تخصیص قیمت خرید و مالیات هنگام فروش تجارت

بعضی اوقات ما این شگفت انگیز را می دانیم که معاملات به هیچ وجه انجام می شود ، آنچه در بسیاری از جنبه های معامله ای که باید توسط هر دو طرف انجام شود و با آنها موافقت شود.

در اینجا یکی از مواردی است که اغلب در زیر رادار پرواز می کند تا خیلی دیر در روند: تخصیص قیمت خرید.

تخصیص قیمت خرید یا کل قیمت فروش در بین دارایی های مختلف تجارت (دارایی "کلاس") برای اهداف مالیاتی هنگام فروش یک تجارت ضروری است. این مورد بدون در نظر گرفتن اینکه فروش به عنوان فروش سهام یا فروش دارایی ساخته شده است.

غالباً ، تخصیص قیمت خرید می تواند پس از توافق قیمت ، شرایط و شرایط فروش ، به منطقه دیگری از مذاکره تبدیل شود. در بیشتر موارد ، آنچه برای فروشنده مفید است برای خریدار بد است و برعکس ، که می تواند منجر به مذاکرات بحث برانگیز شود.

در پایان ، بسیار مهم است که هم شما و هم خریدار سازش کنید و در جایی از وسط ملاقات کنید تا اهداف مربوطه خود را برآورده کنید. یک بار دیگر ، توافق نامه لازم است زیرا هر دو تخصیص شما باید مطابقت داشته باشند و به فرم IRS وارد شوند.

متأسفانه ، معاملات تجاری شناخته شده است که متوقف می شود زیرا یک خریدار و فروشنده نمی توانند در مورد تخصیص قیمت خرید به توافق برسند. این امر به احتمال زیاد هنگامی اتفاق می افتد که مذاکرات بسیار زیاد و شدید بوده است. تخصیص قیمت خرید گاهی به نی نهایی تبدیل می شود و باعث می شود یک خریدار و فروشنده از معامله رها شود.

ما در این مقاله سؤالات زیر را بررسی می کنیم:

• تخصیص قیمت خرید چیست؟
• هدف از تخصیص چیست؟
• آیا تخصیص قیمت از نظر قانونی مورد نیاز است؟
• آیا تخصیص خریدار و فروشنده باید مطابقت داشته باشد؟
• آیا تخصیص برای فروش سهام در مقابل دارایی متفاوت است؟
• تخصیص مشترک برای برخی از معاملات چیست؟
• پیامدهای مالیاتی برای تخصیص های مختلف چیست؟
• فروشنده برای به حداقل رساندن پیامدهای مالیاتی خود چه کاری می تواند انجام دهد؟

تا پایان بسیاری از معاملات مذاکره شده توسط آنچه پس از فکر است ، نابینا نشوید. مسلح کردن خود با اطلاعات موجود در این مقاله به اطمینان از اینكه شما این کار را نمی کنید ، کمک می کند.

فهرست مطالب

• چرا تخصیص قیمت خرید لازم است؟
• هدف IRS فرم 8594 چیست؟
• سهام در مقابل فروش دارایی
• تخصیص های مشترک
• نکات اضافی برای تخصیص قیمت
• خلاصه

چرا تخصیص قیمت خرید لازم است؟

قبل از بسته شدن ، شما و خریدار باید در مورد نحوه اختصاص قیمت خرید توافق کنید. این به عنوان تخصیص قیمت خرید شناخته می شود.

هم فروشنده و هم خریدار طبق قانون موظفند فرم 8594 را با IRS تشکیل دهند. IRS فرم 8594 مستلزم آن است که هر دو طرف قیمت خرید را در بین دارایی های مختلف تجارت خریداری شده اختصاص دهند تا فروشنده بتواند مالیات های مربوط به فروش را محاسبه کند و خریدار می تواند مبنای جدید را در دارایی ها محاسبه کند.

