مبادله کالا: یک بستر جدید بازار

اکنون مدتی است که در مورد معرفی مبادله کالا در کشور شنیده ایم. این مفهوم گرچه برای بسیاری از ما جدید است ، اما در کشورهای همسایه کاملاً آشنا است که مبادلات کالایی از کالاهای منتخب را به عنوان یک معیار مؤثر در ثبات بازار تنظیم کرده اند. هند ، پاکستان و نپال از جمله همسایگان هستند که در تنظیم مبادلات کالا از ما جلوتر هستند. در بنگلادش ، بازگشت به سال 2007 ، دولت اقدامی را برای ایجاد سیستم تبادل کالا آغاز کرد که به دلیل پیچیدگی های گزارش شده مربوط به برخی از مسائل اساسی زیرساخت ها مانند امکانات انبارداری تحقق نیافته است. علاوه بر این ، فقدان معامله گران علاقه مند نیز دلیل عدم شروع کار است.

براساس گزارش ها ، اکنون بورس اوراق بهادار Chittagong (CSE) قرار است طی یک سال به مبادله کالاهای دوشیزه کشور برود. تصمیم CSE به دنبال گره زدن سال گذشته کمیسیون بورس و اوراق بهادار بنگلادش (BSEC) به دست آمد. BSEC انتظار دارد که به طور مقدماتی شامل طلا ، مواد اولیه صنعتی مانند سنگ آهن و چای در مبادله باشد.

به گفته رئیس CSE ، تحقیقات نشان داده است که اندازه بازار کالا در بنگلادش بیش از 144 میلیارد دلار است. فقط برای بخش پوشاک کشور ، مقدار زیادی پنبه باید از خارج از کشور وارد شود. در صورتی که شرکت هایی که پنبه ای را در کشور خریداری می کنند و شرکت هایی که پنبه را در سطح بین المللی می فروشند ، می توانند به بازار مبادله کالا منتقل شوند ، صنعت پوشاک سود خواهد برد.

مبادله کالا یک سیستم چارچوب حقوقی است که در آن کالاهای مختلف معامله می شوند و قوانین و رویه هایی برای تجارت قراردادهای کالایی استاندارد و محصولات سرمایه گذاری مرتبط دارند. معاملات یا روی کاغذ یا به صورت الکترونیکی انجام می شود. این محصول در یک فروشگاه ، انبار یا میدان باقی مانده است. از آنجا ، سرانجام پس از مدت مشخصی دفع یا تحویل داده می شود.

طبق آیین نامه اوراق بهادار و مبادله 1969 ، هر محصولی مانند وسایل کشاورزی ، دام ، ماهی ، منابع جنگلی ، مواد معدنی و محصولات انرژی را می توان تحت مبادله کالایی معامله کرد. مبادله یا سازمانی که برای تجارت این محصولات تشکیل شده است ، به عنوان مبادله کالا شناخته می شود.

از طریق بازار آینده ، یک کشاورز یا کارآفرین پس از اطمینان از قیمت محصولات خود قبل از شروع فصل ، وارد تولید می شود. به این ترتیب ، مبادله کالا برای ایجاد یک سیستم بازاریابی ایمن کار خواهد کرد. از این طریق ، تعاونی های کشاورزان و کشاورزان مطمئناً قیمت منصفانه ای کسب می کنند. در عین حال ، به دلیل خرابی محصول خطر کمی وجود دارد ، بنابراین احتمالاً خریداران این محصول را با قیمت مناسب دریافت می کنند. این مبادله مشارکت کشاورزان را در کنار بودجه برای آنها تسهیل می کند در حالی که تولید کنندگان باید از بیمه استفاده کنند.

اهداف ارائه شده توسط مبادله کالا تا حدودی به ماهیت قراردادهای خاص که معامله می شوند بستگی دارد. با صرفاً متمرکز کردن تجارت در یک کالای خاص ، یک مبادله می تواند انتقال عنوان ، شفافیت بازار و کشف قیمت را تسهیل کند. هزینه های معامله کاهش می یابد زیرا هماهنگی از طریق مبادله متمرکز می تواند هزینه های مرتبط با شناسایی رسانه های بازار ، بازرسی جسمی از کیفیت محصول و پیدا کردن خریداران یا فروشندگان را کاهش دهد. با کاهش هزینه های معاملات و افزایش جریان اطلاعات ، مبادله می تواند ضمن کاهش تنوع قیمت کوتاه مدت و پراکندگی قیمت مکانی ، بازده به نمایندگان بازار را بهبود بخشد.

در حالی که قراردادهای آینده به طور موثری ریسک سطح قیمت را از بین می برد ، آنها ریسک را به طور کلی از بین نمی برند. در عوض ، آنها خطر قیمت را با ریسک پایه جایگزین می کنند ، جایی که مبنای تفاوت بین بازار نقطه و قیمت بازار آتی است. تغییرات غیرقابل پیش بینی در مبنای می تواند منجر به افزایش یا ضرر شود و میزان ریسک پایه می تواند به شدت بر اثربخشی مبادله در مدیریت ریسک تأثیر بگذارد.

جنبه مهم مبادله کالا این است که به افزایش نقدینگی کشاورزان کمک می کند زیرا به آنها کمک می کند تا بدون هیچ گونه علاقه به وجوه دسترسی پیدا کنند. به گفته کارشناسان ، مبادله کالا به کشاورزان این امکان را می دهد تا با استفاده از پیمانکاری رو به جلو ، قیمت ها را قفل کنند. این همچنین خطر افت شدید قیمت را کاهش می دهد. در نتیجه ، آنها نیازی به وام گرفتن با نرخ بهره بالاتر از منابعی مانند بانک ها یا رباندگان ندارند.

در واقع بسیاری از جوانب مثبت و منفی وجود دارد ، نه آنقدر که گفته شد ، که قبل از شروع شیوه جدید بازاریابی مبادله در کشور باید با آن آشنا شوند. با توجه به این موضوع ، CSC تفاهم نامه ای (تفاهم نامه) را با مبادله چند کالای هند (MCX) امضا کرده است تا آن را به عنوان مشاور منصوب کند. در سال 2003 ، MCX به اولین مبادله ای که در هند افتتاح شد ، شد. این بستر برای کشف قیمت و مدیریت ریسک در بخش های متنوع ، از جمله فلزات صنعتی ، انرژی و کالاهای کشاورزی فراهم می کند. MCX آئین نامه و مقررات را بر اساس رعایت نظارتی عمومی و بهترین روشهای بین المللی ، محصولات ، روشهای پاکسازی و تسویه حساب ، سیستم های تجارت و نظارت ، انبارداری ، زیرساخت های تحویل و مشارکت توصیه می کند.

از هم اکنون ، بیشتر افراد مرتبط با سهام از این اقدام ، از جمله اقتصاددانان استقبال کرده اند. بسیاری از این دیدگاه ها را دارند که از جمله محصولات باغبانی مانند سیب زمینی ، پیاز ، ادویه جات ترشی جات ، گوجه فرنگی در میان دیگران نقطه عطف بزرگی خواهد بود ، اگر قیمت منصفانه از طریق مبادله به نفع تولید کنندگان و مصرف کنندگان قابل اطمینان باشد. انتظار می رود که به منظور ساخت محله های مربوطه ، از جمله کشاورزان و جامعه تجاری ، با عملکرد و تکنیک های درگیر در این مبادله ، آشنا باشد ، مقامات مربوطه می توانند کمپین های سراسر کشور و همچنین کارگاه های انتشار را آغاز کنند. همچنین می توان رسانه ها را برای افزایش سواد در مبادله کالا در هیئت مدیره قرار داد.