردی دقیق نیست، معیارهای دیگری باید برای تجزیه و تحلیل اعتبار استفاده شود. قبل از هر چیز، نگاهی به گزارش های تجاری و ترازنامه ها، که از آن ها می توان داده های تاریخی یا پیش بینی شرکت و ارقام کلیدی را گرفت، مفید است. آیا یک بدهکار در گذشته مشکلاتی در پرداخت (باز) داشته است؟ارقام کلیدی فعلی چه هستند، به عنوان مثال. نسبت حقوق صاحبان سهام یا وضعیت سود/زیان؟آیا گزارش منفی در مطبوعات منتشر شده است؟در حال حاضر وضعیت کلی در بخش تجاری مربوطه چگونه است؟

معمولاً اوراق قرضه هر چه سررسید طولانی تر باشد و ریسک نکول ناشر آن ها بیشتر ارزیابی شود، بازدهی بالاتری ارائه می دهند. مورد دوم را می توان در اسپرد، تفاوت در بازده اوراق قرضه فدرال ایمن مشاهده کرد.

اساساً، سرمایه گذاران انتظار دارند که برای مدت زمان قرار گرفتن در معرض اوراق قرضه خود غرامت دریافت کنند. هرچه بیشتر پول خود را نزد صادرکننده اوراق بدهند، سود بیشتری باید به آنها ارائه کند. از این گذشته، پول آنها نیز در معرض نوسانات روزانه ارزش و خطر نکول احتمالی برای مدت طولانی تری قرار دارد.

هنگام مقایسه اوراق بهادار همان سررسید ، می توان خطر سرمایه گذاری مالی را به عنوان یک قانون اثبات شده ، به ویژه با سطح نرخ بهره وعده داده شده ، خواند. عملکرد نسبتاً زیاد در پیوند معمولاً احتمال بیشتری از پیش فرض را نشان می دهد. خریداران اوراق قرضه که صادرکنندگان آنها دارای رتبه درجه سرمایه گذاری نیستند ، در نهایت می خواهند با درآمد بالاتر با درآمد بالاتر ، ریسک پیش فرض بالاتر را جبران کنند.

به عنوان مثال ، یک مرجع خوب برای ارزیابی ریسک اضافی از اوراق قرضه شرکت ، به اصطلاح گسترش است. این تفاوت در بازده بین اوراق قرضه شرکت (که شامل ریسک کارآفرینی است) و یک اوراق قرضه فدرال (به عنوان ایمن ترین سرمایه گذاری ، به اصطلاح صحبت کردن) از همان بلوغ است. از آنجا که اوراق قرضه فدرال یک سرمایه گذاری مداوم ایمن در سراسر جهان محسوب می شود ، آنها همچنین یک حیاط قابل اعتماد برای ارزیابی اعتبار اعتبار سایر کشورها هستند. در هر صورت ، گسترش زیاد حاکی از خطر پیش فرض بالاتر شرکت یا ایالت دیگر است.

در حالی که هر اوراق قرضه شامل یک ریسک صادرکننده (پیش فرض احتمالی) برای سرمایه گذاران است ، تقریباً همه اوراق قرضه نیز در معرض خطر نرخ بهره قرار دارند. علاوه بر خطر نوسانات قیمت ، این شامل ریسک سرمایه گذاری مجدد نیز می شود. این عدم اطمینان در مورد شرایطی است که تحت آن می توان پرداخت سود و بازپرداخت آینده را دوباره سرمایه گذاری کرد. هنگام خرید اوراق بهادار خارجی ، سرمایه گذاران نیز ریسک نرخ ارز را متحمل می شوند.

با اوراق قرضه ارزی ، پرداخت بهره و بازپرداخت به ارز دیگری انجام می شود (به عنوان مثال یورو). اثرات نرخ ارز در طول سررسید و به ویژه در زمان رستگاری می تواند فرصت های درآمد را در قالب سود نرخ ارز و درآمد بهره افزایش دهد ، اما می تواند آنها را کاهش دهد یا آنها را به ضرر تبدیل کند.

ارزیابی مزایای اوراق بهادار خارجی به ویژه دشوار است. این امر به این دلیل است که ریسک نرخ ارز به خطرات معمول سرمایه گذاری اوراق اضافه می شود. هر دو بازپرداخت در سررسید و پرداخت منظم بهره به ارز خارجی انجام می شود و بعداً باید به یورو مبادله شود. سود یا از دست دادن سرمایه گذاری نیز با نرخ پیش بینی دشوار در تاریخ بهره و به ویژه در سررسید اوراق تعیین می شود.

به عنوان مثال ، نرخ بهره 2 ٪ بالاتر در وثیقه ارز خارجی ، به سرعت می تواند با کاهش 3 درصدی نرخ ارز در سررسید بیش از حد جبران شود. یک سرمایه گذاری ظاهراً پر سود تر حتی می تواند منجر به ضرر در گذشته نگر شود. از طرف دیگر ، سود نرخ ارز نیز می تواند موفقیت سرمایه گذاری را افزایش دهد. اوراق بهادار خارجی لزوماً توسط صادرکنندگان خارجی صادر نمی شود. به عنوان مثال ، جمهوری فدرال آلمان در سال 2005 و 2009 دو اوراق قرضه دلار آمریکا صادر کرد که قبلاً بالغ شده بودند.

حجم بالای مسئله و گسترش باریک بین پیشنهادات خرید و فروش در مبادله برای تجارت خوب اوراق قرضه مهم است. هزینه سفارش و فرقه باید قبل از خرید اوراق قرضه تحقیق شود.

علاوه بر هزینه های معاملاتی بانک ها ، که همیشه باید با مبلغ سرمایه گذاری در ارتباط معقول باشد ، جنبه قابلیت تجارت اوراق قرضه اغلب دست کم گرفته می شود. بهترین اوراق قرضه در صورت نیاز چند روز طول می کشد تا در صورت لزوم خریدار پیدا کنید یا اینکه در هنگام فروش سریع قیمت عادلانه حاصل نمی شود؟

شاخص های تجارت خوب ، به ویژه ، حجم معاملات و گسترش بین بهترین خرید و قیمت فروش در مبادله ای است که اوراق قرضه خریداری و فروخته می شود. در حالت ایده آل ، یک سازنده بازار برای اوراق قرضه وجود دارد. این یک سرپرست منصوب شده توسط بورس اوراق بهادار است که به طور مداوم پیشنهادات اوراق قرضه موجود در بازار را می خرید و می فروشد و از این رو تضمین می کند که گسترش بین قیمت خرید و فروش خیلی گسترده نیست ، به طوری که سرمایه گذاران می توانند با قیمت مناسب تجارت کنند.

پیش نیاز اساسی برای حجم معاملات بالا ، حجم صدور اوراق قرضه بالا است. با حجم بیش از 650 میلیارد یورو و نگهداری قابل اعتماد در بازار توسط Deutsche Bundesbank ، اوراق قرضه فدرال از جمله نقدینگی ترین اوراق قرضه در سراسر جهان است و بنابراین به طور ایده آل برای سرمایه گذاری پول توسط سرمایه گذاران بزرگ حرفه ای مانند بانک ها ، صندوق های بازنشستگی و شرکت های بیمه مناسب استوادبا این حال ، به دلیل پایین بودن فرقه (کوچکترین ارزش اسمی قابل معامله) یک درصد یورو ، آنها همچنین برای سرمایه گذاران خصوصی باز هستند. اوراق قرضه شرکت ها ، با فرقه های چند هزار یورو در برخی موارد ، اغلب برای سرمایه گذاران کوچک بسیار گران است.

اگر کسری در بودجه فدرال با وام گرفتن تأمین شود ، این کار با صدور اوراق بهادار فدرال (وام جدید) انجام می شود. علاوه بر این ، بخشی از وام های موجود باید به طور مرتب مجدداً مجدداً مورد استفاده مجدد قرار گیرد - یعنی اوراق بهادار فدرال جدید باید برای بازخرید بلوغ اوراق بهادار فدرال (سرمایه گذاری مجدد) صادر شود.

طبق قانون اساسی، تراز درآمدها (به عنوان مثال درآمدهای مالیاتی) و مخارج (مثلاً هزینه های کار و امور اجتماعی) در بودجه فدرال باید همیشه متعادل باشد. اگر مخارج بیشتر از درآمد باشد (کسری بودجه)، وجوه گمشده در سمت درآمد باید وام گرفته شود. این منجر به بدهی جدید می شود.

از آنجایی که این امر در آلمان و همچنین در اکثر کشورهای صنعتی دیگر در دهه های گذشته عادی بوده است، کل بدهی دولت فدرال سال به سال افزایش یافته است. در سال 2010 از مرز یک تریلیون یورو فراتر رفت.

علاوه بر بدهی جدید، که منجر به افزایش کلی بدهی فدرال و در نتیجه افزایش حجم اوراق قرضه می شود، اوراق قرضه صادر شده در سال های قبل نیز باید پس از رسیدن به سررسید بازپرداخت شوند. تا زمانی که در بودجه فدرال برای بازپرداخت بدهی آزادی وجود نداشته باشد، این امر با انتشار اوراق قرضه جدید به همان میزان (ریفاینانس) انجام می شود. حتی بدون افزایش بدهی دولت فدرال، به دلیل سررسید و بازخرید اوراق قرضه منتشر شده قبلی، باید وام های جدید گرفته شود یا اوراق قرضه جدید صادر شود.

ساختار شماره های شناسایی بین المللی اوراق بهادار (ISIN) اوراق بهادار فدرال چگونه است؟

ISIN (شماره شناسایی بین المللی اوراق بهادار) ترکیبی از اعداد و حروف است که هر اوراقی را که در بورس های بین المللی معامله می شود، مشخص می کند. ISIN شامل دوازده رقم است و ساختار آن در ISO 6166 تعریف شده است.

شماره شناسایی اوراق بهادار یک کد الفبایی شش رقمی برای شناسایی منحصر به فرد یک اوراق بهادار است که اکنون در شماره شناسایی بین المللی اوراق بهادار (ISIN) ادغام شده است.

این شامل یک کد کشور دو رقمی (به عنوان مثال DE برای آلمان)، به دنبال آن یک شماره شناسایی ملی الفبایی 9 رقمی NSIN (شماره شناسایی اوراق بهادار ملی) و یک رقم بررسی عددی یک رقمی در پایان است. ISIN به موازات شماره شناسایی اوراق بهادار استفاده می شود.

اوراق بهادار فدرال از 1 ژانویه 2023 دارای شماره شناسایی اوراق بهادار الفبایی خواهد بود. ساختار NSIN به شرح زیر است:

• مخفف صادرکننده دو رقمی (BU)
• مقدار عددی (0-9)
• مقدار الفبایی، بدون i و o

رقم های سوم و چهارم به طور دائم با توجه به کلاس ابزار و بلوغ اختصاص داده می شوند. بنابراین، NSIN می تواند برای تمایز بین نوع ابزار و بلوغ استفاده شود.

رقم پنجم و ششم برای شماره گذاری متوالی استفاده می شود.

رقم چهارم NSIN جدید الفبایی است و برای تعیین سررسیدها یا نوارها و سایر ابزارهای زیر استفاده می شود.

سررسیدها: E (1Y)، 2 (2Y)، 5 (5Y)، 7 (7Y)، Z (10Y)، F (15Y)، D (30Y) نوارها: K (نوارهای سرمایه)، Z (نوارهای بهره)

دو رقم آخر NSIN جدید (رقم پنجم و ششم) متوالی تشکیل می شوند.

اولین شماره های جدید در سال 2023 دارای NSIN زیر هستند:

12M Bubill: BU0E00، BU0E01، BU0E02، BU0E03 و غیره

Schatz 2 ساله: BU2200، BU2201، BU2202، BU2203

Bobl 5 ساله: BU2500, BU2501

اوراق قرضه 10 ساله فدرال: BU2Z00، BU2Z01

برای اینکه بتوان یک رابطه بین اوراق بهادار فدرال معمولی و سبز (مفهوم دوقلو) ایجاد کرد، از اجزای یکسانی استفاده می شود، به استثنای مقدار برای کلاس ابزار: رقم چهارم NSIN جدید الفبایی و عددی است وبرای تعیین سررسیدها یا نوارها و سایر ابزارهای زیر استفاده می شود.