نقاط ورود و خروج سهم را مشخص کنید

نیازهای اساسی . مسیرهای خروج باید از طراحی و الزامات ساختمانی زیر برخوردار باشند:

یک مسیر خروج باید دائمی باشد. هر مسیر خروج باید یک بخش دائمی از محل کار باشد.

خروج باید توسط مواد مقاوم در برابر آتش از هم جدا شود. مصالح ساختمانی که برای جدا کردن خروج از سایر قسمت های محل کار استفاده می شود ، در صورتی که خروجی سه یا کمتر داستان و یک درجه مقاومت در برابر آتش را به هم متصل کند ، اگر خروجی چهار یا چند داستان را به هم وصل کند ، باید دارای یک ساعت مقاومت در برابر آتش باشد.

دهانه های خروجی باید محدود باشد. خروج مجاز است فقط آن دسته از دهانه های لازم را برای دسترسی به خروج از مناطق اشغالی محل کار یا تخلیه خروجی فراهم کند. باز شدن در خروجی باید توسط یک درب آتش نشانی خود بسته شود که بسته باشد یا به طور خودکار در مواقع اضطراری با صدای زنگ خطر آتش سوزی یا سیستم زنگ هشدار کارمندان بسته شود. هر درب آتش نشانی ، از جمله قاب و سخت افزار آن ، باید توسط یک آزمایشگاه آزمایشی شناخته شده در سطح کشور ذکر شود یا تأیید شود. بخش 1910. 155 (ج) (3) (IV) (الف) از این قسمت "ذکر شده" و 1910. 7 پوند از این قسمت یک "آزمایشگاه آزمایشی شناخته شده ملی" را تعریف می کند.

تعداد مسیرهای خروج باید کافی باشد -

دو مسیر خروج. حداقل دو مسیر خروج باید در یک محل کار در دسترس باشد تا اجازه تخلیه سریع کارمندان و سایر سرنشینان ساختمان در حین اضطراری شود ، به جز آنچه در بند (ب) (3) این بخش مجاز است. مسیرهای خروج باید به دور از یکدیگر قرار بگیرند تا در صورت مسدود شدن مسیر خروج توسط آتش یا دود ، کارمندان بتوانند با استفاده از مسیر خروج دوم تخلیه شوند.

بیش از دو مسیر خروج. در صورتی که تعداد کارمندان ، اندازه ساختمان ، اشغال آن یا ترتیب محل کار به گونه ای باشد که همه کارمندان قادر به تخلیه ایمن در هنگام اضطراری نباشند ، باید بیش از دو مسیر خروج در یک محل کار در دسترس باشد.

یک مسیر خروجی واحد. یک مسیر خروج واحد مجاز است که تعداد کارمندان ، اندازه ساختمان ، اشغال آن یا ترتیب محل کار به گونه ای باشد که همه کارمندان بتوانند در مواقع اضطراری با خیال راحت تخلیه شوند.

توجه به بند (ب) این بخش: برای کمک به تعیین تعداد مسیرهای خروجی لازم برای محل کار خود ، با NFPA 101-2009 ، کد ایمنی زندگی یا IFC-2009 ، کد آتش نشانی بین المللی مشورت کنید (گنجانیده شده توسط مرجع ، به 1910. 6 پوند مراجعه کنید).

از تخلیه خارج شوید.

هر تخلیه خروجی باید مستقیماً به بیرون یا خیابان ، پیاده رو ، منطقه پناهندگی ، راه عمومی یا فضای باز با دسترسی به خارج منتهی شود.

خیابان ، پیاده رو ، منطقه پناهندگی ، راه عمومی یا فضای باز که یک تخلیه خروجی باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا سرنشینان ساختمان را در خود جای دهد که احتمالاً از مسیر خروج استفاده می کنند.

پله های خروجی که فراتر از سطحی که تخلیه خروجی در آن قرار دارد ادامه می یابد ، باید در آن سطح توسط درها ، پارتیشن ها یا سایر ابزارهای مؤثر که به وضوح جهت سفر منتهی به تخلیه خروجی را نشان می دهد ، قطع شود.