این فرم باید در پایان سال به هر یک از اظهارنامه های مالیاتی شما ارسال شود ، و بیشتر مشاوران مالیاتی موافق هستند که تخصیص باید هم در فرم های تعیین شده خریدار و هم فروشنده مطابقت داشته باشد. در حالی که هیچ الزام قانونی برای مطابقت با تخصیص خریدار و فروشنده وجود ندارد ، بیشتر مشاوران مالیاتی موافق هستند که یک مسابقه شانس حسابرسی را کاهش می دهد.

هدف IRS فرم 8594 چیست؟

IRS فرم 8594 دارایی های تجاری که خریداری می شود یا به هفت کلاس یا دسته ای فروخته می شود ، تجزیه می شود. با هر نوع دارایی برای اهداف مالیاتی متفاوت رفتار می شود. این مهم است که شما با دقت در نظر بگیرید که چگونه هر دارایی فردی را طبقه بندی می کنید زیرا می تواند پیامدهای مالیاتی و مالی قابل توجهی برای شما و خریدار داشته باشد.

تخصیص های خاص به شکل IRS ارجاع شده و به شرح زیر تقسیم می شوند:

• کلاس I: سپرده های نقدی و بانکی
• کلاس دوم: اوراق بهادار ، از جمله املاک شخصی و گواهی سپرده گذاری شده
• کلاس III: حساب های دریافتنی حساب
• کلاس IV: سهام در تجارت (موجودی)
• کلاس V: سایر ملک ملموس از جمله مبلمان ، وسایل ، وسایل نقلیه و غیره
• کلاس VI: نامشهود (از جمله میثاق برای رقابت)
• کلاس VII: حسن نیت یک نگرانی

فروشنده معمولاً به دنبال حداکثر رساندن مبلغ اختصاص یافته به دارایی است که منجر به مالیات بر سود سرمایه می شود و در عین حال مبلغ اختصاص داده شده به دارایی هایی را که منجر به مالیات بر درآمد عادی می شود ، به حداقل می رساند.

سهام در مقابل فروش دارایی

در مورد فروش سهام ، بیشتر قیمت خرید به طور معمول به ارزش سهام اختصاص می یابد ، و بقیه به ارزش هرگونه توافق نامه های غیر رقابت ، توافق نامه های مشاوره یا هر دارایی دیگری که شخصاً متعلق به آن هستند اختصاص می یابد. فروشنده و نه نهاد.

در فروش سهام ، خریدار به طور اولیه یک قدم دریافت نمی کند و مبنای موجود فروشنده را در دارایی ها به ارث می برد. بیشتر خریداران ترجیح می دهند که معامله را به عنوان فروش سهام ساختار ندهند زیرا آنها سود مالیاتی را از دست می دهند که بتوانند دارایی ها را کاهش دهند. بیشتر دارایی ها کاملاً مستهلک می شوند ، بنابراین خریدار برای کاهش مالیات بر درآمد که ممکن است در تجارت باشد ، استهلاک کمی دارد.

برای فروشندگان ، فروش سهام سودمند است زیرا فروشنده باید بیش از یک سال مالیات بر سود سرمایه را در سهام نگه داشته شود.

این یکی از دلایلی است که فروش دارایی بر فروش مشاغل کوچکتر حاکم است - زیرا خریدار می تواند هزینه دارایی هایی را که در مدت نزدیک به دست می آورند ، کسر کند و این باعث کاهش مالیات بر درآمد خریدار می شود. از طرف دیگر ، با فروش سهام ، هیچ مزایای مالیاتی فوری برای خریداران در مورد خرید سهام وجود ندارد.

تخصیص های مشترک

کلاس I: سپرده های نقدی و بانکی

• تخصیص: هیچ.
• این دارایی ها معمولاً در خرید گنجانده نشده اند. اگر آنها گنجانده شوند ، آنها در ارزش چهره قرار دارند.

کلاس دوم: اوراق بهادار ، از جمله املاک شخصی و گواهی سپرده گذاری شده

• تخصیص: هیچ.
• این دارایی ها معمولاً در خرید گنجانده نشده اند. اگر آنها گنجانده شوند ، آنها در ارزش چهره قرار دارند.

کلاس III: حساب های دریافتنی حساب

• تخصیص: هیچ.
• این دارایی ها معمولاً در خرید گنجانده نشده اند. فروشنده به طور معمول مالکیت حساب های دریافتنی از تاریخ بسته شدن را حفظ می کند ، و خریدار پرداخت های معوقه را دریافت می کند و آنها را به فروشنده پس از بسته شدن منتقل می کند.

کلاس IV: سهام در تجارت (موجودی)

• تخصیص: به طور معمول با هزینه اصلی فروشنده ارزش دارد.
• در نتیجه ، هیچ سود برای فروشنده وجود ندارد و بنابراین هیچ مالیات بر مبلغ اختصاص داده شده به این دارایی وجود ندارد.

کلاس V: سایر ملک ملموس از جمله مبلمان ، وسایل ، وسایل نقلیه و غیره

• تخصیص: به طور معمول با ارزش فعلی بازار ، اغلب "ارزش جایگزینی". توجه داشته باشید که خریدار ممکن است مبلغ تخصیص این کلاس از دارایی ها را بپردازد.
• هرگونه سود در فروش ملک ملموس بر اساس نرخ درآمد معمولی به فروشنده مالیات می شود و خریدار می تواند بر اساس ارزش پله ای خود ، این دارایی ها را کاهش دهد.

کلاس VI: نامشهود (از جمله میثاق برای رقابت)

• تخصیص: به طور معمول کمتر از چند درصد از قیمت خرید.
• فروشنده باید بسته به مبلغ اختصاص داده شده به دارایی های نامشهود ، بسته به اینکه آیا عدم رقابت جبرانی یا سرمایه در نظر گرفته شده است ، مالیات بر درآمد عادی یا مالیات سود سرمایه را پرداخت کند.

کلاس VII: حسن نیت یک نگرانی

• تخصیص: مانده قیمت خرید به طور معمول به حسن نیت اختصاص می یابد.
• حسن نیت با نرخ مالیات سود سرمایه برای فروشنده رفتار می شود و خریدار می تواند در طی یک دوره 15 ساله حسن نیت را کاهش دهد.

هنگامی که طرفین با تخصیص موافقت می کنند ، تخصیص معمولاً به عنوان برنامه ای به توافق نامه خرید قطعی (DPA) پیوست می شود و در بسته شدن امضا می شود. طرفین سپس IRS 8594 را در پایان سال ثبت می کنند ، و اطمینان می دهند که IRS 8594 با تخصیص ارائه شده در توافق نامه خرید قطعی مطابقت دارد.

نکات اضافی برای تخصیص قیمت

در مراحل اولیه معامله ، مانند در یادداشت اطلاعات محرمانه (CIM) یا حتی در هنگام دقت ، از قرار دادن ارزش در دارایی های سخت تجارت خودداری کنید.

به عنوان مثال ، یک خریدار ممکن است بی گناهانه بپرسد ، "ارزش دارایی های سخت ، مانند تجهیزات شما چیست؟"اگر ارزش را باد کنید ، خریدار ممکن است بعداً از این امر در برابر شما استفاده کند و استدلال کند که برای تعیین تخصیص قیمت خرید نیز باید از ارزش شما نیز استفاده شود.

و از دادن ارزش پایین یا واقع بینانه دارایی های سخت خود به خریدار شرمنده نشوید - به یاد داشته باشید ، شما در حال فروش یک جریان درآمد هستید ، نه دارایی های سخت.

خلاصه

شما و خریدار هر یک از آنها در هنگام تخصیص قیمت خرید ، یک دیدگاه منحصر به فرد خواهید داشت. هر گروه تخصیص تأثیر متفاوتی برای شما و خریدار خواهد داشت.

مهم است که تخصیص ها را مورد توجه قرار دهیم زیرا این اختلافات می تواند به پیامدهای قابل توجه مالیاتی و مالی برای شما باشد. شما باید مزایا و مضرات هر تخصیص را وزن کنید زیرا در نهایت بر خط اصلی شما تأثیر می گذارد.