کارمندان باید بتوانند در همه زمان ها بدون کلید ، ابزار یا دانش خاص ، درب مسیر خروج را از داخل باز کنند. دستگاهی مانند نوار وحشت که فقط از خارج قفل می شود ، در درب های تخلیه خروجی مجاز است.

در صورت عدم موفقیت دستگاه یا زنگ هشدار ، درهای مسیر خروج باید از هر دستگاه یا زنگ خطر استفاده کنند که می تواند استفاده اضطراری از مسیر خروج را محدود کند.

یک درب مسیر خروج فقط در امکانات ذهنی ، مجازات یا اصلاحات از داخل قفل می شود و تنها در صورتی که پرسنل نظارتی به طور مداوم در حال انجام کار باشند و کارفرما برنامه ای برای حذف سرنشینان از مرکز در حین اضطراری دارد.

درب که هر اتاق را به یک مسیر خروجی متصل می کند ، در صورت طراحی اتاق برای اشغال بیش از 50 نفر یا اگر اتاق یک منطقه خطرناک باشد ، باید در مسیر سفر به خارج از کشور حرکت کند (یعنی شامل محتویات است که احتمالاً وجود داردبا سرعت شدید یا منفجر شدن بسوزانید).

ظرفیت یک مسیر خروج ممکن است در جهت سفر مسیر خروج به تخلیه خروجی کاهش یابد.

توجه داشته باشید به بند (f) این بخش: اطلاعات مربوط به "بار سرنشین" در NFPA 101-2009 ، کد ایمنی زندگی و در IFC-2009 ، کد آتش نشانی بین المللی (گنجانیده شده توسط مرجع ، به 1910. 6 پوند مراجعه کنید).

سقف یک مسیر خروجی باید حداقل هفت فوت شش اینچ (2. 3 متر) ارتفاع داشته باشد. هرگونه پیش بینی از سقف نباید به نقطه ای کمتر از شش فوت هشت اینچ (2. 0 متر) از کف برسد.

دسترسی به خروج باید در همه نقاط حداقل 28 اینچ (71. 1 سانتی متر) عرض داشته باشد. در جایی که فقط یک دسترسی به خروج وجود دارد که منجر به تخلیه خروج یا خروج می شود ، عرض تخلیه خروجی و خروج باید حداقل برابر با عرض دسترسی خروجی باشد.

عرض یک مسیر خروج باید برای قرار دادن حداکثر بار مجاز سرنشین هر طبقه که در مسیر خروج ارائه می شود ، کافی باشد.

اشیاء که در مسیر خروج قرار می گیرند ، نباید عرض مسیر خروج را به کمتر از حداقل نیازهای عرض برای مسیرهای خروجی کاهش دهند.

یک مسیر خروج در فضای باز مجاز است. هر مسیر خروج در فضای باز باید حداقل ارتفاع و عرض نیازهای مسیرهای خروجی داخلی را برآورده کند و همچنین باید شرایط زیر را برآورده کند:

اگر احتمالاً برف یا یخ در طول مسیر جمع شود ، مسیر خروج در فضای باز باید پوشانده شود ، مگر اینکه کارفرما بتواند نشان دهد که هرگونه انباشت برف یا یخ قبل از ایجاد خطر لغزش برداشته می شود.

مسیر خروج در فضای باز باید از نظر منطقی مستقیم باشد و دارای پیاده روهای صاف ، جامد و قابل ملاحظه ای باشد. وت

[FR 67 67962 ، 7 نوامبر 2002 ؛76 FR 33606 ، 8 ژوئن 2011 ؛79 FR 76897 ، 23 دسامبر 2014] < Pan> مسیر خروج در فضای باز مجاز است. هر مسیر خروج در فضای باز باید حداقل ارتفاع و عرض نیازهای مسیرهای خروجی داخلی را برآورده کند و همچنین باید شرایط زیر را برآورده کند: